OM VALERIANEA. 1. VALERIANELLA. 45 
Perimbal alt. 480 hexap. (C. A. MEYER) et in monte supra Tiflin! (Strv. in herb. 
Mus. Vindob.). Africa bor. [Blidak prov. Algeria! (Cosson)]. — India orient.? 
(Hoox. & THOMSON: V. dentata). — Floret plerumque post solstitium 2estivale. 
Herba tota scabra, cubitalis usque pedalis, solo lgtiore enata sesquipedalis et ultra, 
robusta sepe gracilis. Caulis erectus, subtetragonus, pilis reflexis presertim in angulis et 
ad. dichotomias scaber, raro mox supra basin dichotomus sepius ultra dimidiam altitudi- 
nem simplex dein pluries dichotome divisus ramis divaricatis vel patentibus, vix incrassa- 
tis. Folia modo angustissima, modo latiora, plerumque, etiam superiora, integerrima at 
solo letiore quandoque ad dichotomias dente uno alterove supra basin instructa, imo in- 
ciso-dentata (sec. Rehb interdum terno-verticillata); caulina inferiora oblonga in petiolum 
attenuata, superiora lineari-lanceolata sessilia, omnia imprimis superne scabra. Cyme parve 
(9—12-floree), laxiusculx; fores solitarii in dichotomiis fere omnibus vel tantum subsum- 
mis sunt. Bractee decurrentes, erecte, anguste, virides, glabriuscule, pilis brevissimis raris 
erectis nonnumquam: ciliolate. Capsule omnino prioris at minus dur, longiores atque 
sursum magis attenuata, ad maturitatem facile decidu& et rufo-fusce, ob-pyriformes facie 
postica convexa costa unica filiformi (sepe vix ulla), lateribusque utringue costa elatiore, 
facie antica vulgo planiuscula (rarissime convexiuscula), bicostata costis loculos steriles in- 
cludentibus depressionem planam in duas partes costa impari recta minima divisam cin- 
gentibus, nunc costanter pubescentes nunc itidem -scabriuscule vel glaberrime, magnitu- 
dine ceterum variantes. Calycis limbus parvus, modo minimus, 1-dentatus, supra loculum 
fertilem productus (dimidiatus), modo (et revera) 3-dentatus dente unico postico latiore, 
porrecto, acuto utringue dentibus binis brevissimis sepe denticulato, modo 5-dentatus, 
cujus dentes recti inzequales dente postico evidente, anterioribus autem 4 oppositis mino- 
ribus sepe sicuti obliteratis, acutis accedente rarius dente intermedio. Corolla parva, clausa 
purpurascens dein omnio lactea lobis 5 (4 etiam imo 6 vidimus) obtusis; stamina corolla 
paulo breviora antheris albis; stigma album, trifidum. 
Icones nostre: & ad exempl. suecana Scanica et Gotlandica; £ ad. exempl. Ste- 
veniana (s. n. Fedie dasycarpe). 
Obs. 1. Species hec non tam herba et forma capsulx quam calycis limbo variat. 
Signa, que in calyce solo posita sunt, prorsus nullius pretii putamus; forma -enim impri- 
mis dasycarpa (diu ab auctoribus specie distincta) in Europa media et boreali, minus 
seepe illa in Gallia et Tauria inhabitans calyce modo ad V. eriocarpam modo ad V. 
truncatam imo V. microcarpam velut transitus innumerabiles prebet. Exemplaria in ins. 
Gotlandia Suecize collecta a forma vulgart typica magnopere recedunt, calyce V. eriocarpe 
proxima; alia ab ÖSwWALD HERR e ....,a TINEO e Sicilia prope Panormum et a COosson 
e Blidak Algerie reportata ad V. microcarpam nimis accedunt. — Formam calyce ob- 
scuro ad V. Morisonii solum quidem retulisse 'videtur cl. Sov.-Winr. in Gren. et Godr. 1. c., 
reliquas ad V. eriocarpam (?) rejiciens. — In omni statu internoscitur heec species capsulis 
sectione transversali semicircularibus, sursum attenuatis, depressione antica ovato-oblonga, 
corolla lactea calyceque postice producto. 
Obs. 2. Perdifficilis est Valerianellarum synonymia, precipue hujus. Quze cum 
perpetuo hactenus cum V. rimosa sit commutata multa- eademque" dubia in synonymia 
insunt atque in synonymis hujus nonnullis facile erramus; synonyma plura supra allata, 
ad V. rimosam a multis relata, ad hanc manifeste reducenda; synonymon autem V. den- 
