OM VALERIANEZ. 1. VALERIANELLA. i; 59 
superantia, recta colore coroll&; anthere albide; stylus stigmate evidenter 3-fido lobis 
divaricatis. 
Icones nostre ad exempl. viva Cult ; "ad exempl. sicca s. n. V. Åucheri que 
misit ill. Boissier. | 
Obs. 1. Descriptio supra data a Fischeri et Meyeri nonnibil discrepat, quibus 
”fructus subglaber et antice rimosus” visus est. In capsulis longe plurimis ab 'auctoribus 
ipsis missis pubescentia capsule saltim in dorso loculi fertilis numquam defuit faciesque 
antica semper fuit concava. Quod idem, ut solet, adnotavit accuratissimus STEVEN, qui 
1. c. V. Szovitsianam ad exempl. Szovitsii optime descripsit. Quare nostram speciem ean- 
dem ac Fischeri et Meyeri esse fingimus. — Quin a sequente prorsus abhorreat heec, 
non est dubium. Prof. BunGeE (in Al. Lehman, Reliqu. bot. in Mém. de St. Pétersbourg 
Tom. VII, p. 320) quidem dubitat, an hec dux eadem species sint; quam sententiam 
alio modo declarare non possumus, quam ut auctor clarissimus plantas haud veras ante 
oculos habuerit. 
Obs. 2. Planta calyce maxime quidem mutat, sed exempla coram pr2sentia se- 
riem tam contiguam efficiunt, ut quin eadem sit haud liceat dubitare. V. Aucheri Boiss. et 
V. persica Ejusd. distinguere itaque non debuimus, presertim gquum characteres his de- 
signati in V. Szovitsianam typicam omnino quadrant. Calyx V. persice describitur ”vix 
conspicuus, non reticulato-venosus”, .quas tamen notas in exempl. Kotschyanis supra ci- 
tatis non invenimus evidentes. Lapsu de cetero forsitan calami ill. Boissier V. Aucheri 
et V. persica ad Sect. Psilocoelarum trahit, licet ”loculi steriles inflati fertili latiores” no- 
minentur. | 
18. Valerianella cymbecarpa. — Ice. nostr. Tab. II, fig. 18. 
C. A. MerzErR, Verz. Pfl. Cauc. 1831. 
V. capsula anguste sublineari-tetragona, antice sulco profundo. lineari-quadrangulo, 
apice basique. paululum dilatato, capsule longitudinem sequante notata; loculis sterilibus 
fertili paulo majoribus; calycis limbo prioris at dente sepius patente. 
Syn. Valerianella cymbaecarpa fructu sublineari, loculis 2 sterilibus curvis fertili dorso rotundato subaqualibus, co- 
rona campanulata 3-(interdum 4-)dentata, dente unico laterali elongato lineari recto, reliquis (saepissi- 
me) obsoletis C. A. MEYER l. c., p. 49. 
Valerianella monodon C. Kocn! Catal. Pl. in Linnea XVII (1843), p. 34 sec. spec. a cl. auctore benevole 
communic. 
FEesicce. HOHENACKER, exs. Un. itin. 1836! 
Habit. in planitiebus excelsis Georgie caucasice! (WILMSEN in herb. DE C.) [v. c. in cam- 
pis aridis v. arena rivulorum pluvialium exsiccatorum ditionis Swant prov. Talysch 
altid. 4000—4500' (C. A. MEyEr, HOHENACKER) et ad Tassakend prov. Karabagh 
(BuvesE)l], Armenice! (herb. Sonprri) [v. c. in Karnethal inferiore ad Erivan (BUHSE), 
inter Nachitschewan et Ordoubad (KOWALENSKY sec. STSCHÉEGLÉEEW) et in tractu 
Schuragel altid. circiter 5000! (C. KocH)]; in Persia boreali [prov. Aderbidschan 
(herb. Dots sec. TCHIHATCHEFF) australique [pr. Dalechi! (sec. spec. a D:re Ho- 
HENACKER)]. — Floret Martio—Junio. 
Herba pusilla (2—4-pollicaris). Caulis inferne angulatus ibique imprimis pilis bre- 
vissimis obsessus, fere a medio pluries dichotomo-divisus. Folia inferiora oblonga, basi 
attenuata; media et superiora oblongo-linearia, integra, basi -dentata v. incisa. Cymee 
