99 
doc, © xepapyes xti., cuius carminis mentionem 
-Athenaei loco usus est, Eustathius Od. p. 1389, 8: 
-quod Homero plerique veterum tribuunt, 
--'jsquis cernere voluerit, conferat Theocritea quotquot habemus yore 
Bulletin de l'Académie Impériale 
100 
videtur Kepapis, cuius loco revocandum id quod in 
codicibus quibusdam extare testatur Bernhardy Kepa- 
pets. Intellegitur enim carmen notissimum quod alii 
Homero, alii Hesiodo tribuebant, E? uà» docere prodov 
facit Kinkelius p. 185. 
Titanomachiae fr. 4 p. 7 spectat, qui wapbigdh bit 
anpctaTtzoy dd Ev TouTOLG Ott TAPA Scooxrei TO «youcoO- 
rides ERAoL vnyovro» oe ai yAauxamdes Erin. 
Thebaidis fr. 2, 1 p. 11: avtag 9 dtoyevns oec Eav- 
Sos Horuveiens. Huc pertinet Scholion Il. II 57, ubi 
verba aùtap 6 Stoyevng Toduvetens (cod. modvvéxns) 
afferuntur poetae nomine omisso. In eiusdem fragmenti 
v. 7 scribendum videtur raralv éoiot» éx apmoreporotv 
(pro naiv Gro pet aupotépotoiv) Erapas apyahéas 
yeato cum Herwerdeno (v. Mnem. nov. IV p. 313). 
Epigonos (p. 13 sq.) fortasse ditare licet duobus 
versibus, quos olim Sophoclis esse putabamus, prodi-. 
tis in Schol. Soph. Oed. Col. 378: roXhayoù to Apoc 
xoiAo» paci, xadameo xal Ev Erıyövors’ 
TÒ KotAov AoYog ov KATOXNGAVT Ext, 
xal Ev Gayguon: 
éx piv’ EgtySov(ou norumactiov écyeSe xodpov 
` Adroduxoy, tokdov xteavov atv Apyeï xolo. 
Ubi Kirchhoffius, id quod in Trag. Graec. fragm. p. 
145 commemoravi, Exvyovors et Oapúpa. vocabula 
transponenda et hexametros duos ex eyclico carmine, 
repetitos 
esse coniecit. Kirchhoffii coniecturam admodum pro- 
babilem secuti sunt mecum Dindorfius in quinta Poe- 
tarum scenicorum editione et Genthe in Ellendtii Lex. 
Soph., nec video quod opponi possit praeter unam rem: 
insolens est xo?Aog disyllaba forma, euius loco ve- 
tustiores poetae trisyllabam habent formam xcos !). 
1) Apud Fo. poetas Graecos, Homerum dico et Hesio- 
dum, invenitur adieetivum locis plas sexaginta ita collocatum 
t née triérllaba forma metro conveniat. Cui legi unus est qui 
adversetur ek versus, y 885: 
ov ds pe rois ÉxTOOŸE Sakdoons, | 
ubi LS Geck convenire videtur hevpdy ie alyrahov. Utique 
scripsisse rétpnv xorhatver avis ðatoç (fr. 10 p, 271): in Iliadis par- 
vae fr. 18, 2 p. 46 requiri videtur xatayev xothag ri vrac. Differen- 
tiam quae inter vetustos et recentiores poetas dactylicos intercedat 
Cypr. fr. 5, 1 p. 23: 
Kactop gi» Suche, Savarov A d alow nerpore. 
Traditum rerpwra: metri causa in pépoptæ: mutari 
voluit Schneidewinus in Philol. vol. 4 p. 612 
Cypr. fr. 9, 5 p. 26: 
Beet: cpSadrpotow Zou dues APPO XOLANG. 
Etiam si Cypriorum poeta xotAog adiectivum disylla- 
bum pro genuina forma quae est xóuvc substituerit, 
qua de re posse dubitari modo significavimus, altera 
tamen accedit ratio cur sanum versus huius exitum 
arbitrari non possimus: nemo unquam vetustorum poe- 
tarum (poetas dico, non oraculorum fabricatores) spon- 
diacum versum heroicum disyllabo clausit vocabulo °). 
Itaque Cypriorum auctori reddendum crediderim Zou 
xolAng Spuös appo, id quod suasit Gerhardus Lect. 
Apollon. p. 145 sq. Non magis ferri potest tradita 
scriptura in Hesiodi fr. 103 p. 122 Kink.: 
’Apoıvon òè prystom Ars xai Antoug vio, 
ubi Antoos vio scribendum erat, aut in Antimachi 
fr. 47 p. 290: 
"Jc S, 0g xapriorog inse d D avdedy, 
qui versus expressus est ex Il. 1 558: "Ico S, Ge xap- 
totos ErıySoviov yévet avöoov, ubi dubitari non pot- 
est quin čev Antimachus legerit; id utrum propagarit 
ipse an obsoletam formam vitans in VRR Ge mu- 
tarit, incertum arbitror. 
Gene: fr: 12 p. 27. Pro aile quae sont Og 6 
Kuxp in Schol. Soph. El. 157 Kinkelius scripsit Ce 
ó ta Kurgıa romoas auctore Brunckio. Similiter cum 
Schol. Laur. ad Apoll. Rhod. 3, 521 praebeant 6 8 
ta Nauraxtıza navras a editor (Carm. Naupact. | 
adiectivi exempla. Quinque locis (Idyll. 13, 98. 22, 12. 143. 25, 206. 
Epigr. 9, 4) Theocritus istud adiectivum ita collocat ut prior syllaba 
ictu careat, quinquiens ita ut requiratur metro xothog forma r recen- . 
tior (9, 16: xoatc DI "Era, 22, 75: xoyhov Een puxacato xotkov. 
poetis epicis. Compares, ut pauca delibemus exempla, Apoll. m 
2, 568: xothar de GRMAUYYES. 2,735: ptn üaiSa vary. 2, 126 
Frog xothng torodoxng. Nic. Ther, 55: npaya xoa. fr. 68, 3: bi 
»olloıg. fr. 74,57: 0000 T€ xofAotc. Quint. Smyrn. 8, 78: Ge T ts stin 
Kada varetanoxe, 9, 374: Sapvato: x>that ð doxov, 9, 382: gau 
morhatvovra.. 9, 478: évrpoy A 9' évt sein, 14, 476: xoa. xo Gut: ` 
212: Eaëuen eie aa xolAnv. 485: Du Sroxpvpavres. 
ey Ta. Tryphiod. 
2) Plurima istius licentiae exempla quae indagasse sibi visus est 
A. Ludwich in libello 
(Halis edito a. 1866) p. 36 sqq. dilabuntur propemodum omnia: quam 
rem tetigi in Iliadis I p. XIII sq. Vitiosa esse Arctini quae feruntur 
verba (fr. 4 p. 51) 
8X yov SraBac xpopoot Todt, 6 omp ot yuia, 
recte cum aliis statuit Kinkelius 
exametris poetarum Graecorum spondiacis 
= 
i 
A FAAEA e 2 2 5 
SR e) RENE SS a Kë " 
AM Soe x ` KI E us 
Aldi uh wt "MUS m PA, uid TRIE A OR 
REM 
RORIS. Cra Ra en 
ee. 
er 
x 
RATE 
> 
CS Dä Te 
