26. Jahrgang. 



JVJ. äS 



^« 



25. December 1868. 



BOTANISCHE ZEITUnG. 



Redaction: Hugo von Mohl. 



A. de Bary, 



Inhalt. Orig. : St izenberger, De Lecanora subfusca ejasque formis. — Hartig, lieber Püzbildung im 

 keimfreien Räume. — Lit. : Walther u. Molendo, Laulmoose Oberfrankens. — de ßary, Prosopanciie 

 Burmeisteri. — Jahresber. d. Natiirf. Ges. Graubündena. Jahrg. 1867 — 68. — Pers.-Nachr. : Pfitzer. — 

 Kny. — V. Martins, f. 



De Lecanora subfusca ejusque formis 

 commentatio. 



Auetore 



Dre. C jStizenberger. 



Plantis pervagatis nonnunquam miaus ope- 

 rae damus quam äs, quae ex remotis terris alla- 

 tae sunt vel vegetabilibus quae in quibus ver- 

 samur locis raro inveniuntur. Cujus rei causa 

 maxime videtur esse Polymorphismus ille, in 

 quem abire solent animantia longe lateque dif- 

 fusa , coeli temperie. variarumque stationum vi 

 inextricabilem formarum varietatem exhibentia et 

 instabilium et quae difficilia sint definitu. Id 

 genus proteiU'um stirpium procul dubio noster 

 Liehen subfuscus est , et cum vegetationis histo- 

 riam ex permagna varietatum in sylvis, liortis, 

 lichenophylaciis copia complecti diligenter agres- 

 sus essem , et rigoroso microscopii examine et 

 ex notis chemicis tarnen formae quaedam certae 

 atque stabiles statui posse aiit jam pridem sta- 

 tutae comprobationi lichenologorum omnium com- 

 mendandae esse mihi viderentur , his paginis mihi 

 proposui quid novi hoc studii genere profectum 

 sit disserere et totara hujus speciei varietatem 

 ac quicquid omnibus sit commune explicare et 

 in medium proferre. 



Inter autores cl. Nylander hoc de Leca- 

 Horae specie optime est meritus quippe qui prin- 

 ceps existeret, qui de formis ab Achario limi- 

 tatis accuratiora docuisset , quum herbarium patris 

 illius microscopio composito diligentissime exami- 

 navisset exornavissetque ejusdem diagnoses novis 

 et subtilioribus notis. Opera Nylanderiana igitur 



mihi maximi momenti erant hac in quaestione, 

 absquo quidem quum in meis studiis et per lite- 

 ras et authenticis ad me missis plantis multum 

 adjutus sim, mulfa me clarissimi viri causa de- 

 bere et ejusdem auctoritatem majorem in modum 

 mihi fuisse incitamento confiteor, atque id ipsura 

 huic commentariolo praecipuae fore miJii videtur 

 commendationi. 



Lichenis subfusci formae variae a congeneri- 



bus thallo albido plus minus determinato tenui, 



apotheciis fuscis vel fusco - pallescentibus v. 



fere nigris planiusculis saepe pruinosis , hymenio 



superne luteo-fusco , sporis simplicibus ellipsoi- 



deis incoloribus mediocribus octonis, excepta var. 



cateilea cujus asci 12 — 16-spori, spermatiis aci- 



cuJaribus in sterigmatibus simpliciusculis , re- 



actione chemica acidi lecanorici liquore kali 



caustici adhibito distinctae. TJiallus enim addito 



j hydrate kalico omnibus formis flavescit, quum in 



I Lecanora umbrina ejusque varietatibus *) nullam 



j reactionem ostendit (cf. Nylander , Jard. Luxeirib. 



in Bull. soc. bot. France T. XIII. p. 369). 



*) Pro umbrinae formis etiam Lichenes sequentes 

 teste Nylander (in lit.) habendi sunt: Lecanora 

 conferta Dub. Bot. Gull. p. 654, Nyl. Addit. Nov. 

 Granat, p.545 (Syn. Lecanora subfusca f. hiatorea 

 Nyl. Scand. p. 161 ipso teste, Biatora similis Mass. 

 Mise. p. 9, Kürb. exs. 170, Arn. in Flora 1858. 

 p. 484, B. similis b. saxicola Körb. Par. p, 152), 

 Parmelia lainea Fr. L. E. p. 140, id. L. S. exs. 

 371 (Syn. Lecanora helicopis f. dilutior Nyl. 



I Scand. p. 159 ipso teste), Lecanora miniitissima f. 



I detrita (Mass. Arn.) Anzi Venet. exs. 33, Leca- 



I nora subfusca v. zosterae Ach. Syn. p. 158. Nyl. 



! Scand. p. 160, Lecanora subfusca v. tneridionalis 



\ Arn. Flora 1868. p. 244. 



52 



