352 



nam, varietatibus et subvarietatibus infinite accumu- 

 latis farctam, secutus est, ita saepius 3 vcl 4 no- 

 mina singulae formac adscribens (scilieet Domen 

 speciei, varietatis et snbvarietatis), quod nimis fa- 

 stidiosum liabcre fas sit, atque nescio equidem cur 

 non nomenclatura simplicior magisque Linnaeana 

 praeferatur. Exemplar cxaininatum collectionis Ba- 

 beirliorstiauae comraunicavit cl. Coemans, qui ibi Jiinc 

 inde adnotatioues cum mea videndi ratione ouiiiino 

 congrucntes fecit suis locis in sequentibüs citandas. 



Tabulas auctor dicit folia singula, quibus ad- 

 tixa sunt specimina, plura ita in quovis folio dis- 

 posita. 



Tab. III. 4, ,,C. macilenta vermicularis Bab." 

 est macilenta var. scolecina (Ach.). — N. 8 (ibi- 

 dem) , ,,C. macilenta pinophila Bab." est var. sty- 

 racella (Ach.). — N. 5 (ibidem) pertiuet pro parte 

 ad var. clavatam (Ach.). 



Tab. IV. (VII.) 2 et 3, „C. Floerkeana inter- 

 media Hepp." non differunt a macilenta; 111. 7 et 

 8, omnino sunt similes cum iisdem. 



Tab. VII. 8, ,,C. digitata alba", est omnino ma- 

 cilenta. 



Tab. VIII. 8, „C. deformis alpestris" est de- 

 formis var. gonecha Ach. — N. 9 „macrophyllina" 

 respicit var. pulvitiatam Ach. 



Tab. IX. (XIII.) 1, ,,C. straininea" vix distin- 

 gueuda sit a formis jtyxidatae , apotheciis pallidis. 

 Conveuit satis cum botryosa et lophyra Del. in Dub. 

 Bot. Gall. p. 630. 



Tab. X. (XVII.) 1, stib nomine ,,C. pyxidata" 

 adest fimbriata evideutissima. 



Tab. XI. 1 — 4, sub nomine „C. coralloidea" 

 adest decorticata Fr. L. S. exs. 81, Nyl. (non Flk.). 

 ,,C. coralloidea platyphyllina" (n. 4) est C. Mou- 

 yeotii Del. , id est varietas ramosa decorticatae. 



Tab. XII. 1 , „fimbriata" ; recte hie aduotavit 

 cl. Coemans, alterum speeimen pertinere ad cornu- 

 copioidem aeque ac XIII. 12 (haecce ad ipsam cor- 

 nueopioidem Ach., proliferam , cf. Nyl. Lieh. Scaii- 

 diu. p. 59). 



Tab. XIV. 16, „fimbriata" ; recte et hie (in ad- 

 notatione exemplaris sui) monente cl. Coemans, da- 

 tur cornuta Fr. (cui adnumerari debet etiam XV. 

 2, sub „ochroclilora"). 



Tab. XX. 2 et 3, nomine ,,C. gracilis", perti- 

 nent ad furcatam. 



Tab. XXV. 9, nomine ,,C. squamosa niicro- 

 phylla multibrachiata" datur degenerans partim evo- 

 luta, satis conveniens cum XVIII. 15 et 16. 



Tab. XXV. 12, ,,C. squamosa microphylla pro- 

 boseidea" est plane Cladonia furcata f. scabriu- 

 scula (C. scabriuscula Del. in Dub. Hot. Gall. p. 

 623). Neque differunt XXXI. 12 et 13, „C. furcata 

 surreeta Flk." 



Tab. XXV. 14, sub „squamosa" datur furcata. 



Tab. XXVI. 20, „C. squamosa macrophylla 

 phyllocoina" est C. cucullata Del. 1. c. p. 626. 



Tab. XXVIII. ö, „C. stellata tincialis torulosa" 

 est uncialis var. obtusata Ach. — N. 6, „C. stel- 

 lata uncialis crispata" est furcata var. corymbosn 

 (Ach.) sterilis. 



Tab. XXX. 1, 2, 4, o, sub „C. furcata race- 

 mosa", et XXXIV. 19, sub „rangiformi", pertinent 

 similiter ad furcatam var. corymbosamiAcU.'). Tab. 

 XXXIV. 20, „rangiformis squamulosa" ad furca- 

 tam var. racemosam (Hffm.). 



Tab. XXXII. 7, „rangiformis" est muricata 

 Del. 1. c. p. 622. Atque XXXIV. 17, „C. rangifor- 

 mis valida", est eadem. 



Tab. XXXVIII. 3, 4, sub „sylvatica" aegre di- 

 scernuntur a XXXV. 5 et 6 (sub „rangiferina"). 

 Similiter XXXVII. 13, et XXXVIII. 3, 4, non dif- 

 ferunt, nee XXXIX. 9. 



Addam nomine C. bellidiflora nulluni eo perti- 

 nentem dari bonam vel saltem non optimam (tab. 

 VI.); n. 1 typum speciei satis exprimit; 2 facie est 

 fere cornueopioidis f. congtomeratae (Duf.) Del. ; 

 3 pertineat ad cornueopioidem atypicam. 



Observetur adliuc de genere Cladonia , e 65 

 speciebus ejus (meo sensu) eunetis pro tcllure ho- 

 die coguitis in Europa obvenire 28 (in Scandinavia 

 26, in Gallia 23), in Guyana gallica (regione omni- 

 no tropica) 2, in Polynesia 8, in Chili 14 et in 

 Nova Zelandia 16 species. Atque notandum est, ex 

 bis 16 Cladoniis Novae Zelandiae 14 species esse 

 europaeas. 



Hac occasione afferre quoqtie liceat, Cladoniam 

 alcicornem var. firmam Nyl. Syn. Lieh. p. 191, ex 

 disquisitionibus meis recentibus in ora Galliae occi- 

 dentalis , tibi etiam frequentissime oecurrit, specie 

 esse distinguendam, raro fertilem (podetiis fere si- 

 cut in alcicorni). Differt Cladonia firma quidem 

 certius constantiusque ab alcicorni , quam ipsa al- 

 cicornis ab endivitiefolia , quarum ambarum distin- 

 ctio non semper omnino est tuta ; firmam adhuc in 

 Belgia detexit cl. Coemans. — Simiil indicetur, in 

 Fr. L. S. exs. 347 pro amauroeraea datam esse 

 uncialem subsimilem. W. Nylander. 



Verlag der A. Fö rst ne r'schen Buchhandlung (Arthur Felix) in Leip'zip. 

 Druck: Geba u er-S c b n' ets cli h e'scbe Bucliäruckerci in Halle. 



