OM VALERIANEZ. 1. VALERIANELLA. 35 
Syn. Fedia lasiocarpa frueto villoso ovato postice ”) umbilieato apice marginato inaqualiter subtridentato Srrv.! 
" Observ., Pl. Ross. in Mém. de la Soc. des Natural. de Mosc. 5 (1817), p. 350 ex ejus herb. — 
Valerianella lasiocarpa [BETCKE, Animadv. bot. in Valerianell., p. 26 (diagn. Stev. exscr., ceterum 
Betckeo ignota)]. FiscH. Mey., Suppl ad ind. XI hort. Petrop., p. 74. — Stev.! Annot. bot. in 
Bullet. Soc. Mosc. XXI, p. 281 ex ejus herb. 
Fedia tridentata B lasiocarpa RorM. et ScHULT., Syst. Veget. 1, p. 366 (e synon. at sine descr.). 
Fedia minuta SPRENG., Syst. Veget. 1, p. 144 (excl. syn. Lois. et plur. loe. natal.) sec. diagn. STEv. exser. 
Valerianella pumila BP lasiocarpa DE OC. 1. c, p. 628. 
Valerianella pumila LrvEB., Fl. Ross. 2, p. 432 (partim). 
Valerianella microstephana Boiss. et Bar. ap. Boiss. Diagn. Pl. nov. ser. sec. N:o 6 (1859), p. 92: 
Habit. in campis et collibus circa Mare nigrum [in KRossia merid.: circa Sympheropolin, 
Bescharan et in valle Sudak Taurize! (STEVEN)]; in Caucaso orientali (STEV.) v. c. prope 
Bujnak! (herb. Strv.) et Baku (C. A. MEYER); Geörgia caucasica! (WILMSEN in herb. 
DE C.) ut ad rivam Goktschai in prov. Schirwan! (HOHENACKER); Phrygia prope pag. 
Boulghas Keui alt. 950 metr. (BALANSA sec. Boiss.: Valerianella microstephana). 
Herba pumila: 4—5 pollicaris. Caulis basi sepe simplex, dein bis aut ter dichotome 
divisus ramis filiformibus, hirtus. Folia glabra, ciliolata; infima lingulata; caulina infe- 
riora oblongo-lanceolata, integerrima v. margine in medio denticulata, superiora sepe sub- 
3-fida laciniis anguste linearibus, rarius basi aut ad medium una imsuper lacinuwa auctis. 
Cyme laxe. PBractec patentes, late, membranaceo-marginate denseque villoso-ciliatee. 
Capsule perparve (vix 4” longe et $” late), valde decidu:e, pilis albis tote dense pube- 
scentes, ovato-y. oblongo-subtetragon&e facie postica convexa lateraliter carinata, facie an- 
tica profunde sulcata, lateribus sulculo utrinque instructis; loculus fertilis permagnus et 
transverse dilatatus, loculis sterilibus multoties major. Calycis limbus; margine tantum ex- 
cepto, pilis albis dense pubescens, saturate viridis, enervis, brevis, inequaliter 3-lobus 1o- 
bis rectis patentibus, quorum duo laterales breves, tertius longior accedente rarissime 
quarto super interstitio loculorum' sterilium. Corolla pallide purpurea. 
Icones nostre ad exempl. orig. Steven. e Tauria et-Caucaso. 
Obs. 1. Affinitas hujus obscurissima atque forme, ex quibus qua hec jamque cognitae 
inter se connexe sint conjunctione intelligi posset, nondum forsan sunt inventae. Vix quid- 
quam cum priori, nisi. loculi steriles, sed cum aliis v. c. V. Boissieri quedam communia 
habet; sed in hanc tamen tribum certe referenda est. 
Obs. 2. Singularis fuit hujus speciei distinctissim2e sors, primum a plerisque, Fi- 
schero et Meyero veram discrepantiam optime sentientibus exceptis, pro V: tridentate 
varietate capsulis hirsutis perperam habita; dein a Ledebourio cum hac (s. n. V. pumilee) 
conjuncta fuit indeque neglecta, ita. prorsus ut nuperrime BoIssiIER veluti novam speciem 
(que huic sine dubio est annumeranda) proposuerit. — Diagnosem Sprengelianam Fedicw 
minute (lapsu forsan calami pro F. mixta Vahlii, cujus autem speciem longe aliam suspi- 
camur), que in neutram ex iis quadrat, in quas relata fuit (ill. DE C. ad V. mixtam 
suam s. V. microcarpam nostram trahit), in presentem accuratissime cadere cuique descrip- 
tionem datam cum descriptione Steveniana comparanti mox patet; SPRENGEL nempe diagno- 
sem Fedize lasiocarpe Stevenianam verbotim exscripsit! — Nobis cetero mirum videtur, quod 
auctores recentiores hanc speciem eximiam cum V. tridentata (V. pumila) commiscuerunt; 
herba quidem, bracteis imo limbo calycino V. tridentatam quodammodo referens, cum hac 
longe ad aliam tribum pertinente nunquam est commutanda nec cum aliis. Quod non 
”) postice apud SrEv. (h. 1.) = antice nob. 
