Lë, 
D 
bL es Le Lekt "Ju ME E Can Ja mU, 
XE I ee ea) ECK de? Lt de EE 
E ar na per e E a u Gë o£ 
Hz + N 
E 
ve. ne 2$ VV 
D < 
Es A 
des Sciences de Saint - Pétersbourg. 
102 
fr. 5 p. 200) ransas participium post Nauzaxcxd e 
. Codice Parisino addidit, atque in Hesych. v. Aren däer 
. avéyxn (Iliad. parvae fr. 9 p. 43) post verba quae 
sunt ó òè mv puxodv Dada indicavit lacunam, ad 
quam explendam ouv$eés a Toupio propositum annotat. 
Nollem factum, cum ellipsis ista minime sit rara. 
Compares 6 trous Eoras Herod. de solit. dict. p. 10, 
34. tapa tO tous ElAocac ibid. p. 26, 28. tapa tots 
tà inrorpopixa Hesych. v. opupodéras. Amos 6 cà 
Apyovaurıza Ioh. Philop. in Aristot. Meteor. fol. 92 b. 
fol. 97 a. Etym. M. p. 74, 8. p. 75, 26. Marov ó 
Ui» narua» xopodiay Georg. Syncell. ed. Bonn. p. 
282, 16. Phéyov 6 Tas Odupmiadag p. 614, 13. of tot 
Mömstoxa Schol. Parthen. c. 14 p. 18, 30 ed. Herch. 
. Recte ab ipso editore sine suspicione tolerantur haec: 
ge ó ré Kúnpa noí Herod. ze) pov. IE. p. 9, 13 
(Cypr. fr. 21 p. 31), óc 82 5 «i» pxpav uada a oSt- 
-votos Schol. Eur. Hec. 910 (Iliad. parv. fr. 11 p. 44), 
6 88 tyy Teravopaylov ta àv yia guidreen Philod. 
de piet. p. 43 (Addend. ad Titanomach. fr. 9 p. 312). 
Cypr. fr. 13, 1 p. 27: 
Gin Epapımv Aner Yordoaty damen dees, 
= — Pro yeAeceo, quae forma quater in papyro Letronnii 
` recurrit, scribendum esse ycAacépev dixi in Odyss. I 
p. XHI. Eodem vitio laborant alii versus haud pauci. 
Hymn. Hom. 2, 236: of piv dg A Zeien vie oxety 
nd amoßavres. 4, 221 (sive 240): dSdvarey T Zneuer 
` vai Sdewv para tavta. 5,454: perry apa Tavaoicı 
"Ropnasıy dotayvecow. Theogn. 695: où duvapat cor, 
pé, rapacyeiv dopeva zavrta. Epigr. Harpocr. p. 
. 160, 15: ap&apevor rpörer cety(Gety oi aveinxan. 
` Arat. 876: ei xexgmmévov dvop? si Sein cub arvar. 
S : S Oppian. Cyneg. 1, 67: ris rade rounostev gelder 
…  Éoorühavte. Orph. Lith. 396 sive 762: thevdda prote 
ien émoneiv dude stong, 706: tov 3i Seaperciort 
Jaitetv evga popas. Omnibus his aliisque multis locis 
Pro ev revocandum esse ¢yev consentient ii qui poetis 
n plus. tribuendum existimarint quam grammaticis et 
-. librariis: quorum auctoritate non posse tales quae- 
` Stones dirimi siquis luculentissimo exemplo edoceri 
: is Voluerit, is legat quae exciderunt Lobeckio Rhemat. 
~, P. 165 sq. Aristarchum non miramur Od. o 393 scrip- 
. . SiS Zon Bb repmomévorcty dxoverv’ odds d ce yon, 
-. €t similiter alibi peccasse: qua in re sive librorum 
vitio deceptus est sive suo egit arbitrio, utique iniu- 
D . Tam fecit Homero nec dignus est quem nos sequamur. | 
U 
Cypr. fr. 20 p. 30: 
Ziva òè tov Y Eofavra xal dc rade nave ÉDUTEUGEV 
ovx éSé)etg eireiv La yao déos via xod aldog. 
Priore in versu alii tov S &pÉavra praebent, cà» bé- 
avta alii: quem dissensum suspicor repetendum esse 
ex scriptura pristina eaque genuina Ziva òè dv Féo- 
&avca. De verbis extremis tv yao déos Sa xal aldog 
adde testimoniis a Kinkelio indicatis Plut. de cohi- 
benda ira c. 11 p. 459 D. 
. Aethiop. fr. 3, 5 p. 35: 
TO d dxptféa mavt dal ornSecaty men, 
Traditum ravr dal in mavr sid Welckeri coniecturam 
secutus mutavit editor: praeferendum ravta del cum 
Duebnero?). Sed priora versus verba graviter labo- 
rant: medelam satis audacem periclitatus est Schnei- 
dewinus in Philol. vol. 4 p. 644. | 
Iliadis parvae fr. 2 p. 39 pro Zeo Imdeidny seri- 
bendum erat poa Indstöny. Cur Imdeiöny requiratur, 
longum est exponere, praesertim cum pauci supersint 
qui Arpelöng, Ilmdelöng, similia patronymica per di- 
phthongum epicos poetas Iohanne Tzetza antiquiores 
efferenda esse statuant. De correpta accusativi Zog ` 
media syllaba cf. Il. H 453: por Anopedovrı zeigen. ` 
uev. Od. § 303: clo; Souog’Adxıvdoro Howes: GAN Inbrav oe 
Sopot see Daer xal addy. $ 483: Yoo Anpoddxe. Pind. 
Pyth. 1, 53: poa avridéous. 3, 7: Towa navrodarav. 
Gherijen weien, 4, 58: pose dyc(Seot muxtydy pati 
xAéowtec. fr. 110, 5: ée òè có» arc Xgóvcv Nowes 
ayvot. Maneth. 1, 13: gudpoig Mpomoicı xal EEaudrpors 
éréecouw. Epigr. C. I. 2907, 4 vol. 2 p. 578: theor 
9 Ev cëtpoute Nooa tovèe offer. C. I. 4838 b vol. 3 
p. 399: Beiwen tpycavtes, Goen, Ngoa tove Edc- 
Sov, ett oi areiyere aw&öneve. Epigr. editum a 
Newtono À history of discoveries at Halicarn. Cnidus 
and Branchidae vol. II part. 2 p. 747: poos 'Avztyc- 
vou, pouco d¢ cot ei tt venovaıy. Item Tyrtaeus dicitur 
in gees formam mediam syllabam corripuisse, v. Schol. 
Hephaest. p. 157 ed. alt. Gaisf. Adde doctissimam. - 
3) Omni offensione caret hiatus qui est in versu (p. 121 sq.), 
Doile ÜrodunIeïoa Eurioxauov € Epor, 
ubi Goettlingii coniectura UxcdunScico’ Yuridxapev non erat digna — 
quae commemoraretur. In Nootey fr. 6 p. 55 iam alii coniecerunt 
Scribendum esse: 
Yipag anoËvouca Lëuteaug xparidsootv, 
Pappaxa TOAN Eipousa evi ypucéotat Aéfnoev. 
Compares quae de Hesiodi fr. 172, 1 infra dicentur. : : » 
7 
