36 G. O. SÄRS, 



De fölgende 3 Par ere af meget svag Bygning og betydelig kortere end 2:det Par samt jevnt aftageiule 

 i Lamgde bagtil. Basalledet er ogsaa her i den ene Kant fint tandet og 3:die og 4:de Led omtrent af ens 

 Liiengde. 



Det midterste Halevedhamg (Fig. 71, a) er meget stserkt udviklet, omtrent af samme Lamgde som de "2 

 sidste Segmenter tilsammen og forholdsvis betydeligt bredere end hos de övrige bekjendte Arter. Det Endedelen 

 af Tarmen optagende basale Afsnit udgjör ogsaa her den störste Del af Vedhsenget og er överalt af ens Brede 

 med Siderandene delt i omtrent 6 korte Taender paa hver Side. Endedelen, der indtager noget mere end \ 

 af Vedhsengets Lasngde, afsmalnes lidt efter lidt mod Enden og er nser denne bevaebnet med kun et enkelt Par 

 meget smaa Sidetorner; fra den lige afskaarne Ende udgaa de saedvanlige 2 termiuale Torner, der imidlertid 

 her ere usaedvanlig store, uaesten 3 Gange saa länge som Sidetornerne. 



De ydre Halevedhceng (Fig. 71, b) ere temmelig korte og svage og overrage det midterste Halevedhceng 

 kun med omtrent \ af sin Lsengde. Stammen er meget tynd, i Enden kun lidet udvidet og har i den iudre 

 Kant paa Midten kun 4 korte Torner. Af Aareme er den ydre betydelig lsengre end den indre og noget mere 

 end halvt saa läng som Stammen; dens ydre Led er som saedvanligt forsynet med en Del tynde llandbörster, 

 hvoraf de fra Enden udgaaende ere lsengst. Den indre Aare er omtrent \ kortere end den ydre og bestaar af 

 kun 2 Led, hvoraf det l:ste er laengst; i deu indre Kant har den kun 5 Sidetorner (2 paa l:ste og 3 paa 

 sidste Led) og ender med en temmelig stserk lige Torn. 



Som ovenfor anfört synes nservaarende Art mest at nperme sig til de 2 Arter D. serrata og biplieata, 

 fra hvilke den dog strax adskiller sig ved Bygskjoldets eiendommelige Form og Bevrebning samt Halevedhaengenes 

 meget forskjellige Bygning. Det er ikke saa usandsynligt, at man, naar man faar laert at kjende Hannen til 

 denne Form, vil finde det nödvendigt at skille den mere end blöt specifiskt fra de övrige Arter, ligesom jeg 

 ogsaa ovenfor har antydet det som min Mening, at de 2 aberrante Arter D. serrata og biplieata i en ikke fjern 

 Fremtid ville blive skilte fra de övrige Diastylis'er som en egen Slaegt. 



6. Diastylis Josephine n. sp. 



(Fig. 72— 74.J 



Descriptio. Femina. Corpus ubiqve dense aculeatum forma sat elongata. Corpus anticum elongato- 

 ovatum, supine sat arcuatum latitudine maxima dimidia longitudine multo minore. Scutum dorsale magnum 

 et altum segmentis pedigeris duplo lougius, a latere visum ovatum, margine superiore in parte postica valde 

 arcuato fere gibboso antice declivi, inferioribus in medio sat arcuatis parte dimidia antica subtiliter dentata angulo 

 infra rostrum obsoleto; supra visum ad lateribus aeqvaliter arcuatum latitudine maxima altitudini aeqvali et di- 

 midia longitudine parum majore in medio sita antice sensiiu coarctatum. Kostrum sat longum qvartam circiter 

 partem scuti longitudinis occupans, horizontale, acuminatum, supra visum anguste triangulare prope apicem aculeis 

 binis majoribus armatum. Superficies scuti aeqvaliter arcuata aculeis numerosis et confertis brevibus, spinis non- 

 nullis multo majoribus et subrectis imprimis in anteriore parte interpositis armata. In medio dorsi paria 5 spi- 

 narum fortium supra vergentium intervallo subaeqvali a se disjuncta adqve extremitatem laeinias mediae extensa, 

 et ad latera laciniae medise utrinqve spina: 4 similes seriem longitudinalem formantes videntur. Segmeuta libera 

 pedigera angusta sed omnia distincta, supine aculeata, aculeis brevibus plerumqve series transversas formantibus 

 ultimum processibus lateralibus brevibus et obtusis prseditum. Corpus posticum appendicibus caudalibus exceptis 

 rorpore antico longitudine fere asqvale, segmentis dense aculeatis etiam in superficie ventrali, aculeis ex parte 

 sat longis imprimis ad marginem posticum. — Oculus nullus distiuctus. — Antennaruin superiorum pedunculus 

 angustus et sat elongatus apicem rostri louge superans, articulo 2:do majore et duplain fere ultimi asseqvente 

 longitudinem. Pedum l:mi paris articulus basalis inferne valde aculeatus, aculeis sat longis et intervallo aeqvali 

 inter se dispositis; extremitas in specimine unico scrutato manca. Pedes 2:di paris sat elongati, articulo basali 

 inferne aculeis longis curvatis arrnato, antepennltimo ultimis 2 junctis longiore, ultimo subulato setis paucis 

 marginato. Paria 2 seqventia valde angusta et pedibus 2:di paris parum breviora, sparse pilosa articulo basali 

 aculeis brevibus marginato, 3:tio sat elongato seqventibus junetis multo longiore. Ultimum par antecedentibus 

 qvarta circiter parte brevius structura solita. Telson valde elonga'tum segmenta 3 posteriora juncta longitudine 

 circiter aqvans, divisione basali partes duas tertias longitudinis occupante, omnino cylindrica in lateribus aculeata 

 aculeis utrinqve circiter 14 brevibus, extremitate sensim attenuata marginibus omnino nudis, aculeis modo 2 

 parvis terminalibus armata. Appendices laterales angustee telson modo 6:ta parte longitudinis superantes seg- 

 menta 4 posteriora longitudine circiter aeqvantes, truneo tenuissimo intus in parte posteriore aculeis 9 brevibus 

 armato sed etiam supine in tota longitudine et extus ad basin aculeato, stylis terminalibus brevibus, exteriore 

 qvam interiore paule longiore et dimidiam trunci longitudinem vix oeqvaute setis teuuibus marginato, interiore 

 bi- vel obsolete triarticulato articulo Lmo majore. intus et ad apicem aculeis tenuibus et fere setiformibus 8 — 9 

 armato. Longit. circiter 9 Mm. 



Habitat rarissima in profundidate 750 orgyarum lat. 38° 10' 30' sept., long. 9° 25' occid. fundo argillaceo. 



