678 BULLETIN DE l'hERBIER BOISSIER. (3) 



crebris, extus et intus irregulariter convexis vel concavis, culminibus arguto- 

 mucronulatis marginem quasi fimbriantibus 0,2-0,8 mm. altis et 2-6 mm. distan- 

 tibus. Spicastrum médiocre, verticillastris confertis. Pedicelli pilosuli vix 1 mm. 

 lon^. Calix campanulatus pilosulus tubo 0,8 mm. longo, dentibus rigide lateque 

 triangulari-lanceolatis 0,6 mm. longis. Corolla § extus minute pubens, calicis os 

 2 mm. excedens. — Gallia, in salicetis fl. Loire prope Orléans (Genevier in 

 herb, andegav.). 



M. rotundifolia Huds. var. bella ßriq. — Planta ultra 40 cm. alta. Caulis 

 robustus, elatus, ramosus, ramis divergenti-adscendentibus, viridis vel purpu- 

 rascens, uudique piiis Iaxis obtectus, internodiis mediis 3-6 cm. longis. Folia 

 late ovato-rotundata, apice obtusa vel rotunda, marginibus reguiariter convexis, 

 basi cordata sessilia, supra atro-viridia parce et breviter pubescentia, subtus 

 crasse albo-tomentosa, superficie 3-4 X 2,S-3 cm. ; nervatio pulchre reticulala, 

 supra paginam vix rugans, subtus tomentum pulcherrime areolans ; serra- 

 tura constans ex dentibus crenatis, intus rectiusculis, extus gibbis, culminibus 

 saepe breviter arguto-acuminatis 0,5-1,2 X 2-4 mm. distantibus. Spicastrum 

 gracile, verticillastris dissitis, internodiis S... 4... 3..., etc. mm. longis. Pedi- 

 celli pubescentes vix 1 mm. longi. Calix globoso-campanulatus hirtulo-pubens, 

 tubo 0,8 mm. longo, dentibus late lanceolatis 0,7 mm. longis. Corolla extus 

 pubescens, $ calicis os 1,5 mm. excedens. — Gallia, in salicetis fl. Cher prope 

 Quincy (Déséglise in herb, andegav.). 



M. villosa Huds. — Quamvis in Mentharum decadibus nostris dissertationes 

 de nomenclatura instituere non vellemus, tarnen necesse est hie fusius de usu 

 nominis M. villosœ Huds. scribere. In opere nostro Lab. des Alp. mar., p. 29 

 synonymiam sequentem pro hybridis formulse longi folia'X.rotundi folia dedimus, 

 i. e. : M. niliaca Jacq. (1776); M. villosa Huds. (1768); M. gratissima Wigg. 

 (1780); M. villosa secunda et M. rotundifolia Sole (1798); M. villosa et M. alo- 

 pecuroides Hüll. (1799); M. nemorosa et M. gratissima Willd. (1800). De bis 

 synonymis nunc post 5 annos opinionem nostram aliq. mutavimus. 



1. M. niliaca Jacq. {Hort. bot. Vindob., HI, p. 46, tab. 87). Hoc nomen certe 

 antiquissimum est quod unquam formae hujus gregis datum. Tam descriptio 

 quam icon optima ad varietatem valde vulgatam serius a Déséglise et Durand 

 sub nomine M. Willdenoioii iterum descriptam spectant. Nomen tamen applicari 

 non potest, quod patriam falsam indicat, nempe Aegyptum, in qua terra et 

 M. rotundifolia, et a fortiori ejus proies cum M. longi folia, des^unt (quod tempore 

 quo de Labiatis Alpium maritimorum scribebamus adhuc band certe sciebamus). 

 Jacquinius evidenter ex confusione quadam inter plantas a Jussieuo missas 

 M. longifoliam X rotundifoliam pro varietate segyptiaca vel « niliaca » M. lon- 

 gifolice descripsit. Dicit enim cl. auctor : « Nomen triviale patriam indicat. » 

 Cum nomen M. niliacce errorem geographicum gravem implicaret, omnino 

 necesse est ex nomenclaturae codice (art. 60) hoc nomen deleri. 



