269 



deunte expergefacti sumus, qui sereno sui spectaculo, non irgratum 

 se nobis fecit arbitrum in ancipiti isto negotio. Cursim ego, vix 

 ferens moram curiosae mei ad intuendum Solem compositionis, 

 inspexi: Primo statim oculi ictu, macula ista dermo adparuit, id 

 quod non levi me afficiebat voluptate, qui licet praeteritae noctis 

 dubitatio duplicem eventum, quorum alterutro de veritate rei fiere- 

 mus certiores proposuisset, hanc tarnen conscientia nescio qua 

 tacite elegissem. Et hunc ita diem, crebro Solis intuitu paulatim 

 labentem, amisimus, vixdum expleto videndi desiderio, tametsi oculi 

 moleste ferebant nostram importunitatem, quam nobis exprobrabant, 

 comminatione insignis alicujus periculi. Interea tantum abest, ut 

 ista observationis crebritate omnes scrupulos exemerimus, ut etiam 

 alios majores senserimus, quia macula ista a primo primae inspec- 

 tionis momento, ad ultimam usque observationem nonnibil loco 

 decessisse visa est, quod ut tum erat pene insensibile, ita nihilo- 

 minus tanta erat diversitas, quae sufficeret ad excitandam in animis 

 nostris ambiguitatem. Noluimus deinde oculos fatigare amplius isto 

 onere, sed cepimus consilium, ut si quo compendio eos in posterum 

 levare possemus, id minime praetermitteremus. 



Cogitavinms igitur de radiis Solis per angustum foramen 

 intromittendis et in obscura, clausis fenestris, camera observandis. 

 Notum enim est ex Opticis, quod omnia, quae foris sunt et aguntur, 

 in tenebroso cubiculo possint repraesentari, aperto solum angusto 

 quodam foramine, per quod species rerum ipsi foramini objectarum, 

 illabantur, ut pingant parietem in cubiculo oppositum, sed omnia 

 inverso situ. Hoc igitur artificio consulentes rei difficultati, Solis 

 imaginem Cameram obscuram intromisimus, atque illabentem in 

 convenienti a foramine distantia papyro excepimus, quam identidem 

 motavimus, ne forte paj>yri maculae observanti. Solares persuaderent 

 maculas: animadvertimus primo maculam satis magnam instar 

 nubeculae longioris ad alteram extremitatem sensim extabescentis : 

 Ejusmodi enim nobis apparuit in obscura camera et per perspicilla : 

 Locum hunc, ubi prima observatio habebatur nobis servavimus, tum 

 ad iterandas observationes, tum ad diversitatem, si quae contingeret, 

 contemplandam. Postquam vero has Coelum indulserat observationes, 

 quasi tumultuarias, continuo fere serenitatis obsequio ; sui copiam 

 deinceps non fecit amplius triduo, propter continuae obscuritatis 

 interventum. 



Tandem iterum inclaruit consumta nube et spectaculum sui 

 praebuit, memoria perpetua dignum. Vidimus in sole maculam 

 illam ab Oriente versus occidentem promotam, sed quadam obliqui- 

 tate et dum attentius inspicimus, aliam maculam notamus ad orbis 

 solaris marginem, sed minorem, quae nihilominus majorem insecuta 

 paucorum dierum intervallo ad medium fere solis discunr penetravit. 

 His tandem supervenit alia, adeo ut jam tres conspicerentur, quaium 

 una eaque major interea paulatim ad marginem alterum egressa 

 a nostro oblituit aspectu, caeteris nil minus propediem meditantibus, 

 id quod non obscure colligi poterat ex motu: Unde diebus paucis 

 interlabentibus et istae exivere. Profecto hie animus aestuabat 



