€ 
Bulletin de PAcadémie Impériale 
240 
tum. Ovulum funiculo brevi, chalaza nec convexa nec 
incrassata, fusca. Stigma sessile elongato-lineare, longe 
villosum, persistens. Caryopsis obliqua rotundata lenti- 
cularicompressa, faciebus scaberulo-puncticulatis, basi 
abruptissime elongato-attenuata et tori accreti lamini- 
formis emarginati angulo insidens et cum illo articu- 
lata, perigonii segmentis interioribus obtecta vel hinc, 
dum torus magis elongatur, ex illo oblique exserta, 
demum caduca perigonio persistente. Semen pericarpio 
consimile, acutum, funiculo brevi. Albumen oleoso-car- 
nosum sat copiosum periphericum. Embryo cotyledo- 
nibus convexis transverse ovalibus utrinque emargina- 
tis, radicula brevi cylindrica. — Herba Japonica, flo- 
rens bi-, fructifera ad 5-pedalis, perennis, erecta, 
subsimplex, stimulis validis adspersa. Folia alterna, 
penninervia, subcordato-elliptica acuminata, a basi 
grandidentata, dentibus apicem versus increscentibus, 
terminali lanceolato cuspidiformi, cystolithiis puncti- 
formibus minutis, subtus dense adpresse pubescentia. 
Stipulae liberae lateraliaxillares, caducae, parvae. 
Flores bracteis minutissimis fulti. Pedicelli fructiferi 
immutati. 
+ Hab. in Japonia (Siebold! herb. ex itin. primo, 
fragmentum femineum florens minutum, a botanico in- 
digeno acceptum s. nom. generico ira-kusa, Urtica 
Thunbergiana var. ligulata signatum), Nippon: ex alpe 
Fudzi-yama florentem, nec non e provincia boreali 
Nambu fr. immaturo misit Tschonoski!; Yezo: ad 
margines silvarum subalpinarum vallis prope Mohidzi, 
frequens, med. Octobri fructifera (ipse). 
-Japonice in Yezo: ai. Libro tenacissimo lubenter 
utuntur feminae pro filis conficiendis. Planta sat vehe- 
menter urens. 
Caulis gracilis faretus. Folia eum petiolo 1—3 
decim. longa, dente terminali ad 3 centim. longo, pe- 
tiolo inferiorum laminam superante, summorum multo 
breviore. Paniculae masculae fere spithamaeae cadu- 
- cae. Flores feminei sub anthesi masculorum subsessiles, 
minutissimi, in spicas 3 cent. longas aggregati, per- 
acta masculorum anthesi demum alii breviter, alii peri- 
gonio fructifero acereto aeque longe pedicellati. Peri- 
gonii feminei . juvenilis segmenta exteriora nonnihil 
majora, interiora arcte ovario sessili applicita, ovarium 
rectum ovale, stigma illo longius oblongum attenua- 
tum. Post fecundationem phylla perigonii interiora exte- 
rioribus multo majora fiunt, in fructu chartacea pallida 
1 
cum costa atroviridi crassiore, omnia extus minute 
pubera. Ovarium nunc breve sitio: stigmate li- 
neari A" longiore superatum. Tunc paullatim axis flo- 
ris lateraliter excrescit in laminam linguaeformem 
planam, mox fundo perigonii contiguam et inclusam, 
mox ex basi hujus lateraliter protrusam et caryopsin, 
quam angulo uno apicali fert, aequantem. Caryopsis 
matura 1'/ mill. longa, stipitulo suo lateraliter tori 
apici inserta et in illum recumbens, suborbicularis 
biconvexa, stigmate nunc lateraliter insidente reflexo 
aequilongo. Epicarpium coriaceum. 
A proxima Laportea (et ab omnibus aliis  Urlicaceis) 
differt filamentis ad dimidium perigonium adnatis et 
toro fructifero in laminam e perigonio lateraliter pl. 
T. protrusam excrescente, nec non habitu: racemis fe- 
mineis strictis secundis simplicibus paniculisque mas- 
culis longissimis erectis, stipulis liberis: Accedit diffe- 
rentia ex fructu a toro soluto, perigonio persistente 
cum pedicello non articulato, pedicellis in fructu im- 
mutatis. 
Expl. figur. 9 — 16 tabulae adjectae. Sceptrocnide macrostachya. 
ig. 9. flos masculus. 10. alabastrum ejusdem cum pedicello, bractea 
et parte iens 11. flos femineus sessilis bractea fultús, fig. dex- 
tra: ov eo cum stigmate. 12. provectior vi C 
stamina Geer nulla. 13. Perigonium Panini agen 
reflexo segmento antico et caryopsi, n toro reri 
manifestus sit. 15. Perigon. frf. aliud Geier simili statu, to- 
rus e longioribus. 16. caryopsis longit. secta: semen acutum funiculo 
breviusculo, cum albumine et embryone. Omnes figg. magn. auet. 
Girardinia Gaudich. 
G. cuspidata Wedd. in DC. Prodr. XVI. 1. 103.— 
Hance in Journ. linn. soc. XIII. 86. — Urtica n. sp. 
Maxim. Ind. Pekin. Le 477. 
Hab. in China boreali: in montibus In-schan a Pe- 
kino septentrionem versus, locis siccis, Junio fructif. 
(Tatarinow! 1847.) et montibus occidentalibus, ad 
rivulos (David ex Weddell: «ad rivulos montis Occ» 
(sic!), et Hance). 
Planta non parum variabilis videtur. Hancei planta, 
ab eodem collectore accepta, non perfecte quadrat in 
descriptionem auctoris, nec mea melius congruit, nihi- 
lominus de identitate omnium vix dubia supersunt. — 
Folia superiora passim triloba, sinubus serraturarum 
nonnullis enim profundioribus. Stipulae integrae, cu- 
jusvis folii in unam axillarem connatae, nec, ut lapsu 
calami apud Weddell l. c. 100, in charact. generico: 
stipulae utriusque folii in unam axillarem connatae. 
