Ee EMS EE A TN el ow 
i012 A TON ek? 
L 
dunt + 
bs: z 
$ 
105 
des Sciences de Saint- Pétersbourg. 
ta. Priore versu utitur Dio Chrysost. Orat. VII, 116 
(vol. 1 p. 134, 32 ed. L. Dindorf.): Aeyovres Zo oe, ó 
dySooTce, oÙte oxanripa Scol Sécav our apornpa. Idem 
Dio alibi (Orat. LIII, 4 sive ed. Dind.. vol. 2 p. 164, 
17) tradit Margiten poema ab adulescentulo Homero 
esse scriptum: yeypape ò xal Zuvov o prhoaopes eig 
re mv Tada xod em Odvoceray xal on tov Mapyi- 
cou Aë: doxel yao xal Toto To Tofua UO Mt yE- 
yovévat vewtépou xo amonstpojévou TÅG gieren PUGEWS 
moog TOOL. 
Margitae fr. 3 p. 68: no yrlotato épya, xaxds 
ò yrtotato ravra. Vix operae pretium fuerit afferre 
Schol. Aeschinis p. 343 ed. Schultz., quandoquidem 
Platonis debentur loco quae illie traduntur. 
Inter Homerica incertae sedis fragmenta relatus est 
p. 71 hie versus: 
Túpyov À éÉcyéovro, Bon 3 &oQeccog popet, 
repetitus ex Aristoph. Pac. 1287. Praestabat versum 
omitti coll. Iliadis II 267: 
Ex mov Exeovro: Bon Ò acBeatos Souper. 
Paulo post habemus fr. 7 p. 72: 
rap yao pol Savatos. 
Aristotelem, qui Polit. IIT, 14 p. 1285 a 14 ista verba 
cum Agamemnonis ea quae B 391— 393 legitur ora- 
tione iungit, videtur fefellisse memoria ; obversata 
suspicor philosopho quae habemus ® 110 non Aga- 
memnonis, sed Achillis verba haec: AAA rt cot xal 
pol Savartoc. 
. Aliud Homericum édit (8 p. 73) Kinkelius 
| auctore Duentzero ita scribendum putavit: 
nugev ÖL nepußpordecon, 
wre. ` 
Requirebatur potius 
— o =~ puoev 88 mequßperacae OTEAN. 
_ Ita vitatur caesura quae est xata tétaptov Tpoyalov 
auribus ingratissima®), et orten locum obtinet eum 
quem apud vetustiores poetas constanter fere servat"). 
5) Hesiodo tribuit Kinkelius (fr. 143, 3 p. 186) haec ze 
Poifw axeocexopy, or ap "Ioyvs Zynus Kopov 
Pro draus alii testes praebent eps, quod sk arbitror: 
quamquam num persanatus ita sit versiculus dubito. 
6) Sie Il. A 140: alpa nehawvepes èg oret. " 149 (E 870): xa- 
Tappkov & eed d. A 266: avnvoSey èE erede. E E 518 (P 86): xar’ 
Staunen wtenv. [I 862 (Od. x 164): dopv hais i£ reme. 
. P 297: dvéðpapev &E reddis. 2351: à & deos rAfoay dhetgaroc, 
4 25: RATA yalxorunous oteras. $ 192: per’ tySvary, of o Wreung. 
Od. e 189: pérava Bpörov èë wretAéwv. Omnibus his locis nomen ita 
collocatum est ut pro molosso ferri possit ionicus a minori. Contra 
Cur pucev pro q9cev substituerim, facile quivis intel- 
leget. In aoristo enim qui est £xvc« non produxerunt 
ypsilon nisi novicii quidam poetae (velut Callimachus 
Epigr. 41, 5: xnrépuo éxsfvov. Erycius Anth. Pal. 9, 
558: Unvog &puce eege, Antiphilus Byz. ibid. 7, 
630: eUno yethog épuoe xal ga (coc "Aiit révros). Quod 
in Batrachom. 191 habemus, ovx elacav Sopußouvres 
oud Goen xatapvomt, utrum auctori carminis debea- 
tur an librariis, aegre dixeris. 
Versum notissimum (Hom. fr. 10 p. 73), 
Boudry xal puSoror xal repornit céyvn, 
affert praeter alios testes a Kinkelio excitatos Strabo 
XIII p. 601, quo de loco disputavit Meinekius Vind. 
Strab. p. 209 sq. Ex Cypriis versum esse repetitum 
coniecit Bergkius in Hist. lit. Gr. vol. 1 p. 677. 
Verba n "poc ër tant Anpnrepa Boicropsuer sicut 
préyEato 9 daiege vnos xvavorpopoto et SHPNTW Toi- 
moda ypuccuaco» non: assequor cur ex Dionysio Hali- 
carnassensi Kinkelius p. 73 et 74 maluerit afferre 
quam ex Plutarcho qui dicitur de vita et poesi Hom. 
e. 23. 20/55. 
. Danaidis fr. 1, 2 p. 78: npooSev Euppeiog morauo. 
Immo vero évppeéos rorapou: 
epici poetae testimonium quo contracta forma quae est 
évpgetos demonstretur. Traditum invenimus JAN A 
novicii poetae idem nomen ita solent collocare ut am et extrema ` 
syllaba fortius sit efferenda. Velut Bion 11,4: yoiev aaa» wrerkav 
potpaia Ò avaASéa Tpaunara nayta. Nic. Ther. 304: EN bnyvuv- 
Ta, Ereryöpevar Xpoag am. Macedon. Anth. Pal. 5, 225, 2: daxpvoy, 
rege oùnote tepcouévns. Anth. Pal. 14, 61, 4: opperoc wrethac 
Buopat eivadtou. Oppian. Cyneg. 2, 290: dreviat 8 txatepSev. 2, 482: 
ar WTELhov Enatepden. 4, 902: ux deua Sapasretc. 4, 279: avé- 
Blucay Gredt, NE Hal. 2, 948: Sorpaxov, wtEerhatc D repmin- 
2, 619: nepémkcoc 
ce LOL: iced “ppnéay, dmortyougt Ze ix xoxny. 5, 270: 
Ötede Kofiat. 5, 279: èv O€ of wrerdnstv Kpuosapevor Boov vtov. 
5,998: GAdor 8 wrechac mohvònpiT oto zeigen, Nonn. Dionys. 29, 
112: Brey Sax pou. 29, 146: dtes zänn QÀÀOY bof Spaxov. 29, 
152: ate: Any yaptevtos. 84, 71: Gre pee». Orac. Sibyl. 12, 139: 
$ „Orph. Lith. 647: aluarog Geo TjSev. 
mae vestigium quamvis tenue agnoscere nobis videmur in Hesychii 
glossa, yareıkal (ita Kuster, yatadat cod.) oûhai, quae de glossa dixit 
hrens de dial. Dor. p. 53. Cohaerere enim nomen de quo agitur cum 
peu aoristo veteres grammatici recte suspicati sunt, Itaque Home- 
um quadrisyllaba forma quae est GratetAn constanter usum esse 
tre Unus vero Odysseae locus qui trisyllabam formam re- 
fert, t 456: 
TOV Hä ‚ap AUTOAUXOU raides qot ay perévoyro, 
ret d» & Oôvoño: cpvpovos aytı$Eoro 
895a» éxrotapévac, Exaordy Ò apa EEN 
&oyeSov 
aut recentioris est originis aut vitiose traditus. 
nullum enim- novimus - 
