338 BULLETIN DE l'hERBIER BOISSIER. (102) 



terioribus multo brevioribus caeterum posticis sat similibus. Stamina 

 erecta, exserta, filamentis antherisque glabris. Stylus staminibus vulgo 

 aliquantulum brevior. 



Suffrutex circa 12-15 mm. altus. Eadix primaria, ut videtur persistens, 

 perpendicularis, lignosa. Internodia media 2-3 mm. alta. Folia 4 mm. 

 longa. Capitula sect. long. 6 X 4-5 mm. Calix 3 mm. longus, tubo 2 mm. 

 alto; labri dentibus sinn 0,6 mm. profundo separatis, labioli dentibus 

 sinu fere 1 mm. alto separatis. Corollae tubus 4 mm. longus, labri lobis 

 1,5 mm. altis, labioli lobis vix 1 mm. longis. Stamina corollss faucem 

 1,5 mm. excedentia. 



In Africa australi (Eckion et Zeyher, ann. 1833 sub Stilbe sp. nov., 

 n° 8, in herb. Delessert). 



X. Zeyheri pertinet ad Verbenacearum subfamiliam Stilbboideas, nee 

 sub uUo generum hucusque descriptorum bene militari potest, quare hie 

 pro genere proprio deseribitur. Primo in schedis speciem Stübem Zey- 

 lieri Briq. dixeramus; differt autem Xeroplana a Stilbe calice pulchre 

 bilabiato, corolla zygomorpha lobis posticis ab antieis valde diversis. 

 Eïithystachys A. DC, calice bilabiato, corolla aetinomorpha et anthe- 

 rarum loculis divergentibus gaudet, quippe qui caractères generi nostro 

 deficiunt. Eurylobium vero corollam bilabiatam demonstrat, sed labrum 

 concavum nee planum, calix gequaliter 5 dentatus et antherarum loculi 

 divaricati eonfluentes. 



LIPPIA Linn. Gen. ed. 1, app. p. 347. 



L. scorodonioides Kunth in Humb. et Bonpl, Nov. gen. et spec. 

 IL p. 260. — Haec species nobis sub varietatibus tribus sat diversis 

 nota est, quarum notse diagnosticae sequuntur : 



a. var. hy poleuca Briq. = L. scorodonioides Kunth, sensu stricto. — 

 Rami floriferi elongiiti minute pubescentes vel puberuli. Folia elliptica, 

 apice exquisite obtusa, marginibus parum convexis, basi breviter exte- 

 nuata petiolata, supra rugosa, viridia, pubescentia, non vel vix scabra 

 subtus tomento albo, reticulato prsedita, superficie 1,5 — 3 X 1,2 — 

 1,8 cm.; serratura constans ex crenis rotundatis vel parallelogrammos 

 aemulantibus regularibus quorum culmina infra 1 mm. alta. Spicse con- 

 fertissimae demum aliq. relaxandse, brèves, 1,5 —2,5 cm. longae. Calices 

 undique longe pilosi, albescentes. — In Andibus Peruviae (Dombey n. 

 259 in h. Delessert) et Boliviae (Mandon n. 522 in h. Delessert). Spéci- 

 men Mandonniaum jam ad var. sequentem transit. 



