G. O. SÄRS, OM CUMACEER FRA DE STORE DYBDER I NORDISHAVET. 



2. DlASTYLIS STYGIA G. O. SaRS 



(Tavl. II. Fig. 4—7). 



sp 



Descript. Femina. Corporis forma sat abbreviata, cephalothorace tumidiusculo et supine valde arcuato, 

 oorpore postico qvam solito debiliore. 



Scutum dorsale magnum segmentis liberis corporis antici junctis duplo circiter longius, a latere visum 

 sat altum, altitudine maxima dimidia longitudine multo majore, margine superiore aeqvaliter convexo, posteriore 

 indistincte sinuato, inferioribus in medio valde arcuatis parte antica subtiliter serrulata et infra rostrum angu- 

 lum obsoletum obtuse rotundatum formaute, rostro brevi sextam circiter partem scuti longitudinis occupante, 

 horizontali vel indistincte supra curvato forma a latere viso anguste coniea; supra visum sat tumidum, latitu- 

 dine maxima altitudine multo majore in medio circiter sita, lateribus Eeqvaliter arcuatis et rostro continuis. 

 Superficies scati ubiqve seqvaliter convexa plicis nullis, sed aculeis numerosis brevibus antice vergentibus im- 

 primis versus faciem dorsalem crebris in parte antica paulo longioribus et etiam in rostro distinctis armata. 



Oculus nullus; lobus vero ocularis distinctus sed minimus et vix prominens. 



Segmenta libera corporis antici orama bene evoluta sulcis profundis disjuncta, margine antico 3 priorura 

 acuto et subtiliter crenulato, ultimo postice in medio aculeo unico brevi armato epimeris breviter acuminatis. 

 Spina adest sat magna et antice vergeus in medio fasciei ventralis segmentorum 3 priorum. 



Corpus posticwn sat augustura et appendicibus caudalibus exceptis antico brevius, segmentis constricti- 

 onibus profundis sejunctis et aculeis brevibus postice vergentibus obsitis. 



Antennen superiores forma solita, pedunculo apicem rostri articulo circiter ultimo superante. 



Pecles lrai paris cephalothorace multo breviores, articulo basali inferne fortiter aculeato, 4to apicem rostri 

 miiiime asseqvente et penultimo longitudine circiter aeqvali, ultimo illis paulo breviore et valde angusto; 2di 

 paris dimidiara lmi paris longitudinera parum superantes, articulo basali intus ad apicem aculeis tribus, 2do et 

 3tio duobus armato, 4to angustissimo et ultimis 2 junctis fere seqvali, ultimo brevi et penultimo parum longi- 

 ore. Pedes posteriores mediocres et forma solita. 



AppendiiV caudalis media sat magua duplam segmenti ultimi longitudinera circiter aeqvans trunco appen- 

 dicum lateralium tamen brevior, parte antica tertia sat crassa, extremitate vero tenuissima et styliformi aculeis 

 utrinqve circiter 9 brevibus praeter 2 terminales armata. 



Appendicum lateralium truncus segmenta ultima 2 juncta longitudine fere aeqvans intus aculeis circiter 

 1 1 armatus, styli terminales tenues et inaeqvales, interiore breviore et dimidiam circiter trunci longitudinem 

 aeqvante, distincte 3-articulato, articulo lmo ceteris 2 junctis breviore et apicem versus subito coaretato, ultimo 

 angustissimo et sine fine in aculeum longum terminalem excurrente; aculei marginis interioris hujus styli 8 

 (4 articuli lmi, 2 secuudi et tertii). Stylus exteriör interiore qvinta circiter parte longior seta unica longa 

 apicali et duabus tribusve brevioribus lateralibus apici approximatis instmetus. 



Longitudo circiter 10 Mm. 



Habitat in mari aretico låtit. 78', longit. occident. 2°27', in profunditate portentosa 2,600 orgyarum. 



Af nrervaerende Art foreligger ligesom af D. polaris kun et enkelt Exemplar, der under den i 1868 an- 

 stillede Spetsberg-Expedition blev taget paa det enorme Dyb af 2,600 Favne, det störste Dyb, hvortil man naa- 

 ede ned, og som overhovedet er hidtil bleven undersögt. Exemplaret er en Hun, paa hvem endnu ikke er at 

 bemserke noget Tegn til Brystposens Dannelse. 



Beskrivelse. Kropsforraen er idethele temmelig kort og undersaetsig, skjöndt Bagkroppen er forholdsvis 

 betydeligt svagere bygget end hos foregaaende Art. Forkroppen er temmelig staerkt opblaest og seet fra Siden 

 oventil jevnt og strerkt bueformigt böiet, ovenfra seet af aegdannet Form, med den störste Brede, der er belig- 

 gende föran Midten, omtrent lig den halve Lsengde. 



Rygshjoldet er meget stort, nresten dobbelt saa långt som de frie Forkropssegnienter tilsammen og be- 

 tydeligt höiere end den halve Laengde. Seet fra Siden (Fig, 4) har det den övre Kand temmelig jevnt bue- 

 formigt böiet og i sit forreste Parti noget stoerkere nedadheldende mod Kostrum; den bagre Band er svagt 

 bugtet; de nedre Kanter vise paa Midten- den sEedvanlige stserke Böining og ere bag denne Böining umaerkeligt 

 indbugtede, fortil jevnt opstigende mod Rostrura, hvori de overgaa med en staerk Krumning, der ligesom danner 

 en Antydning til Vinkel under samme. Bostrum er forholdsvis kort, neppe indtagende mere end £ af Rygskjol- 

 dets Laengde, nsesten horizontalt eller i Enden yderst svagt opadkrummet. Ovenfra seet (Fig. 5) viser Byg- 

 skjoldet sig temmelig stserkt opsvulmet, med den störste Brede betydelig större end Höiden. Til Siderne er 

 det jevnt convext, saaledes at Sidekonturerne fortil gantke jevnt og umaerkeligt övergår i Rostrum — Rygskjol- 

 dets Overflade er överalt jevnt hvselvet, uden Spor af nogen Folddannelse eller Fortsatser. Derimod er den 

 överalt selv paa Bostrum tset besat med smaa fortilrettede Torner, der isaer mod Bygsiden blive saerdeles tal- 

 rige og i det forreste Parti ved Boden af Bostrum ogsaa blive noget lrengere end bagtil. De nedre Kanter af 

 Rygskjoldet vise i den forreste Del den ssedvanlige fine Crenulering, der endog fortstetter sig et Stykke längs 

 Bostrums Sidekanter. 



