﻿218 — 



Anlagen. 

 I. 



(Herbai'um vivae eioones. Strassburg 1532. Blatt 2 Vorderseite, Signatur A^.) 



Inclytae urbis Argent. prudentissimo senatui Ottbo Brunfelsius s. d. Qui de magistra- 

 tibus colendis bene senserunt, non id tantum censuerunt, bonore primores viros excipere, caput 

 scilicet aperire, iiectere genu, et quemadmodum pueri lunonis avem admirantur, laudibus sub- 

 inde in coelum ferre, idque adeo titularibus praestigiis illis, tragicis et ampullosis, sed magis 

 laudem illis tribuere iusticiae et prudentiae, de illis ex animo bene et sentire et mereri, 

 illorum iudicia nostris anteferre, planeque tanquam deos suspicere, et snmmum illum buius 

 mundi xocurj-tupc in eis admirari et colere. Succinunt ad id multis locis divina oracula, 

 dum deos faciunt, dum vetant eis maledicendum, dum decimas subinde decernunt, et rerum 

 primitias postremo et gladii ius tribuunt. Atque baud scio, an buc respexerint, qui aut 

 veteres autores in lucem acturi, aut ingeniorum suorum specimen aliquod posteris edituri, 

 frequenter aut maximis principibus, aut summis magistratibus lucubrationes inscripserunt suas 

 videlicet, quo non tarn ab invidia publica, et maledoctorum bominum pestilentibus Unguis 

 essent tutiores, quam ut ipsi quoque de maioribus suis bene mererentur, rati, non ultimam 

 iuxta poetae sententiam esse laudem, principibus placuisse viris. Nee alio sane animo ego 

 bortos 1) meos celsitudinibus vestris nuncupari, clarissimi atque amplissimi viri, quam ut bene- 

 volentiam apud celsitudines vestras mibi pararem, palamque facerem, in re non adeo fortasse 

 magna animum erga rempublicam vestram, quid in arduis ac seriis vestri causa obiturus 

 sim, si vires et facultates permitterent. Proinde ne ab coiisuetudine illa laudata veterum 

 scriptorum discederem, quam contemnerem, profecto aut, confidens, aut animi superciliosi 

 iudicari queam. — — — • 



Caeterum de herbarii nostri ratione boc velut in compendio babetote. Primum nibil 

 aliud nos spectasse in toto boc opere, quam publico omnium bono berbariae iamiam collap- 

 sae porrigeremus subsidiarias manus eamque prope extinctam in lucem revocaremus. Quod, 

 quia non alia ratione fieri posse animadvertimus, quam abolitis prioribus ac veteribus ber- 

 bariis atque de novo vivis et acupictis imaginibus editis, deinde solidis ac firmis descriptio- 

 nibus ex priscis et autenticis autboribus prolatis utrunque tentavimus atque curavimus quam 

 feliciter qualique cum gratia vestrarum celsittidinum iudicium esto certe cum magna molestia. 

 Nam quanta nobis legenda fuerint, quot autores evolvendi, quanta ab herbariis exploranda, 

 ab seplasiariis et agyrtis dolo et technis extorquenda, et res indicat ipsa et animadvertent 

 facilius, qui similem aliquando operam post nos sunt navaturi. Quo magis venia dignos nos 

 existimamus, si in re tam seria tamque ex omni usu et cognitione absoleta non protinus 

 ipsissimum ipsum, quod dicitur, scopum attigerimus. Cesso enumerare, in quas syrtes, in 

 quas Symplegadas interdum inciderimus ac longe densissimas tenebras nonnunquam impegi- 



1) Hier Kräuterbücliei' zu verstehen im Sinne des 16. Jahrhunderts. 



