PRJEFATIO. XXV 



Et primum quidem animadvertas velim istum usum Linnaei de binominali nomenclatura 

 sententiae adversari, quippe qui ambo nomina systematica animahum et plantarum, genericum 

 scilicet et specificum , arctissime conjuncta et inseparabilia semper habuerit. 



§ 284. Nomen genericum singulis speciebus applicari debet. 



«Quod si vero omittam nomen genericum, ex prolato nomine specifico nulla mihi idea 

 generis, nec nominis specifici usus.» 



§ 285. Nomen Specificum semper sequi oportet Genericum. 



«Quodcunque primam divisionem facit, primum dari debet, adeoque et nomen generi- 

 cum antequam specificum traditur ; meum est scire , anlequam distinguo aliquid , quid distin- 

 guendum sit. » 



§ 286. «Nomen Specificum sine Generico est quasi campana sine pistillo.» 



«Quemadmodum campana sine pistillo nullius usus est, ita et differentia specifica sine 

 nomine generico. Cum nomen specifcum nil sit nisi distinctio specierum sub suo genere, nulla 

 dari potest differentia specifica, ubi nullum genus, nisi quis indicaret notam speciei propriam, 

 qua ab omnibus in universum plantis differt. » 



Haec satis significant quanli fecerit Linnaeus genericorum specificorumque nominum 

 conjunctionem. Caeterum, quae protulimus verba, usu confirmat Linnaeus , quoties opera 

 aliorum auctorum citat. 



Sed ultra progredior, et afiirmo nunqam eam fuisse Linnaei sententiam , ut per ejus 

 nomenclaturam constaret rerum ex ea nominatarum inventionem iis deberi qui nomina condi- 

 derunl. Ipsa nomenclatura, ex Auctoris sententia, nihil est nisi systematica ratio ad designandas 

 res in Systemate Naturae noniinatas instituta , nec ab hoc proposito recedere debet: quin ex- 

 pressis verbis sententiam suam, § 523, Linnaeus profert : «Doleo quod nullus Botanicorum, 

 adhucdum cogitaverit de Chronologia plantarum , et quod nullus historiam inventorum in 

 Botanicis dederit ; certe, me judice, gratissimum opus praestaret orbi literato, qui planlas re- 

 censeret secundum tempora , quibus inventae fuere singulae , et a quibus detectae. » 



«Hoc facillimo negotio fieret a Cel. Dillenio , quod publice exoro , qui manum ultimam 

 Phytopinaci Sherardiano imponit , si modo notulam quandam , vel asteriscum adderet post 

 citationem istius Auctoris, a quo inventa , vel detecta fuit primitus species unaquaeque.» 



Igitur, ex eo quod quispiam animali aut plantae nomen imposuerit non inferendum est, 

 si Linnaeum audias , eumdem speciem invenisse aut saltem primum descripsisse. 



