117 



des Sciences de ISiaiiit - P^tersbonrg-. 



]1§ 



fossor, praesertim si talpa adiungas^"). Constat Tar- 

 quinios illud saxum seu montem ilium, cuius nomen 

 ipsorum nomini cognatum idem atque gentis Tarpeiae 

 fait, ad aedificia magnifica extruenda delegisse, item 

 circa urbem Tarquinios Tarchonem libros Tageticos ^^ 

 arantem, uti fabula fert, iiivenisse, qui heros urbi- 



r 



uraque conditor a Tarquiniorum nomine non procul 

 abest^'). Ipsi Eomani dixerunt Tarquitii nomen idem 

 esse atque Tarquinii mutata tantum forma ^^), Tarche- 

 tins Albae rex est, qui in fabula a solita pauUum dis- 

 crepante Amulii obtinet locum ^*). Itaque eiusdem stir- 

 pis nomina et in Etruria , modo ne Etruscae originis 

 esse putes, et Romae et Albae inveniuntur. 



lam ad eorum nomiuum seriem revertamur, quae 

 secundum ea, quae supra memoravi, variae ex eadem 

 stirpe ductae formae sunt habendae. Sunt: Ateius, 

 Atius, Attius, Accius, Atidius^"*), Atilius, Atinius, Aci- 

 lius, Aquilius (Aquileia), Accoleius, Appuleius, Api- 

 cius. Atii correpta prima syllaba a Vergilio ^^) nomi- 

 iiantur, qui poeta rationem Atiae, matris Augusti a 

 Suetonio^") memoratae, videtur habuisse. Atium cogno- 

 mine Varum Caesar appellat^^). Cetera ilia nomina enu- 



merata omnia fere satis nota sunt, neque opus est ut 

 locos, ubi inveniantur, apponamus. Omnium eadem 



• * 



est stirps, mutatis Uteris quas cognatas esse aliunde 

 constet: Attus, Accus, Appus. Attus augur vocatur 



30) De talpa et vocabulis huic coguatis cf. Curtii Grundzuege der 

 GriecL Etym. I, pg, 135 N- 106. Graecorum j-acppo? si etiani addOj 

 bene scio de hoc vcrbo multos alia censerCj quum in -po^ plerumque 

 adiectiva terminentur, 



4 



31) Cf. Jaqobi Handwoerterlmcli der griecli. und roem. Mytliolo- 

 gie pag. 835, s. v. Tages. Praeterea auimadverti velim quaedara in 

 his fabulis de Tarchone et de monte Tarpeio similia esse, dico vates 

 illos futm-a canentes e terra ortos, Lie caput, illic puerum. 



32) Cf. Muell er Etriisker, I, pg. 72 sqq. * 



33) Festus, pg. 363 Muell. Tarquitias scalas^-quas rex Tarqui- 

 liius Superbus fecerit abominandi eius nomiiiis gratia ita appellatas 

 esse ait (sc. Verrius) vulgo existimari. 



34) Plutarcb. Horn. 2 ex Italica bisloria alias ignoti Promathionis 

 cuiusdara. 



35) Attidius, Momms. inscr. 5379; 6077. Attiedius, 5337, 5483, 6047. 



36) Verg. Aen. V, 568 alter Atys, genus unde Atii duxere Latini. 

 cf. Serv. ad locum, Burm. ad Serv., Heinsii et Heynei ad Yerg. 1. 1. 

 observationes. 



37) Suet. Aug. 4. Atia M. Atio Balbo et lulia sorore C. Caesaris 

 geuita est. 



38) Caes. bell. Gall. Till. 28. Q. Atius Varus praef. equitum. cf. de 

 librorum mafiuscriptorura lect. Oudeudorpii animadvers. ad locum, 

 in Platarcbi vita Catou. 5G idem Ouapo? 'Attlo; vocatur. Attii in 

 immmis, Eckh. doctr. numm. V, pg. 147. Labieni in nummis Atii, in co- 

 ^icibus Atii et Attii nominantur. Atius Momms. inscr. 4792, 5643, 

 1^933. Ita etiam Graecorum scribendi rationi respondens in optimis 



cod. lectio invenitur Atilius, Atinius, quamquam Attilius, Attinius 

 non dee St. 



