des Sciences de Saint- Pétersbourg. 
114 
Hes. fr. 207 p. 165: 
évvéa tot Caer yeveas haxépuba xoodvy 
avdpav nBavrav, EAupos SÉ Te Terpaxopwvog er. 
Testimonia quaedam de his versibus olim a me allata 
(v. Mélanges Gréco- Rom. III p. 271 sq.), quae edito- 
rem fugerunt, nolo repetere. Sed quoniam his maxime 
Hesiodeis verbis deberi videntur quae de cornicis aevo 
poetae Graeci et Latini tradunt, Babrii versum quen- 
dam tangemus et Phaedri fabellam aliquot vitiis libe- 
rare conabimur. Atque Babrio (fab. 72, 11) tribuun- 
tur haec verba: 4 
1ASev 8 dxetvyy xal modords elg xoNVNV 
yéeav xopavns vids. 
Ubi si recte se habet vióz, necessario yeatns xopavns 
vios scribendum erit, quandoquidem cornix vetula 
multo aptius dicetur quam vetulus cornicis filius, ne- 
que videtur convenire senilis aetas vano graculo aliena- 
rum pennarum coloribus sese ornanti. Aliquanto gra- 
vius laborat Phaedri fabula append. 24, cui fabulae 
emendandae Bentleiani ingenii acumen defuit, haec: 
Odiosa cornix super ovem consederat. 
quam dorso cum tulisset invita et diu, 
«hoc» inquit «si dentato fecisses cani, 
poenas dedisses». illa contra pessima: 
«despicio inermes, eadem cedo fortibus; 5 
scio quem lacessam, cui dolosa blandiar 
ideo senectam. mille in annos prorogo.» 
Primum huius fabulae vocabulum suspicionem mihi 
movet. Apte Antoninus Liberalis tov yùra appellat 
Tavrov oov(Soy Zero Seois te xal avSourots (p. 221, 
16 West.), sicut aoxadraBov idem und Seav xal Uno 
dySoórov peproqodae affirmat (p. 224, 11). Absurde 
hoc loco odiosa vocatur cornix inimicos iniuriis, dolis 
et blanditiis amicos sibi parans. Quid requiratur, si- 
. quis non statim perspiciat, poterit edoceri vel extremo 
fabulae versu vel Horatii verbis (Carm. III, 17, 13): 
aquae nisi fallit augur annosa cornix. Versu 2 scri- 
bendum quae dorso cum tulisset, quoniam dorso tulit 
non cornix ovem, sed ovis cornicem. Postea bis idem di- 
citur v. 5 et 6 ordine eo qui rationi sit contrarius: ubi 
enim quos despiciat cornix, quibus cedat, iam edocti 
Sumus, praepostere inferuntur verba quae sunt scio 
quem lacessam, cui blandiar, quibus verbis duplex ani- 
malium genus non proditur, sed tecte significatur. 
Unde necesse est versuum istorum aut mutari ordinem 
aut alterum utrum tolli. Iam vero consideres versum 
Tome XXV. 
quintum: ubi inepte dicitur cornix despicere ovem, 
quam invadit atque vexat; inepte eadem cani dicitur 
cedere, cui blanditur; denique qui mordax appellari - 
poterat canis vel metuendus, parum apte praedicatur 
fortis. Itaque versum quintum, quem inutilem esse 
quivis facile intelleget, a poeta arbitror alienum. Versu 
6 et metri et sententiae causa praetulerim dolose ad- 
verbium. Sed in Phaedri fabulis superesse haud pauca 
quae emendatricem manum et flagitent et admittant, 
ostendam alias: nunc ad propositum revertamur. 
Hes. fr. 208 p. 166 repetitum est ex Iosephi Antiq. 
Iud. I, 3, 9 (sive Euseb. P. E. IX, 13 p. 415 D): xal 
yao xal MaveSov 6 mv tov Alyurtiov Tomoapnevos 
avaypapyv xal Bypwcacs 6 a Xaddaixa ouvayayavxal 
Moyos te xal ‘Ecriaios xal moog adtoic 6 Atyumrios 
‘Tepavupog, of ta Poux cuyta€dpevor oupzegeter 
toig UT epot Aeyopevors‘ ‘Hotodos te xal Exacaiog xal 
"EMavınos xal Axouathaog xal moog toutes "Epopes xai 
Nixodaos iotopoucr tous apyalous Enoavtas Ern yha. 
| Eodem ex fonte derivatum est quod Goettlingius habet 
(fr. 232) Simeonis Logothetae testimonium in Anecd. 
Paris. Cram. vol. 1 p. 14 sq. allatum, commemoratum 
obiter a Kinkelio p. 185, sicut Georg. Cedr. vol. 1 
p. 23 et Georg. Sync. p. 78 ed. Bonn. Ceterum ad 
Hesiodi Op. 130 referenda esse quae Iosephus dicit, 
probabiliter coniecit Kinkelius. 
Hes. fr. 216 p. 169: rotapo bedovrı dotxóg. Tra- 
ditum $éovte dubito num in deeovr: iure sit mutatum, 
quae forma mihi quidem ignota est: alii Betouct prae- 
tulerunt, ego scripserim rorapo mAnSovt: éotxog ex 
Il. E 87. Videntur hoc loco ut saepe Homeri et He- 
siodi nomina esse confusa. 
Hes. fr. 221 p. 171: Maxtogayov eis yalav ary- 
vote Get éyovvov. Vitiosus videtur annya dativus, 
quoniam Scythae non in curribus domos sibi extruxisse, 
sed currus domorum instar habuisse putandi sunt. 
Cui sententiae unum convenire arbitror accusativum 
arnvac. 
Hes. fr. 224 p. 171 debetur Scholio Aesch. Prom. 
803: me@tog Hotodog tepateucato tovs ypuras. Parum 
certam nec tamen neglegendam opinor suspicionem 
Reizii, qui Hecèoros pro ‘Hotoëos reponi voluit. (v. 
Hauptii Opusc. III p. 310). Identidem ista nomina a 
librariis confunduntur, velut apud Aristotelem, Stra- 
bonem, Suidam, cf. Kinkel. p. 182. 184. 185. 
Hes. fr. 228 p. 172: 
8 
