PS 
_ Prodidit istos versus Plat. Min. p. 320 C.: 
D 
. des Sciences de Saint - Pétersbourg. 
- 
Pro poto, quam formam vitiosam esse arbitror, ex- 
pectes dräAegce cum Marckscheffelio. 
Hes. fr. 68, 1 p. 111: 
uleig Efeyevovro Auxacvog avrıSecıo. 
Contracta forma viet: hoc loco non magis credibilis 
est quam Od. o 497: teooapss aug Oôvon, & 8 viet: 
of AeA(ote. Recte traditum habemus viées 'Qxsavoi | 
Hesiod. Theog. 368 et vigag éoShous fr. 32, 1 et fr. 
102 p. 100 et p. 121. Ambiguum est iudicium de 
Hesiodi fr. 130, 3. ubi Scholiorum Soph. codex Laur. 
teste Dindorfio (Schol. Soph. II p. 69) haec offert: tod 
8 vieis yevavro Antov Kurios te, unde suppleantur et 
corrigantur quae un dixit p. 130. 
Hes. fr. 97 p. 11 
Alaxtdas en xexapnoras nute Šatl. - 
Spectat hunc versum, quem memoriae errore deceptus 
Homero tribuit, Maicinitié Tyr. Orat. XXXV, 2: Op- 
pou Aë ous axovets Évropuatovros tous Ataxtdac oct Tay 
Avdpeg da xeyapnotes More Sanct; 
Hes. fr. 112, 2 p. 124: 
Tow oi poppede Appodten 
dos meocdouca, xaxny 96 og eu Bois ONLY. 
Kinkelius annotat: «8é op’ éy8ad¢ B; reliquorum cor- 
ruptelas v. ap. Dind.» Dindorfius in Schol. Eur. Or. 249 
TN vol. 2 p. 91, 20 hanc prodit scripturae varietatem: 
«dé op épBare B. dd op TpBars M. dé o^ Bare A. Dé 
gp čars I.» Hinc aliquanto probabilius suspiceris 
scripsisse poetam ; | 
| xaxny dE otv dn fie og. 
Tstud ov, quod Laconicum grammatici quidam perhi- 
bent, a Callimacho et Nicandro usurpatum novimus: 
- - . quorum testimonia collegit L. Dindorfius in Thes. Gr. 
© L. vol. 7 p. 1595 A. 
Hes. fr. 123 p. 128: 
. Moog, Ge Bacthedtatos nv Svqcóv Bogcgog 
XAL TAELTTOY NYATOE TeotXctoyoy AVYIPOTOY. 
eiomxe dé 
xal "Hotodos ddehoa tovtov eis tov Mivav. pynodeis 
(Ye geet tod vópatoç anatv ds BactheUtatog ydvero 
Svmtó» Booch deu xal rheloroy nvacoe xté. Inde ad- 
En modum probabiliter Schneidewinus collegit dixisse He- 
siodum: 
Ge Bactheuratos čoxe xta Sic Qao mov. 
Minus placet id quod Kinkelius praetulit, Mévos 55 
eegene À nv. Ita si dixisset Hesiodus, nulla erat 
‚ratio cur Minois auctor poetae verbis praemitteret 
verba «pynoSels avtod tod évopatoc», quibus indicatua 
pronomen ad praegressum Minois nomen esse referen- 
dum. Accedit quod yy «erat» apud Homerum et He- 
siodum admodum est insolens 5): quapropter dubito 
num in Hesiodi fr. 148, 2 p. 137 recte scribatur + ny 
à elos Odupmiadecow éwotn, invitis Pausaniae libris, 
Hes. fr. 137, 1: 
Dën, tov 8 éplincev didt Auge vide Archdov. 
De 'Mevs forma plurimos testes excitavit Kinkelius 
p. 133; addi poterat Etym. Flor. Milleri p. 224: O:- 
Amos" BR TOY veoreoov aveyvooay xopis tov O, de 
évres (leg. óc ‘Hatodec), ó òè Oumpos cov to 0 Aé- 
yer tov Orhda aio tot Oreuc. 
Hes::fr::149, 1 p. 135: 
7 ctn, Ardunoug tepong vatouca xoAovoUc 
Aoío dv nedio ré. 
De primis verbis haud indigna erat quae commemora- 
retur ingeniosa Meinekii coniectura (cf. Vind. Strab. 
p. 160 sq.), 9 otn Atdbpous GySouc vatouca Kopavts, 
Hes. fr. 148, 3 p. 138: 
‘Inmerny dé ot viov du neyaporsıy exixte. 
Immane istius versus vitium qua ratione tollendum sit 
incertum est; inter plurimas doctorum hominum con- 
iecturas adhuc prolatas una est quae placeat Irrota- 
äu dé of vicv. Permira vero Kinkelii est sententia 
haee dicentis: «In ‘Irre certe nihil inest offensio- - 
nis. Ad Od. x 36, 60 (Atodev) provocavit Herm.» In 
Odyssea enim requiritur atque a me restituta est Aëc- 
doo forma, quae primitus fuit Afodoro. 
Hes. fr. 171 p. 148. In aenigmate, cuius disiecta 
frusta apud Gregorium Corinthium rept toorov (Rhet. 
Gr. vol. VIII p. 776 sq.) eximio acumine agnovit 
Bergkius, fugit Kinkelium versus qui continetur verbis 
ayrap enel Darros pèv diong dE énov Evro, j 
ubi vide an dartös wevostxdos scribendum sit. In ver- 
bis avahény (vel cum codice Barocciano dai xal 
ontaheny iam Bergkius Lyr. p. 1308 ed. tert. te par- 
ticulam ante x«i inseruerat. Denique coetépoot Bii 
8) De Homericis ez formae exemplis sufficiet commemorasse 
quae os sunt Bulleti 211—213 sive Mélanges Gréco-Rom. 
III p. 251—255, cuius hie? supplementum dedimus in Ilia- 
dis I p. XY. Apud Hesiodum Zen pro T» aliquot locis revocandum 
est, cf. Scut. 178: èv 9 ay topé AamSdoy alyunräwv. 201: &v è 
nv aSavarey iepòc yopdc. 216: èv & yy be u Aavans Rech E 
Theog. 282 scripserim: TO uiv Exevvpov ev, oT (vulgo gy or ës 
"Qxeavod zept nnyas. De aliis one Hesiodi loeis anceps est 
iudicium 
