66 



C. STAL, ENUMERATIO HEMIPTERORUM. 



167(168). Segmento secundo ventris in medio sensim convexo, spina vel tuberculo destituto; frenis. 

 distincte pone medium scutelli extensis, hoc triangulari, posterius angusto vel angustiu- 

 sculo, pone frena sensim angustato 1 ). — 80. Antestia Stål. 



168(167). Segmento secundo ventris spina porrecta, sensim compressa, apice fere laminata, vel 

 tuberculo compresso, antrorsum prominulo, armato. — 81. Menida Motsch. 



169(166). Pronoto nigro vel fusco, maxima parte, etiam et margines laterales, dense et confuse pun- 

 ctato, fascia media recta, continua, haud undata, flavescente et lsevigata ornato; scutello 

 postei*ius lato vel latiusculo, frenis longitudine variantibus, pone medium scutelli haud vel 

 vix extensis; basi ventris inermi vel spinosa. — 82. Aegaleus Stål. 



170(165). Scutello magno, lato, apicem abdominis attingente vel subattingente, corio longiore; frenis 

 tertia parte scutelli brevioribus; ventre inermi? — 83. Amphiniachus Stål. 



171(164). Angulis anticis thoracis in lobum porrectum, acuminatum, productis; scutello maximo, 

 apicem abdominis attingente; frenis brevibus; basi ventris spinosa. — 84. Brachycoris 

 Stål. 



172(161). Tibiis plerumque teretibus, rarius superne sulco angusto et obsoleto instructis vel planis 

 et immarginatis; ventris basi spinosa, spina interdum usque ad caput extensa; angulis 

 apicalibus segmenti sexti abdominis interdum in dentem magnum acutum productis. — 

 (Gen. 85 — 88, Piesodorns et affinia). 



173(178). Angulis apicalibus segmenti sexti abdominis in dentem magnum haud productis. 



174(177). Spiraculis nigris; membrana decolore. 



175(176). Rostro minus brevi, inter vel pone coxas intermedias extenso, graciliusculo; margine an- 

 tico pronoti calloso-elevato, nec nitfi angustissime la?vigato; carina mesosterni anterius 

 distinctius elevato, ibidem incrassato vel plerumque laminato, plerumque quoqne inter 

 coxas anticas libere prominula; apice imo clavi puncto fusco notato. — 85. Piesodorus 

 Fieb. 



176(175). Rostro brevi, coxas intermedias attingente, articulis duobus ultimis crassiusculis; margine 

 antico pronoti fere toto distinctissime calloso-elevato et laevigato; carina mesosterni latiu- 

 scula, depressa. — 86. Anchesmus Stål. 



177(174). Spiraculis ventralibus pallidis; membrana infuscata; pronoto inträ marginem anticum hand 

 callosum," angustissime ljevigatum, serie punctorum instructo, marginibus lateralibus an- 

 guste calloso-elevatis et Isevigatis; rostro pone mesosternum leviter extenso; carina meso- 

 sterni leviter elevata, anterius haud altiore: scutello posterius angusto; frenis ultra medium 

 scutelli extensis; capite anterius angustiore, punctura fortiore et notis allatis a Piezodoro 

 distinctum genus, a Menida tibiis teretibus, sulco destitutis, facile distinguendum. — 87.- 

 Anaximenes Stål. 



178(173). Angulis apicalibus segmenti sexti abdominis in dentem magnum acutum productis; abdo- 

 domine sensim angustato, lateribus subrectis; spina basali ventris usque ad caput extensa, 

 sensim compresso-acuminata; pronoto marginibus lateralibus anticis nec non antico pone 

 verticem Uevigatis, illis rectis, angulis lateralibus nonnihil prominulis, rectis, apice rotun- 

 datis; frenis ultra medium scutelli extensis; corio scutello paullo longiore. margine apicali 

 rotundato; spiraculis ventralibus nig-ris; mesosterno carina subtili instructo; tibiis superne 

 anguste leviterque sulcatis; rostrcypedes posticos attingente, articulis secundo et tertio lon- 

 gitudine subjequalibus. — 88. Anibiorix Stål. 



179(160). Tibiis teretibus, superne sulco destitutis; basi ventris leviter tuberculata; mesosterno di- 

 stincte carinato, carina antice haud vel levissime incrassata. haud laminata; membrana de- 



') Species qusedam virescentes Antestim Plcmtiam et Zangem simulant, segmento secundo ventrali in medio sensim convexo et 

 antice minus promiuulo, thorace fortius marginato, tibiis superne distinctius planis et marginatis, autem divevgunt et hemipterologo 

 perito ab his generibus facile distinguuntur. 



