211 Bulletin de l'Académie _Empériale 212 
Var. intricata (Bge. Enum. Chin. n. 3. sp. pr.).— 
Cl. intricaía et Cl. glauca, Maxim. Ind. Pekin. 
l. c. — Cl. glauca var. Turcz. Anim. herb. in Bull. 
-Mosc. XXVII. X 2. p. 272. — Maxim. Ind. Mongol. 
l. c. — Cl. glauca 8. angustifolia Ledeb. 1. c. 3. 
(quoad specc. microphylla). — Cl. orientalis var. acu- 
. lifolia T rtv. l. c. (similia specc.). 
Hab. ad sepes et vias fere totius Chinae borealis 
(Bunge!): Pekino (Skatschkow!, Ladyshinski!), 
montibus boream versus in coemeteriis (Tatarinow!); 
in Mongolia australi: locis subarenosis (Kirilow!, 
Turez.!), terra Ordos in valle fl. Hoangho , frequens, 
et in deserto a jugo Alaschan boream versus extenso 
sterilissimo, terrae adpressa et rara, init. Augusti flo- 
rens (Przewalski!), nec non in Songoria. 
Segmentis angustioribus et minoribus vulgo magis 
acuminatis, pedunculis 1 — 3-floris saepissime longio- 
ribus a var. acutifolia Hook. et Thoms. distinguenda. 
Var.? Wilfordi. Folia bis trisecta, segmenta breve. 
petiolulata petiolis. non tortis ovato -lanceolata acu- 
minata parce serrata profundeque incisa; pedunculi 
axillares 1-flori versus basin foliaceo-bracteati, se- 
pala intus araneoso - villosula elliptica ainni 
8-linealia, filamenta basi vix dilatata, solito rigidius 
et longius ciliata. 
Hab. in litore orientali Mandshuriae inter 44 et 
45? (Wilford! fl. defi. s. nom. CZ. orient. var. acu- 
tifoliae). 
Specimen unicum, a var. acutifolia Hook. f. et 
Thoms. signis datis nimis, forsan specie, diversum. 
Planta intense viridis fere glabra. 
Var.? serrata. Ut praecedens, sed segmenta prima- 
ria longe (terminale laminá longius), secundaria bre- 
viuscule petiolulata, subinaequaliter argute serrata, 
petiolo petiolulisque volubilibus, sepala pollicaria ovato- 
oblonga in mucronem acuminata. 
Hab. in Mandshuria rossica australi, ad fl. Sedemi 
prope pagum koreanum Pozilowka, fina Augusti sub- 
defl. (Goldenstädt!). 
Specimen unicum, quoad frondem CI. lasiandrae si- 
millimum, sed flore valde diversum. Planta adpresse 
pilosa, herbaceo-viridis, pedunculis 3-pollicaribus. 
5. CI. Pieroti Miq. Prol. 189. — Franch. et Sa- 
vat. Enum. 1. p. 2. 
Hab. in Japonia (Siebold!): Kiusiw, circa Na- 
gasaki (Oldham! X 5 frf.) locis graminosis silvae opacae 
declivitatis borealis m. Yuwaya sat frequens, init. Sep- 
tembris fl., init. Novembris frf., nec non in collibus circa 
Inassa in silvis rarius; Tara-take, fine Aug. flor.; prov. 
Bungo prope Taga-sake, in pratis maritimis, non fre- 
quens, fine Octob. frf. Nippon: jugo Hakone, medio 
Octobri frf. 
In mentem vocat Cl. orientalem L., sed haec statim 
differt foliis pinnatim nec ternatim bis sectis, sepalis 
patentibus ovatis nec reflexis oblongis, staminibus quam 
styli subbrevioribus nec distinctissime longioribus, 
filamentis linearilanceolatis nec linearibus, ciliatis ne- 
que glabris, antheris respectu filamenti majoribus, nec 
illo decies saltem brevioribus. — Pedunculi in nostra 
graciliores ad summum triflori, sepala et antherae 
virgineae in vivo lacteae, hae apertae cinereae. Folia 
quoad formam variabilia, interdum illis CZ. parvifoliae 
Edgew. speciminis macrophylli persimilia. 
Haec species, in coll. Oldhàm. cum dubio pro CZ. 
biternata D C. Syst. I. 149. habita et a me ipso pri- 
mum pro hac sumpta, a planta Candollei et Decais- ` 
nei (hb. Timor! in Nouv. Ann. Mus. III. 421.) certo 
differt, praesertim floribus. De CZ. biternata D C. confer 
infra in observatione ad calcem CI. brevicaudatae. 
6. CI. caesariata, Hance in Seem. Journ. of bot. 
VIII. 71. 
Hab. in Chinae prov. Fokien (de Grijs! in hb. 
Hancei X 6700). 
Fructifera tantum nota, quoad locum igitur dubia. 
2. Sepala conniventia. 
7. Cl. aethusaefolia Turcz. in Bull. Mose. V. 181. 
— Maxim. Ind. Pekin. 468. Ind. Mongol. 479. 
Hab. in China boreali, circa Pekin (Kirilow! Ta- 
tarinow!), prov. Kansu silvis alpinis rara (Przewals- 
ki!); Mongolia australi (Kirilow!): in apricis jugi 
In-schan (vel Muni-ula) rara, in jugo Alaschan, in 
vallibus et ad pedem in ipso deserto rarius Dire: 
walski!). 
Specimina e Kansu, foliis ramorum florentium tenui- ` 
ter, caulinis illos fulcientibus grossius minusque dis- 
sectis transitum efficiunt ad 
Var. latisectam Maxim. Fl. Amur. 12. — Rgl. 
Gartenfl. 1861. tab. 342. (mala quoad sepala erecta), 
ibid. 1863. pag. 349. (sepala recte apice revoluta 
corriguntur.) 
Hab. in Mind secus Amur australem et Usuri 