Attus (Attius) Navius^, Attus dicitur fuisse sponsui 

 Horatiae ^"), Atta seu Attus auctor gentis Claudiae ha 

 betur, cuius nomen inter Romanos in Appius sit ver 



sum 



Acca etiam Tocatur Larentia 



Acca nomen muliebre est inscriptionibus probatum*' 

 Atta florentissimis reipublicae temporibus cognomen 

 est poetae T. Quinctii. Uti Pauli Diac. excerpta ex 

 F^sto pg. 1 1 Muell. decent, Atta senis appellatio fuit 

 seu patris, alii putabant eorum, qui vitio pedum labo- 



vocat 



rarent ). Akka Sauscritica lingua matrcm 

 His in vocibus quod literae tenucs /c (c, ry) t, p de 



i& 



idem alibi saepius observatum 



4C 



Si vero nomina ilia supra enumerata ex eadem 

 stirpe oriunda sunt, nnde variatio ilia in scribendis 

 cibus et simplici et geminata t litera extitit* 



Con 



culo 



literamm consonantium geminationem antiqi 



urbis temporibus non usitatam sexto demum 



exeunte increbruisse ^^). Ubi adhibebatur i 



nata litera consonans, signum erat productae syllabae 

 antecedentis. Quomodo syllabarum vis ex accentupen- 

 deat novissimis demum temporibus e Varronis doctri- 



quam in Servio de 



entibus 



ed. Eichenf. cet.) tradilum habemus, intellectum est. 

 Summus ille tonus (quam vocera Nigidio auctore, quia 

 aptissima videtur, usurpandam commendamus) totius 

 vocis pronuntiationem coercet. Saepe syllabas longas 

 sed demissa voce edendas ita exuperat, ut corripian- 





39) Dionys. Halicarn. ant. E. Ill, 71 — 73, Cic. de divin. I, 17. 31. 

 32, Liv. I5 36, 



40) SclioL Bob. ad Cic. pro Milon, pg. 277 Or. Attus praenoiiieu 



Curiatiij sponsi Horatiae. 



41) Suet. Tiber. 1 Atta Claudio gentis principe. Liv. II, 16 Attus 



Clausus, cui postea Appio Claudio fuit Romae nomen — Romam trans- 

 fugit. Liv. I3 35 Apiolas Latii oppidum vocat. 



42) Plin. hist. nat. XVII, 2, 6, Gellius nuct. Att. YII, 7 e Sabini 



Masurii libris memorialibus. 



43) Momms. inscr. Keap. 5432, 5354, 2383 b., Ata ibid. 914. 



44) Paulas ex Festo pg, 11 Muell. Attac appellantur, qui propter 

 vitium crurum aut pedum plantis insistunt et attinguut magis terram 

 quara ambulant, quod cognomen Quinctio poetae adhaesit. Hoc co- 

 gnomen Horat. epist. II, 1, 79 spectasse videtur, cf. Weichert. poet. 



Latin, rel. pg. 345 sqq. • 



Idem Paulus pg. 11. Attam pro reverentia seni cuilibet dicimus, 

 quasi eum avi nomine appellamus, et pg. 12 Atavus, quia Atta est 

 avi, id est pater ut pueri usurpare solent, 



45) Cf. Boppii glossarium Sanscritum s. v. pg. 1- Weber, Indi- 

 sche Stud. I, pg. 325. Benfey griech. Wurzellex. I, pg. 219. 



46) Schneider Elementarl. I, pg. 240 sqq. 320 sqq. Corssen 1. 1. 



pg. 31 sqq. pg. 89, 54. » 



47) In inscript. praecipne t et tt, exenipla collcgit Corssen I, 



pg. 69. 



48) Cf. Ritschel. ind. schol. laud. pg. VI. 



* 



% 



