﻿— 222 — 



herbariae disciplinae occasio aliqna esset, ubi belle prorsus aninium videlicet simpliciüm 

 verum cognitio et usus tibi probetur. Quod cum vidissem, mirum quam me male babuerit, 

 mea negligentia, quodque ad hos tarn egregios conatus hactenus stimulator tibi non fuerim 

 summo alioqui amico. Audio quoque in bibliotheca constituenda sie iam totum esse te, ut 

 nihil fere sit bonorum librorum, quos ipse tibi non reponas. Quod si ita est, congratulor 

 ecclesiae, tales olim fuerunt ecclesiarum gubernatores, nee aliud quam publicae scholae 

 saeerdotum coUegia. Nee video, quid possit obstare, quominus et nostra sint hoc albo mo- 

 numenta, quando ex vario genere scriptorum constant bibliothecae, quae etsi magnos illos 

 scriptores non aequent, tarnen est, ubi numeriim suppleant, sintque pignus aliqnod perpetuae 

 amicitiae erga te meae. Tum si familia langueat, domi habeas tcttpötov, quod omnis generis 

 remedia abuude siippetat, vel desperatis etiam et gravissimis in morbis, tum ex rebus etiam 

 illis facilioribus et paratu quam facillimis, qnibus te j)recipue video delectari. Has igitur 

 primitias, quantulae snnt, amice consule. Quod si demortuae lineae plantarum tam in precio 

 apud te sunt, multo magis illarum iuvameuta et vires, ut pondus aliquod habeant apud te 

 facito. Si valetudo permiserit, tam strenue iuvabimus etim priora tua coepta, nt te nostri 

 non debeat poenitere. Bene vale. Argentorati 18. Mavcii anno 1533. 



VI. 



(Vorwort ans Brunfels: annotationes. Strassburg 1535. Blatt 2 Vorderseite.) 



Senatui populoque Argentino doct. Joannes Munterus Gandanus atque G-eorgius 

 Ulricher Andlanus s. d. 



Quum iamdiu tota sit Europa vulgatissimum, patres conscripti, vos modis omnibus 

 sapientissime rempublicam Argentinam domi forisque gubernare, consuetumque iam sit a 

 multis annis nollum ferme librum citra patroni tutelam in publicum prob livor, prodire, 

 meritissime profecto duximus, vobis commemores in quatuor evangelia et apostolorum acta 

 piae memoriae d. Othonis Brunfelsii dedicare, nimii'um qui velitis et possitis eosdem ab in- 

 vidorum calumniis facillime tueri. Natus est igitur Maguntiae patre Joanne a Brunfels 

 doliatore viro probo ac gravi. Est autem arx Brunfelsia ditionis generosorum comitum a 

 Solms non procul a civitate Maguntina. In ea poKtioribus literis imbutus a teneris ungui- 

 culis, artiumque liberalium magister, ut loquuntur, effectus, cum ad seriores disciplinas ani- 

 mum adiecisset, paterque parcior ac cunctacior in suppeditandis nummis foret, qui ut belli 

 gerendi ita et bonarum literarum addiscendarum nervi recti dici possunt, collegio Carthusia- 

 norum extra pomeria huius civitatis vestre sese dedidit, sanctius vite institutum dubio procul 

 electurus, si, ut tunc erant tempora, sanctius novisset. Unde cum paternio nee precibus nee 

 minis posset avelli, poenas fortasse dedit suae, ut ita dixerimus, ferocitatis, vitam videlicet 

 illam monasticam fere insalubriter et valetudinarie vivens. Annis aliquot vero transfluxis 

 illucescere Germanis coepit dei opt. max. misericordia cunetis optanda veritas evangelica, 

 cuius inflammatus amore in sinistro voto mutans decretum cum traditionibus humanis mona- 

 sterium longum valere iussit. Jamiam verbo dei concionando sese aecinturiebat, in vocem 

 illam sonoram atque reboantem morbo conflictatus amisisset. Inde dum dubitabundus ali- 

 quandiu, cui eonditioni sese addiceret, hereret, a vobis p. e. iuventus ei bonis literis institu- 

 enda non sine magno iudicio committitur. Novistis autem, quem non penes ignavum bene- 

 ficium collocaveritis. Interim tarnen succisivas horas minime perdidit, sed illo toto novennio, 

 quo scholae, prefuit, Graecorum Arabumque medicorum scripta diligentissime revolvit, lecti- 

 tavit atque adeo ex eisdem studia sua non vulgariter iuvit. Hinc optimo iure doctoratus. 



