` we 
103 
Bulletin de l'Académie Impériale 
104 
H. Useneri disputationem editam in Novi Mus. Rhen. 
vol. XXIX p. 47. 
Diadis parvae fr. 2, 4 p. 39: 
xal xe Yuh @epor AIOS, nel xev dv avasein. 
Requiri videtur ava8yq, ita ut cogitetur de onere eo 
quod mulier cum viro concubans sustineat. De rebus 
venereis usurpatur avaßatveıv verbum ab Aristoph. 
Com. vol. 2 p. 1082: avaßnvar ci» yuvaixa Boudopar. 
Cf. Achaei fr. 26: Baßat Babal, Bnoopar yuvaixas. 
Ceterum probabiliter, ut opinor, coniecit Th. Gom- 
perz (Zeitschr. f. d. österreich. Gymn. a. 1865 p. 817) 
cum verbis modo allatis cohaesisse primitus vel saltem 
ex Iliade parva depromptos esse duos hexametros a 
Philodemo «soi bnrogxis et Philon. Iud. tepl apSap- 
giac xoopov vol. 2 p. 500 M. traditos hos: 
odds yuv Tocaovde voou émdeueta EGSA 
Gare yepelov doo dyetvocéooy T0050 OV. 
Iliadis parvae fr. 4 p. 40: 
Indelöny 8 Ange, goen Sxdeovde "deii, 
WS Ey de apyardov Mpév teto vuxros exetvys. 
Extremum vocabulum ineptum videtur: aptissimum 
fuerit id quod iam a Schneidewino in Philol. vol. 4 
p. 746 propositum est vuxtos ao YO. 
Nöotov fr. 8 p. 56: 
pa do avSearav véov nrapev nde xal € eme, 
Quod apud Clementem Alex. proditum est vouy recte 
in voov mutavit Sylburgius, quam emendationem tacite 
recepit Kinkelius. De sententia versus miror neminem 
adhuc movisse suspicionem. Nimirum homines vel ho- 
minum mentes apte dici possunt donis corrumpi: opera 
hominum adulterari aut decipi largitionibus nemo fa- 
cile dixerit. Accedit quod non solum homines donis 
corrumpi veteres dictitabant, quae quidem res nemini 
mira videri poterat, cum nulla sit turpitudo qua ho- 
mines careant, sed ipsos adeo deos persuasum habe- 
bant donis flecti et decipi, ne deos quidem existima- 
bant esse adwpodoxnroug. Cf. Hesiodi fr. 236 p. 175 K.: 
Sdea Seods neler, Bog aidoious Baorknas. Eur. Med. 
964: setzen dpa xal Seovg hoyos. Prov. Coisl. 117 
ap. Leutschium in Paroemiogr. Gott. vol. 1 p. 235: 
Sea xal copous (supra scr. Ye. Seoug) mage. 
Ovid. Art. amator. 3, 653: munera, crede mihi, ca- 
piunt hominesque denge placatur donis Iuppiter ipse 
datis. Haec considerans Nöctov poetam scripsisse su- 
ow 
Sapa yap dSayacov vooy Tapey Hd BYSQOT OV. 
Cum primum fortuito errore scriptum esset 
Goa ydp AYTPOTEY v6oy Tape 7d &»$oonov, 
quo errorum genere nihil esse frequentius omnes no- 
runt, postea extitit qui duplex Gear removere 
student et pro verbis quas sunt nd avsporov id quod 
Clemens habet nò: xat soya temere et absurde sub- 
stitueret *). 
Atridarum reditum (thy tov Acgetàov xaSodov) ex 
Ath. VII p. 281 B commemorat editor p. 56. Sed de- 
sidero alterum Athenaei locum IX p. 399 A: *PYAI. 
Ô viv TOV Arperdwv xa3o3ov TETONXOS Ev TO TÉTO nei» 
Goen à “Hoptovevs moot xaprahmoct ergo 
Quas Eyyei woke. 
Quo de loco Meinekius in Ath. vol. 4 p. 172 haec 
habet: «Pro Ico» Casaubonus Nîcov tentabat non me- 
mor Homeri Il. XI 101. aùtap 6 By loo» te xal Av- 
ripoy Eevaptäov. Hermioneus Argivi nomen esse vi- 
detur». Utrum ec» an "Joen an aliter scribendum sit 
nescire me fateor: maxime autem suspectum habeo 
“Epyuoveus nomen, cuius loco potius "Epptownv vel "Eo- 
ons expectaris, quoniam de Atridarum reditu agitur: 
Hermionam enim Menelai fuisse filiam nemo est qui 
ignoret. 
De "elegniá Eugammonis disputans (p. 57 sq. )po- 
terat editor addere quae leguntur apud Georg. Sync. 
p. 454, 9 ed. Bonn. (sive Euseb. Chron. can. vol. 2 
p. 94 ed. Schoen.): Evyapov Kupnvalos ó vn» Taie- 
vyoveray zona a eyvaetteto, quae spectant ad olymp. LII. 
Ad Apotapaov éÉéhaouw referendi videntur cum 
Bergkio tres versus heroici hi: 
movauTredds por Téxvoy éyov voov, Angie Tews, 
točo éoaopoter tov xev xata Snpov Donau 
Grove 8 addotog zeien xal gapy ÉTET SEL. 
Vide quae optime de hoc loco disputavit Bergkius in 
Lyr. Gr. p. 500 ed. tert. 
Margitae fr. 2 p. 67: 
TOY à out ap CHAR TNA Seok Séday cuv Aporıpa 
out aAAWS ct cope, TAONG 9 NpapTave TÉYVNS. 
Huc spectat Basilius de legendis libris: gentil. vol. 2^: 
p. 180 E: xai © ye Zapdavanahos TA TOTO Tavov 
eis ‚sbdarnoviav déeerg xal © Mays, e Boyer, êv 
OUT Aporipm OUTE GXATTHEG OUTE GAAO TL TOY XATA TOV. 
Bov Erırndetov civar "Opmpog Epycev, ef In Oympov Ta — 
4) Pluribus exemplis rem de qua agitur illustravi in Stud. Eurip. 
II p. 151—158. Adde quae diximus Bulletin XVII p. 237—244 sive ` 
Mélanges Gréco-Rom. ITI p. 289—299. 
