KONGL. SY. VET. AKADEMIENS HANDLINGAR. BAND. II. N:0 5. 11 



Halevedhcengene (Fig. 9) ere af temraelig forskjelligt Udseende, skjönt man let i 

 deres Bygning gjenkjender Arten. 



Det midterste Halevedhceng er kortere end de ydre Halevedhamgs Stamine og af 

 temmelig plurop Form med kun 3 sserdeles länge og bagudkrummede Torner paa hver 

 Side foruden de 2 kortere terminale Torner. 



De ydre Halevedhamgs Stamme har i sin indre Kant kun 4 Torner naer Enden. 

 Grenene vise omtrent det samme indbyrdes Forhold som hos Hannen, men den indre 

 har kun 5 korte ucilierede Torner i den indre Kant (2 paa l:ste og 3 paa sidste Led). 



Som det af ovenstaaende Beskrivelse vil sees, er nservaerende Cumace, trods dens 

 Findested paa den sydlige Hemisphajre, en fuldkommen normal Art af den nordiske 

 Slsegt Diastylis. Af vore norske Arter synes Hannen at vise mest Lighed med Diastylis 

 serrata G. O. Saks; men denne Art viser flere Afvigelser fra det for Slasgten Diastylis 

 normale Forhold, navnlig i Bagkropslemmernes og Halevedhtengenes Bygning, som der- 

 imod hos naarvaerende Art er fuldkommen normal. Ingen anden bekjendt Diastylisart 

 har den eiendommelige kamformigt tandede Lamgdekjöl längs Siderne af Rygskjoldet, der 

 i Förbindelse med de paa lignende Maade tandede Epimerer af 2:det — 4:de Forkrops- 

 segment giver Forkroppen hos na3rva?rende Art ovenfra slet Udseendet af at värre om- 

 given af en regelmässigt fondset Braam. Skjöndt Hunnen efter al Rimelighed inangler 

 denne Tandbevajbning, har jeg dog troet at kunne benasvne Arten herefter. 



3. LEUCON ANOMALUS, G. O. Särs, n. sp. 



(Tavl. III. (Fig. 10—13.) 



Descriptio. Femina junior. Corporis forma gracillima et elongata, cephalothorace postice valde attenuato 

 et corpori postieo continuo. 



Scutum dorsale sat magnum segmenta libera corporis antici juncta longitudine circiter sequans, a latere 

 visum subovatum parte antica sensim attenuata, altitudine maxima dimidia longitudine parum majore, margine 

 superiore sat arcuato et antice rostro incumbente, inferioribus in medio obsolete angulatis parum vero arcuatis 

 incjue parte dimidia antica subtiliter crenulatis et processu acuminato antice vergente sinu distincto a rostro dis- 

 juncto tenninatis, rostro brevi vix sextam partem scuti longitudinis occupante, horizontali, forma obtuse conica: 

 supra visum sat angustum, latitudine maxima altitudine minore et dimidiam longitudinem sequante ad marginem 

 posticum sita, antice sensim attenuatum. Crista adest mediana longitudinalis in parte antica scuti sat elevata 

 dentibusque 4 quam solito majoribus et antice vergentibus armata. 



Lobus ocularis forma omnino insolita processum valde elougatum, anguste linguseformem, usque ad apiceiu 

 rostri porrectum dentibusque 2 minutis terminatum formans. 



Segmenta libera corporis antici omnia distincta, anteriora duo sat älta et arcte conjuncta, posteriora vero 

 subito multo angustiora et corpori postieo vix latiora constrictionibusque profundis disjuncta. 



Corpus posticum appendicibus caudalibus exceptis antico nonniliil longius, segmentis sat magnis et sub- 

 cylindrieis, ultimo postice in medio obtuse produeto et utrinque supra insertionem appendicum lateralium sub- 

 tiliter dentato. 



Antennw superiores sat elongatre apicem rostri longe (articulo ultimo pedunculi) superantes fiagello singulo 

 brevi papillis 2 olfactoriis longissimis terminato instruetee. 



Pedes l:mi paris in specimine unico scrutato manci; 2:di paris longitudinem scuti dorsalis rostro excepto 

 nequautes, sat fortes, apicem versus sensim attenuati, articulo ultimo longo et angusto, fere styliformi. Pedes 

 posteriores illis multo debiliores et sensim longitudine decrescentes, articulo 4:to quam solito magis elongato, 

 pari anteriore ut vulgo palpigero. 



Appendices caudales sat elongatre et angustse duplam fere articuli ultimi longitudinem assequentes, trunco 

 paulo complanato, margine interno leviter convexo et aculeis 5 fortissimis dentibus 3 multo minoribus interpositis 

 armato, stylis terminalibus trunco paulo brevioribus, interiore biarticulato, articulo l:mo latiore et intus aculeis 

 10, quorum 2 ceteris multo majores, armato, ultimo illo paulo longiore sed subito multo augustiore intus aculeis 



