1. DlASTYLIS POLARIS G. O. SAES n. sp. 



(Tavl. I. Fig. 1—3). 



Descriptio. Femina. Corporis forma sat elongata sed robusta, integumentis durissirais. Corpus anticum 

 vel cephalothorax supine valde arcuatum, antice sensim postice magis subito declive, snpra visum anguste ova- 

 tum plus duplo longius qvam latius. 



Scutum clorsale magnum segmentis liberis cephalothoraeis junotis , multo longius, a latere visum sat 

 altum, altitudine maxima dimidiam longitudinem superante, margine superiore parum areuato fere recto et leviter 

 declivo, posteriore oblique truncato, inferioribus in medio valde arcuatis et antice ascendentibus, rostro brevi 

 quintam scuti longitudinis partem parum superante, horizontali forma a latere visa angusté eonica; supra visum 

 in parte maxima longitudinis latitudine fere eadem, marginibus lateralibus subrectis et subparallelis, parte modo 

 antiea tertia subito coaretata. Superficies scuti ubique dentibus minimis antice vergentibus pilisque brevibus 

 obsita in lateribus plica brevi una vel 3 indistinctissimis notata, marginibus inferioribus in parte dimidia autica 

 ut vulgo subtiliter serrulatis. 



Oculus nullus, lobus vero ocularis distinctus sed minimas et vix prominens. 



Segmenta libera corporis antici supine eequaliter convexa et arcte conjuncta, margine antico 2 priorum 

 aliquantum elevato et subtiliter serrulato, ultimo parvo margine antico crenulato et epimeris muticis. 



Corpus posticum sat robustum et appendicibus caudalibus exceptis antico nonnihil longius, segmentis 

 constrictionibus profundis sejunctis. 



Antennce superiores sat magnae, pedunculo apicem rostri longe (articulo circiter ultimo) superante. 



Pedes lmi paris longitudinem corporis antici fere seqnantes, articulis ultimis tribus longitudine subpe- 

 qualibus, antepenultimo extra apicem rostri porrecto; 2di paris dimidia fere parte illis breviores, articulo ante- 

 penultimo ultimis duobus junctis longitudine circiter sequali. Pedes posteriores sat robusti et structura solita. 



Apipendix caudalis media sat elongata duplam segmeuti ultimi asseqvens longitudinem et truncum etiam 

 appendicum leteralium paulo superans, anguste eonica, parte dimidia postica utrinque aculeis 10 — 11 prteter 

 aculeos 2 terminales armata, orificio anali in parte antiea tertia sito. 



Appendices laterales segmentis ultimis 3 junctis longitudine circiter seqvales, trunco longitudinem appen- 

 dicis medise feqvante et intus aculeis circiter 16 armato, stylis terminalibus inaeqvalibus, interiore breviore et 

 dimidiam trunci longitudinem vix aeqvante, distincte 3articulato, articulo lmo ceteris 2 junctis longitudine cir- 

 citer ceqvali, intus dentibus circiter 12 (6 articuli lmi, 3 secundi et tertii) et aeuleo terminali longiore armato, 

 stylo exteriore illo qvinta circiter parte longiore setis 2 vel 3 longis apicalibus et nonnullis brevioribus margi- 

 nalibus ornato. 



Longitudo ab apice rostri ad extremitatem appendicum caudse lateralium circiter 12 mm. 



Habitat in oceano aretico låtit. 80° longit. orient. 4°33' in profunditate 950 orgyarum. 



Det undersögte Exemplar, der under den 4de Spetsbergsexpedition 1868 toges i Havet nordvest for 

 Spetsbergen paa det betydelige Dyb af 950 Favne, er en fuldt udviklet Hun, paa hvilken der er tydelige Tegn 

 til den sig dannende Brystpose eller Marsupium. Lsengden er fra Spidsen af Eostrum til Enden af de ydre 

 Halevedhfeng omtrent 12 Mm. Den hörer altsaa til de större Arter af Slfegten. 



Beshrivelse. Legemet er af temmelig langstrakt Form, men dog meget kraftigt bygget med saerdeles 

 haarde og fäste Integumenter. Navnlig er Bagkroppen usaedvanligt staerkt udviklet og overgaar, selv naar Ha- 

 levedhsengene fraregnes, Forkroppen ikke saa ubetydeligt i Lrengde. Forkroppen er seet fra Siden (Fig. 1) 

 temmelig höi, oventil stserkt hvaelvet, med den störste Convexitet över det lste frie Segment; derfra skraaner 

 Ryglinien fortil ganske jevnt nedad mod Rostrum, bagtil mere brat mod Bagkroppen. Ovenfra seet (Fig. 2) er 

 Forkroppen af smal oval Form og kun lidet opbltest, idet Breden omtrent er lig Höiden og betydeligt mindre 

 end den halve Laengde. 



Rygskjoldet er temmelig stort, nsesten dobbelt saa långt som de frie Forkropssegmenter tilsammen, og 

 seet fra Siden (Fig. 1) af den saedvanlige uregelmsessige trekantede Form. Den övre Rand er naesten fuld- 

 kommen lige og jevnt nedadheldende mod Rostrum, den bagre Rand ligeledes temmelig lige og noget skjsevt 

 afskaaret i Retningen bagfra fortil. De nedre Kanter vise paa Midten den ssedvanlige stferke Böining og ere 

 bag denne Böining svagt indbugtede. derpaa igjen noget fremstaaende, inden de med en jevn Böining overgaa 

 i den bagre Rand; i sin forreste Halvpart, der er stserkt opstigende, vise de den saedvanlige fine saugdannede 

 Beveebning og overgaa i Rostrum uden at danne nogen tydelig Vinkel under samme. Rostrum er temmelig 

 kort, neppe indtagende mere end i af Rygskjoldets Längd e, horizoutalt og seet fra Siden af smalt tilspidset eller 

 konisk Form. Ovenfra seet (Fig. 2) er Rygskjoldet i Störsteparten af sin Lsengde naesten af ens Brede, med 

 Sidekonturerne nsesten lige og parallele; först i sin forreste Trediedel afsmalnes det pludseligt, idet Sidekanterne 

 med en stferk Böining convergere mod Spidsen af Rostrum. Rygskjoldets Överilade er temmelig jevnt hv;elvet; 

 dog er der paa hver Side en meget svag Antydning til nogle (3) skjsevt tvergaaende Folde, hvoraf en omtrent 



