PRJEFATIO. XXIII 



landio citata, ita et permulta generum noniina probari possunt, quae eo modo conflata et tani 

 barbara sunt ut neutiquam recipi possint; ut ex. gr. Muscylvia e Muscicapa et Sylvia. 



g) Hic paragraphus specifica nomina spectat, quae huc non pertinent. 



h) Nomina generica ab insignibus viris mutuata, quae probat in Botanica, parum commen- 

 dabilia habet in Zoologia. Quae jam existunt plura sunt quam docti Angli putant: quodsi 

 catalogum generum Dipterorum recenseas , pleraque Zoologorum e postremo seculo et inilio 

 praesentis nomina invenies. Enimvero non satis consonum est egregii viri de Scientia optime 

 meriti , nomen cum nomine quorundam brutorum consociare. 



i) Dura parumque elegantia nomina evitare jubet; quod praeceptum cuin paragrapho 

 218 Linnaei congruit. Non possum tamen quin exempla quae ille profert «Enaliolinmosaurus 

 crocodilocephaloides of a german naturalist» vituperem, cum nemo, quod sciam, isla nomina 

 proposuerit, nec deceat alienigenas falsis criminibus oflendere. Caeterum nemo est qui non 

 possit eodem modo lapides in hortum vicini jactare. Qui omnem curam in progressum scientiae 

 sincere intendit, ab aculeis verborum abstinet. 



k) Nominum a Veteribus mutuatorum suadet usum, praesertim si commode recteque usur- 

 pari queant. Ea vero est rei difficultas , et inter animalia e regionibus , quas Veteres notas 

 habuerunt, pauca sane sunt quae nondum nomen acceperint. 



1) Nomina generum adjectiva, auctore Linnaeo, § 235, excludit. 

 m) Hybridas voces, paragr. 223 Linnaei convenienter, damnat. 



n) Nomina aliis similiora evitare suadet; quod et ipse Linnaeus § 228 jubet. 



o) Corrupta nomina omnia jure respuit. Ista vocabula, quorum pleraque ex duabus mu- 

 tilis vocibus composita sunt, inter omnia quae unquam rerum naturalium invesligatores ex- 

 cogitarunt pessimam praebent copulationem. Vix animo concipimus tantam in litteris sensus 

 hebetudinem, quantam produnt illi qui talia monstra finxere. 



p) Rejicit pariter, et recte quidem, omnia nomina certa radice carentia, praeter eupho- 

 niam nihil juris habentia; quippe quae sint ab itigenio linguae aliena. 



q) Nominum quae synonyma aliorum jam receptorum facta sunt , ne novo quidem sensu 

 usum probat. Contra Linnaeus ista ad unum omnia nomina, § %kk, usurpanda enixe contendit. 



r) Nomen specificum ad dignitatem generis tolli ideo vituperat, quod inde nascitur ne- 

 cessitas novum nomen speciei imponendi. Hac de re nullam mentionem fecit Linnaeus ; cum 

 vero fieri possit ut species aliqua proprium nomen habeat, non intelligo qua ratione praestet 

 novum generi cudere nomen, potius quam specificum nomen generi accommodare, novum- 

 que ad designandam speciem fingere, cum in utroque casu novum nomen creandum sit. Imo 



