190 
195. Sph. melogramma —= Melogramıma campy- 
losporum S. V. Sc. Vidimus aliam formam stylo- 
sporam. 
204. Sph. ceuthocarpa. Sporae ex icone auctoris 
quam maxime ‘a &enninis Sphaeriis recedunt, 'nec 
tales videre umquam mihi contigit. Ex icone ‘omni- 
no peculiare genus — Ceuthocarpa. 
220. Sph. fulva Nectria fulva Fr. S. V. Se. 
p- 387. [Vellem, attenderent auctores species I, c. 
in nota citatas non minus quam in textu allatas 
Nectrias a me esse‘dictas, quibus addendae N. ayni- 
na, erubesceus (Roh.) aliaeque. 
222. Sph. thelena. Haec, sensu Todeano, ad Vil- 
liferas, S. aquilaad Pulverulentas Ejusd.; illa enim 
villum floccosum,, ‚album, haec pulverem atrum eru- 
ctat. Perithecia 8. thelenae tenuia, fragilia, 8. 
aquilae vigida, hicorticata, firma. Hinc valde diver- 
sa .censeo. 
223. Sph. lanata., A veliquis diversissima.nec ad 
Byssisedas referenda. Semper sub cortice latet. In 
villo expanso primo observantur guttulae fluxiles, 
limpidae, absque perithecio (analogae cum Myxotri- 
cho), quo tenerrimo dein obducuntur, siccitate arcte 
collabente. Ascos non vidi, modo sporas subtiles, 
fusiformes, pellucidas. 
237. Sph. s. Ceratostoma chioneum. In statu 
ascigero pulcherrima sporis nigris in asco pellucido 
biserialibus. 
239. Sph. Brassicae Klotzsch ined. Synonymon 
_ antiquius est S. Olerum Fr. El. p. 99. — Sph. Bras- 
sicae P. aliena est. 
244. Sph. rhodomphalos Berkl. Hujus synony- 
mon est S. rhodopis Fr. S. V. Sc. p. 389. 
252, 62. Sph. plateata Pers. in litt. est Sph. ob- 
ducens Fr. S. M. et Exs. — Sph. obducens Schum.! 
est forma Sph. spermoidis. 
263. Sph. pomiformis. Specimina herbar. Hooke- 
riani vix genuina fingam, nam a Sph. pulv. pyrio 
vera nimis distat peritheciis primitus mollibus, re- 
gulariter collabentibus, ostiolo mammaäaeformi 
morpho., 
284. Sph. ligniaria Grev.! ex meis specc. non ad 
Lophiostomas pertinet. 
290. Sph. cirrhosa ‚Ms.‘ Ut omnes ‚Ms.‘ signa- 
tae videtur e Scler. Suec. Exs. sumpta et hinc S. 
M. il. p. 475. 
294. Sph. operculata. Praeter statum hujus alia- 
rumgque ascigerum. alium legi nucleo omnino. SpA. 
acutae! Prorsus similem in Diatrype disciforme quo- 
que vidimus.  Laetamur, Cel. auctorem etiam Sph. 
acutam genere haud movendam censere. 
300. Sph. Cerasorum ,‚Ms.‘‘, ad spec. Sel. Su. 
Exs. n. 392, 393. delineata, ‘quare S. Veg. Sc. p. 
“393. 
euU- 
4 
314. Sph. inguilina Er. nec Wallr., qui hanc in- 
nominatam misit. Equidem semper sincere citavi 
primos specierum determinatores. 
326. Sph. Tiliae. Structura a me observata plane 
recedit. Videtur 'duplex, jam a Persoonio distincta, 
sub hoc nomine vagare. 
329. „„Sph. Frazini.“ Mea species per corticem 
erumpenti-lihera cum Sph. corticola jungi nequit. 
Fingo hanc'statum primarium stylosporum Tympan. 
Frazini. 
332, 3. Sph. Juglandis. Hae duae formae pro- 
miscuae nascuntur et pro diversis ejusdem speciei 
formis habentur. 
335. Sph. uberiformis = Topospora uberiformis. 
V. Sec. \ 
336. Sph. oppilata. In statu typico ascigera! 
340. Sph. pisiformis P. — Cytispora pisiformis 
Duby Syn. Gall. — S. V. Sc. 
341. Sph. obtusata — lege S. obturata. 
356. Sph. imberbis „„Ms.‘‘ Fons Scler. Suec. Exs. 
405 bis. Forma tertia Auctoris est U’ryptosporium 
imberbe S. V. Sc. p. 423; perithecium enim spurium 
ab epidermide nigrefacta ortum. 
362. Sph. Astragali ob locum conferatur cum S. 
melaena. S. \V. 
379, 80. Sph. s. Discosia Artocreas et alnea. 
Quam maximi momenti observatio, Discosias in sta- 
tu typico esse ascigeros! Sic successive omnia Py- 
renomycetum genera ahsque ascis ad Ascigeros mi- 
gsrant vel, ut Sphaeropsides, status spermogoniis in- 
structi censendi. 
381. Sph. glaucopunctata a S. Rusci n. 347 haud 
differt. Cfr. Elench. II. p. 103. 
Alias structurae differentias a nobis observatas 
v. c. Sph. moriformis hac vice transeo. Haud pau- 
cas vir laudatus observavit ascigeras, quas equidem 
legi stylosporas, alias equidem ascigeras, ille vidit 
stylosporas. Multiplex nuclei varietas est caussa, 
cur noluerim genera admittere nisi aliis differentiis 
et habitu proprio confirmata. OQuam plurimas vidi 
Sphaerias sporis primo simplicibus, dein uniseptatis, 
demum triseptatis; limites inter sporas septatas 
Curr. et pseudoseptatas et endochromate multipar- 
tito difficiles. Equidem sporarum colorem accura- 
tius censeo indicare affinitatem. 
S. 
Ut Discosiae, Chaetomia etc., sic etiam Pho- 
mata, genus eximie naturale, inter ascigeros ci- 
tanda. ‚Recentiores Phomatis nomen ad Zythias, a 
me jam pridem dictas, perperam retulerunt, licet 
character nullo modo in has quadret. Ejusmodi no- 
minum transpositiones: confusionem necesse pariunt, 
quare caute evitandae et corrigendae. EI. Fries. 
