Chiloscyphus. franz stephani. sphxies hkpatigarum. 691 



V. Antarcticœ. 



121. Chiloscyphus inlegrifolius L. et L. 



122. Chiloscyphus Koppensis (G.) St. 



123. Chiloscyphus lobatus St. 



124. Chiloscyphus magellanicus St. 



125. Chiloscyphus retroversus Schffn. 



126. Chiloscyphus Montagnei St. 



127. Chiloscyphus valdiviensis Mont. 



128. Chiloscyphus pertusus Lehm. 



VI. Europa et America septentr. 



129. Chiloscyphus pallescens Nées. 



130. Chiloscyphus polyanthus Corda. 



131. Chiloscyphus Webberianus St. 



132. Chiloscyphus adscendens H. et W. 



133. Chiloscyphus lophocoleoides Nées. 



Incertœ sedis sunt : 



134. Chiloscyphus affinis G. 



135. Chiloscyphus dorsilobus Nées. 



136. Chiloscyphus nigrescens Ldbg'. et Hpe. 



137. Chiloscyphus porrectus Sullivant. 



1. Chiloscyphus integerrimus Schffn. Acad. Yindob. 1900 

 p. 207. 



Sterilis minor pallide olivaceus flaccidus miiscis corticolis consocialus. 

 Caiilis ad 3 cm. longus tenuis striclus viridis subsimplex. Folia canlina 

 per paria approximala 1,4 mm. longa oblique palula angulo 68° plano- 

 dislicha plus minus imbricata, duplo longiora quam lata optima ligulata, 

 marginibus slriclis inlegerrimis, apice truncato-rotundalo. Cellulœ api- 

 cales 18 jj. basales 27 X 36 jj. trigonis nuUis. Amphiyastria cmdina parva 

 caule parum latiora utrinque in folia anguste decurrentia, profunde qua- 

 drifida, laciniis subœqualibus angustis divergentibus. 



Hab. Java 1400-1430 m. (Schiffner). 



2. Chiloscyphus parvulus Schffn. Hepa t. Buitenz, p. 206. 

 Dioicus minor flaccidus pallide virens vel brunneolus in cortice grega- 



rius. Canlis ad 15 mm. longus parum radicellosus tenuis pallidus sub- 



201 



