XXXIV PR^FATI©. 



Praeterea, inventa specie, tam saepe aequam meriti partem vindicare possunt et ille qui 

 collegit et ille qui descripsit eam , ut iniquum sane esset in auctorem nominis lotum id con- 

 ferre. Tum tam multi intercedunt gradus in rerum naturalium scientia ex eo temporis mo- 

 mento quo nomen accipiunl usque ad id quo organorum apta compositio, vivendi ratio, 

 partitio geographica , quidquid denique versatur circa ordinem quam in universa naturae 

 oecononiia occupant, satis innotuit, ut provinciam nostram plane ignoret ille qui denomi- 

 nationcm specierum ultimum habet terminum ad quem scrutalor rerum naturalium contendat. 

 Imo quis est Zoologus, eo quidem uomine dignus, quin, vestigiis ingressus Lyonneti, Swam- 

 merdami, Spallanzanii, Geoffroyi, DeGcerii , Reaumurii , Roselii, ipsius Buffonii, tam bene 

 de rerum naturalium scientia se meritum fuisse , quam nominandis generibus speciebusque 

 plurimis putaril? attamen illi auctores in labulis nostris systematicis nunquam, aut raro, 

 citantur; adeo enim nonienclatura nihil est praeter rationem promovendae rerum naturalium 

 scientiae adhibendam, non vero ipse , quern sibi ea proponat, finis. 



Non tamen sine idonea causa, omnia ea discrimina accurataeque consideraliones, quibus 

 ea occasionem praebuerunt , magni momenti fuisse videntur. Altera enim ex parte , magna 

 est ea quaestio (quippe cujus fundamento caetera omnia nitantur), quae sit earum divisionum 

 ratio quas genera appellamus, et qua auctoritate digna sint; altera ex parte, dum alii limites 

 iis severissime statuunt , omnibus viribus nituntur alii , quo probent meras esse eas animi, 

 quas dicunt, abstractiones. Fit quidem nunc earum questionum , vastissimum spatium com- 

 plectens, elaboratio; acerrimo studio genera, in his recentioribus temporibus , ubique sub- 

 jecta sunt , Iicet hic arctissimi , illic amplioribus lerminis ea circuniscribant. Quod id attinet, 

 nostra aetas luctando progredilur, et est, ut ita dicam, transitoria. Quae opinionum diversitas 

 facilis est intellectu. Cum genus ampliorem , quam species, ainbilum complectatur , difficilius 

 concipitur illud quam specilicorum characterum , nalurae consentanea , ratio. Requirit igitur 

 generum doctrina difliciliores latiusque extensas investigationes, vastiorem eruditionem, quam 

 ad definiendas species opus est; quod quidem satis probat universus, quo specifica discrimina 

 recepta sunt , consensus ; generuin autem veram , ex ipsa rerum nalura , existentiam sicut 

 phirimi antea, ita multi etiam nunc in dubium vocant, quamvis rerum naturalium scrutatores, 

 quibus opinionem , majori doctrina fultam, habere optimo jure liceret , semper existimarint 

 genera revera existere in Natura. Verumtamen magna , qua etiam nunc in hac scientiae 

 parte laboratur, opinionum diversilas, nedum gravia in posterum creet incommoda, rem om- 

 nem et certiorem et meljus elaboratam tandem aliquando faciet. 



Quodsi ex generum examine ad familias transimus, vel incertiores invenimus in existen- 

 tibus Operibus notiones, majus de tota illarum ratione dissidium. Multo minus quippe studii 



