475 



476 



(conf. Grisebach iter hungai. Nr. 294), quam 

 cl. Janka 1. c. p. 175 ad I. unifloram Fall. 

 referendam putat, cum specimine authentico 

 Willdenowii (herb. Nr. 995), quod etiam cel. 

 quondam Ledebour examinavit, comparavi 

 et toto coelo nostra ab eo differt »foliis .... 



caulemcumfloresolitariosubaequautibus 



spathae foliolis ventricosis chartaceis . . . ob- 

 tjjsis, latioribus . . . (Led. iL ross. p. 94 — 95) ; 

 perigonii tubo ovarium breviter pedicellatum 

 vix superante tautum conveniunt. 



Specimina mea transsilvanica Iridis caespi- 

 tosae (ex silvis et dumetis ad Langenthai leg. 

 Barth. ; Cibinii leg. Kotschy et ad Hammer- 

 dorf leg. Andrä) bene in specimen Willdenowii 

 authenticum (herb. Nr. 996!) quadrant, at tu- 

 bus perigonii in nostratibus ovario aequalis 

 vel paulo tantum longior. in herba vero Will- 

 denowii ovario 2 — 3 plo longior; caulis prae- 

 terea in nostris 3 — 4 foliis maioribus spathae- 

 formibus instructus, ita ut herba magis foliosa 

 videatur ac ea Willdenowii, sed in specimine 

 unico ad pagum Hammerdorf lecto caulis 

 etiam nudus et longe foliis infimis spathae- 

 formibus exsertus est. In specimine alio, quod 

 misit cl. Barth, lacinia perigonii unica ceteris 

 dissoluta, ovario affixa spathisque inclusa est, 

 et herba biflora videtur. Flos proprius inde 

 laciniis 5 tantum perigonii instructus est. 



4) Iris humilis M. B. ic. cent. pl. rarior. 

 Ross. t. XXXI. et herba in herbario Willde- 

 nowiiNr. 997 f. 2 bene asservata, deinde spe- 

 cimen podolicum (Besser!) et caucasicum in 

 herbario generali regio Berolinensi a formis 

 meis transsilvanieis, quas cl. Barth in collibus 

 graminosis ad Magyar-Benye legebat, differre 

 videtur. Unguis enim laciniarum perigonii 

 exteriorum, eis Iridis gramineae L. similium, 

 lamina duplo longior, parte superiore dilata- 

 tus, laminae aequilatus, basim versus (parte 

 inferiore) cuneato-productus ; in specimine 

 Willdenowii lamina ungue duplo latior, basim 

 versus anguste attenuata. Specimen unicum 

 transsilvanicum biflorum spathae foliolis tri- 

 bus. Iridi gramineae L. quidem similis, at 

 tubus perigonii elongatus est. 



5) Iris subbarbata (?) Joo. Yerhandl. d. 

 siebenb. Verein 1851 p. 97. [Iris Reichen- 

 bachiana F. W. Klatt in Linnaea 1866. 

 XXXIV p. 613 non Heuffel in Flora 1853 et 

 Enum. pl. Banat. Temes. ; Xyridion Reichen- 

 bachianum F. W. Klatt Botanische Zeitung 

 1872 p. 500; Iris spur iaRchb. icon. IX. 772! 

 et auct. fl. Hungar. et Transsilv. non L ; 

 I. Guldenstaedtiana Janka 'monente iam cl. 



Schur. Enum. plant. Transsilv. p. 656) inSyni- 

 bolis ad fior. Hungar. 1876. p. 175 non Lep. ; 

 I. lilacina Borb. 1876 in observ. ad Symbolas 

 . . . Jankae.] In pratis campi Räkos Pestini ! !, 

 in umbrosis humidis prope Schilling insulae 

 Csepel (Tauscher!), in pratis ad oppidumHat- 

 van (!!), ad fluvium Ipolam (Ipoly, Eipel) prope 

 Helemba Strigonii (J. Grundl!), in pratis hu- 

 midis ad Mitrovic (Haynald herb. !) . 



Nonnulli auctorum Iridem spurium L. cum 

 specie huic proxima Hungarica confuderunt, 

 etsi exstat icon ab auctore ipso laudata (Jacqu. 

 fl. austr. It. 4!). Celeb. Reichenbach, pater 

 et eius filius formam orientalem nostram pro 

 typo descripserunt, sed cl. F. W. Klatt eam 

 a specie Linnaei occidentali bene distinxit et 

 in revisione Iridear?im (Linnaea XXXIV 

 p. 613) speciem novam proposuit. Cl. quon- 

 dam Joo »barbam flavam ezigue prominulama. 

 in laciniis perigonii exterioribus reperiens, ut 

 mihi videtur, eandem herbam ab Ir. spuria L., 

 quae imberbis (quoad lacinias perigonii ex- 

 teriores) dicitur, diversam putavit, Iridemque 

 subbarbatam nominavit. Specimina tarnen, 

 quae excell. et rever. Haynald et cl. Wolff 

 e dicione oppidi Torda benigniter mecum sub 

 nomine Iridis subbarbatae [an re vera typum 

 auctoris ?] communicarunt, a formis in Hunga- 

 ria centrali crescentibus non recedunt. — La- 

 ciniae perigonii exteriores etiam in formis 

 occidentalibus [prairies maritimes sur le ter- 

 rain de transition modifies pres d'Hyeles (var.); 

 F. Schultz herb. norm. Cent. 8. 557 ! ; in pra- 

 tis Vindobonae leg. J. de Koväts ; Maguntiae; 

 in pratis prope Himberg Austriae infer. leg. 

 Dolliner] subbarbatae. Notas, quibus Ir. spu- 

 ria L. et Ir. Reichenbachiana Klatt [Ir. sub- 

 barbata (?) Joo; /. lilacina Borb.) inter se 

 differunt, vide apud Klatt et Janka*) 1. c. 



Cl. Janka 1. c. Iridem spuriam auct. fl. 

 Hungar. etTranss. (non Linn.) perperam cum 

 Iride Guldenstaedtiana Lep. (in Act. Acad. 

 Petrop. 1781. p. 294. t. 8!) combinabat. 

 Herba posterior in revisione Iridearum (Lin- 



*) «Bene distinguenda ab I. spuria L. gallica spathis 

 latioribus obtusis, perigonii phyllorum exteriorum 

 limbo late ovali unguem ovato-oblongum subaequante, 

 Capsula multo longiore ellipsoideo-oblonga, utrinque 

 attenuata, brevius rostrata, pedunculo multo breviori 

 insidente. In I. spuria e Gallia meridionali spathae 

 angustiores acutae; phyllorum exterior. perigonii lim- 

 bus ungue lineari-oblongo duplo brevior, Capsula ovoi- 

 deo-subglobosa, quasi abrupte rostrata, rostrum eap- 

 sulae dimidiam longum, pedunculus fere ut in Ir. gra- 

 minea et foetidissima valde elongatus capsulam supe- 

 rans !« Janka 1. c. 



