OM VALERIANEZ. 1. VALERIANELLA. 91 
nomen Valeriane&e olitorie primus adhibuit (FI. Pedemontana 1. c.), sed Moris (FL Sard. 
1. c., p. 315) monuit sub Valeriane Locuste nomine in ejus herbario adesse V. rimosam. 
Obs. 3. Ol. C. PartzE, E. MeEyYErR atque L. ELrKAn in ”Flora der Provinz Preussen” 
(1850) dicunt: ”Valerianella olitoria ist in Schweden kaum noch als heimisch zu betrachten” 
(p. 348; in pagina sequente V. dentatam [V. Morisonii nostram] inveniri prorsus negant 
auctores (!), licet ha&ec species jam ante mortem Linnei in ins. Öelandia a D:re WENDT re- 
perta sit sec. herb. BerGm). At sepissime quidem difficile dijudicatu est, que plante in 
quaque terr&e parte primitus indigen&e sint; id tamen certo scimus V. olitoriam jam a 
FUIREN 1662 plantam suecicam indicatam esse et Linneum illam civem flore nostre 
numerare. — Ceterum apud nos aliis plerumque locis quam in Germania alibique provenit 
nempe presertim in ”incultis” v. c. in collibus, ad v. prope litora, rarissime in terra 
interna. | 
Obs. 4. In ”Bulletin de la Soc. Botan. de France” 1863 p. 29 cl. MIEGEVILLE Va- 
lerianellam pusillam, alpes Pyreneos cirea Cauterets habitantem, proposuit. Qui auctor, 
exempla fructifera hujus plant&e licet non viderit, at speciem tamen novam fundavit, que 
caule apice tantum constanter dichotome diviso imprimis insignis esset. Sed quisquis de- 
terminare species hujus generis vult, sciat certe vix ullum exemplar nisi fructiferum in 
speciem definitam esse referendum; caulis ceterum apice tantum dichotomus cum parvis 
Valerianell& olitorie exemplis et reliqua ab eodem data signa cum hac ipsa specie per- 
bene congruunt, in gquam itaque, ut opinamur, hec Valerianella pusilla adnumeranda est. 
41. Valerianella eapitata. — Ice. nostr. Tab. IV, fig. 41. 
BoIrssiIER et BALANSA ap. Boiss., Diagn. Pl. nov., ser. sec., N:o 6. 
V. capsula papillis pellucidis echinulata, a latere oblique subtriangulari, compressi- 
uscula, longitudinaliter bistriata, apice submutica, antice subplana et leviter 1-striata; pe- 
ricarpio loculi fertilis gibbo sepe prominentissimo latissimoque aucto; loculis sterilibus, 
parietibus incrassatis instructis, parvis et septo crasso distinctis fertili triangulari, ad mar- 
ginem lateris extremum non extenso, paulo minoribus. 
Syn. Valerianella capitata (Borss.! ap. Balansa, Pl. d'Orient, 1857, n. 1262) . . . fructu papillis pellucidis echi- 
nulato obtriangulari obtusissimo utrinque ad loculos bisulcato, loculis sterilibus angustis septo crasso 
sejunctis, fertili sublatiori dorso gibbo spongioso latissimo extus late prominenti aucto Boriss. et Bar.! 
ING (CEO) 
Exsice. BALANsA, Pl. d'Orient, 1857, n. 1262! 
Habit. in Asia Minori [Kaia-gueul-Déré prope Ouchak Phrygize! (BALANSA)]. — Fine Maji 
fructifera. 
Herba 6—10-pollicaris. Caulis subangulatus angulis inferne pilis brevissimis pube- 
rulus, superne glaber, infra medium vel a medio aut superne tantum dichotome divisus 
ramis ramulisque crassis, patenti-divaricatis. Folia inferiora oblongo-spathulata; media et 
superiora linearia, omnia integerrima basique subciliata. Cyme facile deciduze, capitatse, 
densissime (multiflore); fores solitarii in dichotomiis superioribus desunt. Bractew ca- 
psulis breviores et in iisdem adpressee, anguste lanceolate, late membranaceo-marginatze, 
glabre eciliateque. Capsule persistentes forma gquodammodo prioris at minus compresse, 
2 —1” longe, 2/—1+” late, parietibus incrassatis valde dure; pars spongiosa dorsalis 
modo major inferne estriata at superne in medio 1-costata modo minor et inferne in 
