113 



des Sciences de Saint - Petersbpurg^. 



114 



libris 



tur, siqiiidem codices manuscripti antiquae orthogra- 

 phiae vestigia servarunt. Kern enim Plutarclius e Sul- 



ijTCcpYi^aTa renim gestarum libros esse 

 de M. Ateio promptam ibi narrat, et facile 

 coniicias nomen hoc loco ita uti a Sulla scriptum fuisse. 

 Suidas s. v. AtSuaog 'AtyJI'o;^) exemplum clarissimum 



puta 



exhibet 



11am huiiis nominis scribendi inconstantiam 

 satis antiquam esse^). 



Nomina gentilia quomodo formata sint, recentiori- 

 bus demum temporibiis diligentius explorari coeptum 

 est, eaque quae ab ipsis Eomanis edita hue spectant, 

 uti rei natura fert, cum gentium initia originesque ca- 

 ligine temporum quasi obscurata procul absint ab ae- 

 tata literarum studiosa et artem criticam exercente, 



sunt et omnia e Varronis doctrina profecta 



videntur esse \ 



Recentioris aevi labor 

 capiunt a Francisco Rob 



huic rei impensi 



8 



studii 



Carolus Sigonius et Onuphr. Panvinius quae 



quae G 



9 



sertae sunt, instituerunt. Et horum virorum docta 

 stiidia et sequentium, quorum frequentiam facile nu- 

 meres, qui nunc est harum literarum status, non magni 

 sunt ponderis. Nostra demum aetate quum inscri- 

 ptiones arte critica adhibita tractari coeptae et inde 

 quaestiones de singulis quibusdam gentibus institutae 



), praecipue laboribus virorum doctissimorum. 



sint 



Bonnae claram studior 



edem condidere. et 



eorum, qui varias linguas comparand© explorarunt 

 hac in re certi progressus facti videntur. 

 Ante omnia hue sunt referenda praecepta et mo 



^puTov sTTt^o^vTa Tou Teix.ou? Ma'pxov 'ATYiiov — oux 'J9ea^ai t^? x"pa«, 



SjSuid. A{5u|A0(; 'Attqio? t\ "Atuo; xP^l^^a'^oa? , 91X0 co^o? 'Axa^Ti- 

 l*auo?, zi^avwv >cal (5o9iatxaTtov Xuae^S Iv ^tpXioi; p' xal 5XXa zoXXa. 



J id, quod scrip torura locos praeter illos supra enumerates, qui 

 nostn nomen exhibent, et Ciceroiiis quidem de divin. 1, 16, 29. epist. 



^ 00.,. ^.„ „ g_ g^ ^jj 2. ad Q. fratr. 11, 



Ji 



M:npeiidi ratioue. Tacit, anu. I, 76. 79. Ill, 70. 75 cod. Mediceus 

 Atemshabet. 



1 Ritschl. nov. mus. Rhenan. VI, pg. 507. 



) Francisci Kobortelli wde nominibus Romanorum)) libri copia 

 mibi quaerenti facta non est. ' 



9)Carol. Sigonii de nomimb. Rom. liber et Onuphr. Panvini 

 antiquis Rom. nominib. liber in Graevii thesaur. antiq. Rom. II. 



pa'^ 6 '^'^^ receusiun exhibet Huebner in libellomox laudando 



Tome III. 



Ritschelii") eiusque discipuli Hueb 



12 



■), ne- 

 que praetereunda Pottii'') doctissima studia, quae- 



quealiiprotuleruntiuAufrechtii etKuhnii diariis") 

 linguarum comparationi destinatis. Insignis vcro ante 

 omnes libros de Romanorum nominibus compositos 

 Ellendtii est libellus ante aliquot annos editus 



15 





dita incuriaque insolita, ita ut Kit- 



IS et affnominibus 



'ft 



schelii iudicfum «de cognominibus et 

 a Frider. Ellendtio nuperrime non quaesitum potius 

 quam conscribillatum); esse ^^) haud iniquum videatur. 

 Non lubet hie de universa nominum Romanorum 

 ratione agere, satis habeo ea proferre, quae ad gram- 

 matici nostri nomen pertineant, quod etsi neque mo- 

 numentorum, quibus exhibetur, antiquitate conspi- 



neque viris inditum fuit rerum gestarum 

 illustribus, tamen fortes centuriones. ani- 



splendore 



B 



ideatur 



plebis tribunos, insignes iurisconsultos, doctos 

 icos ornavit. Id vero nomen cum cognatum 



plurimis, horum quoque quaedam 



usum advocanda erunt. 



1. Romanorum nominibus gentilibus constat formam 

 adiectivorum esse, saepiusque iam monitum est plus 

 unam extitisse rationem qua eiusmodi adiectiva ab iis- 

 dem stirpibus producerentur"). Hanc varietatem facile 

 perspiciemus, si tenuerimus plerumque adiectivorum 

 terminationes ^aeus , -eius , -ms , ~ius , aut nullis , aut aliis 

 quibusdam literis interpositis nominum stirpi adiun- 

 ctas esse, et quidem interpositis, quo nomine nunc ars 

 grammatica utitur, suffixis e vocalibus a, u (o), e, % et 

 consonantibus literis c (f), d, /, n, r (s) formatis ^"j. 

 Quae vero est causa istius varietatis? Variis formis 

 variam inesse notionem haud facile quisquam conten- 

 derit. Itaque haec erit quaestio, varia ilia ratio nomi- 

 num formandorum utrum e dialectorum varietate re- 

 petenda sit an e sonorum declinatione, quam in toto 

 linguae decursu persequi liceat. Hoc quominus ponamus 



11) Praemissa indici scholarum in universitate lit. Fridericia-Gui- 



um 



12) Aemilius Huebner, quaestiones onomatologicae, Bonnae 1854. 



13) A, F. Pott, die Personennamen, insbesondere die Familien- 

 namen und ihre Entstehungsarten, Leipzig 1853. 1859- 



14) Praecipue Vol. I, pg. 224—233 «das lateiuische j ira Inlaut», 

 das Affix e/o, pg. 229 et 230. 



15) Frid. Ell end t, de cognomine et agnomine Koniano, Kegio- 

 montii Borussorum 1853. ^ 



16) Frid. Ritschl, ind. scbol. laud. pag. VII. 



17) Paucis hac de re egit Weichert, de Hostio poeta pg. 2. 



18) Conferas conspectum varietatum in Huebneri libn laud. pg. 

 11 et 12. 



8 



( 



