156 



Vidi in hb. reg. Berol. specimina duo, ununi sterile, alterum 

 florens sed petalis jam delapsis. 



Mexico: San Andres (leg. v. Christman). 



R. nivalis Dougl. ex descriptione tantum mihi notus folia 

 habet cordato-triloba argute dentata glabra pedunculosque 

 breves bifloros ; a nostro R. pumilo igitur longe diversus esse 

 videtur. Huic nulla species Americana propius accedit, sed ex 

 Asiaticis R. pectinellus Maxim ow., praecipue vero R. caly- 

 cinus Wall, arcte affines sunt. Seriem constituere videntur 

 illae species omnino naturalem, quam paucis verbis describam: 



Cliamaebatus : Rubi humiles reptantes subherbacei, foliis 

 cordato-subrotundis subtus aculeatis; stipulis persistentibus cir- 

 cuitu ovatis integris vel pinnatifidis, fioribus solitariis, calycibus 

 magnis setoso-aeuleolatis. Cf. pag. 145. — Species sunt: 



B. pumilus: stipulae calycisque laciniae integerrimae; petala 

 alba. 



R. cahjcinus: stipulae integrae serratae; laciniae calycinae 

 magnae inciso-dentatae; petala aurea. 



B. pectinellus: stipulae bipinnatifidae lacinulis linearibus; la- 

 ciniae calycinae pectinato-pinnatifidae; petala alba. 



3. R. geoides Sm. — Comaropsis radicans Cav. 



4. R. arcticus L. — Forma Americana nana grandiflora: 

 R. acaulis Mchx., R. pistillatus Sm. Inveniuntur in America 

 praecipue occidentali formae quoque majores ab Asiaticis et 

 Europaeis non distinguendae. 



5. R. triflorus Richards. — Hoc nomen ab autoribus recen- 

 tioribus omnibus receptum est. R. Canadensis Asa Gray olim. 

 In Candollei Prodromo a Seringe quater haec species enumeratur, 

 sub nominibus scilicet: R. saxatilis ß. Canadensis, R. aegopodi- 

 oides, R. mucronatus et Cylactis montana Raf. Haec nomina 

 omnia rejiciencla esse existimo, quia planta e descriptionibus tot 

 confusis cognosci non potuit. 



6. R. deliciosus Torr. — R. Neomexicanus Asa Gray. 



7. R. Nutkanus Moq. — Hujus varietas est R. parviflorus 

 Nutt., nomen antiquius sed minime idoneum, quuni species fiori- 

 bus maximis gaudeat. 



8. R. Idaeus L. — Inter R. strigosum Mchx. et R. Idaeum 

 typicum omnes formae intermediae occurrere videntur. R. stri- 

 gosus forma Asiae et Americae orientalis videtur, quum in plagis 

 utriusque terrae occidentalibus formae minus setosae crescant. 

 Formae hybridae fertiles inter R. Idaeum (strigosum) et R. oc- 

 cidentalem facile educantur et in America haud raro spornte 

 occurrere videntur. In hortis saepe coluntur. — R. neglectus 

 Peck ad illos spectare videtur. 



9. R. vitifolius Cham, et Schldl. — Specimen vidi unicum 

 mancum in herbario Musei Bremensis asservatum, quod, sepalis 

 apice non foliaceis exceptis, optime cum diagnosi congruit. Sed 

 specimina alia, quae foliis ternatis gaudent et vulgo pro R. ursini 

 vel R. macropetali formis habentur, illo R. vitifolio simillima 

 sunt. Folia in ramis nonnullis simplicia vix speciem diversam 



