OM VALERIANEZ. 1. VALERIANELLA. 93 
Obs. I. V. costata et V. gibbosa adhuc ut diverse species habite sunt et V. gib- 
bosam cum V. costata in unum confundi plurimi fortasse denegabunt, quas iterum distin- 
guere fas non est. Neque vero in deseriptione et exemplaribus, quze permulta examina- 
vimus, quidquam inesse intelligimus, cur forma macrocarpa V. costate non habeatur, qua- 
cum nostra quidem sententia confunditur nec nisi ut memorabilis aliqua varietas separari 
potest. 
Obs. 2. Speciem hanc generis hujus rariorem — cl. REICHENBACH (FI. germ. exc., 
p. 198) et post illum cell. BzLurr, NErs ab Esenbeck et ScHAuEr (F1. Germ. Compend. ed. 
2, Pars 1), civem germanicam (in Thuringia, etc.) eandem indicarunt; atque jam REI- 
CHENBACH ipse (FI. Saxon. ed. 2, p. 129) formam certe Saxonicam V. olitoriam vere esse 
concedit; que qgquum in Synopsi ill. Kochii et Iconibus Flore Germanice et Helvetica 
Reichenbachii postea editis non inveniatur, ab iisdem ipsis auctoribus, quos supra laudavi- 
mus, errore aliquo receptam esse putamus — a V. olitoria esse distinctam ex descriptione 
manifeste apparet. De affnitate V. costate cum V. capitata sub hac videas. 
Obs. 3. Icon DE CANDOLLEI Å. c., fig. 3, quam ad V. gibbosam ducunt De Candolle 
plurimique, minime effiigiem hujusce representat (Vide sub V. olitoria); sed fig. 2, quam 
pro V. olitoria ill. auctor exhibet, licet male picta, exclusa tamen fig. c ejusdem iconis, 
speciei illi quam supra descripsimus potius respondet. 
Sect. IV. CORNIGERAE Sov.-Wiuz. (emend.). 
Capsule (glabre) biformes pericarpio hic illic spongioso; cymarum curvul2e (exc. 
V. oriental) et triloculares, dichotomiarum longiores, lineares, rect&e, abortu subunilocu- 
lares et persistentes; calycis limbus breviter tricornis. Cyme subcapitate; rami ramulique 
sensim incrassati. 
Cornigere SoyvErR-WILLEMET in Gren. et Godr., Fl. de Fr. Tom. II, p. 61 (diagn. emendata; cfr sab V. 
echinata). 
Herbe tote glabre, palxeoger, vix ultra regionem Mediterraneam progredientes, 
valde precoces transitum ad Fedie genus manifeste offerunt. A ceteris Valerianellis 
primo aspectu ramis ramulisque ac calyce tricorni permagnam differentiam species hujus 
tribus prebent, licet nonnulle sectionis Siphonocelarum species (v. c. V. eriocarpa) in illa 
re que ac loculi capsularum steriles Platycoelarum VY. orientali subsimiles sint. 
43. Valerianella echinata. — Ic. nostr. Tab. IV, fig. 43. 
Valeriana echinata LINN., Syst. Nat. ed. 10. 
V. capsulis cymarum persistentibus raro subdeciduis, compressis, obtusangule sub- 
triangulari-oblongis, 3-costatis 3-sulcatisque sepius irregulariter costatis sulcatisque apice 
3-dentato dentibus inequalibus: postico minirno, lateralium altero vix majore, altero lon- 
gissimo basi crassiore apice recurvo, omnibus teretibus subulatis; loculo postico minimo 
(in hac specie) sterili, lateralium inxequalium et sejunetorum altero sub dente maximo ste- 
rili, altero fertili. 
Syn. Valerianella cornucopioides echinata CoLzumMN. Il. c., p. 206 cum ic. (bona); MoRrison, Pl. Umbell. distr. nova 
1. c., fig. 48 (cyma) et Hist. Pl. Oxon. 1. c., fig. 28; GArIDEL, Hist. des plantes dAix, Tab. 97. 
Valeriana echinata flor. triandris, fol. dentatis, fructu lineari tridentato: extimo majore recurvato LINN. 
1. c. Tom. II (1759), p. 861 et EJusp., Spec. Pl. ed. 2, p. 47. — Valerianella (CasP. Bau. IINAZX, 
p. 165) DE C., F1. Frang. 4, p. 242 et Prodr. 1. c., p. 626; DuFRr. 1. c., p. 61; BETCKE LL. c., p. 16; 
