125 



des Sciences de Saint -P^tepsboarg-. 



136 



statuaraus necesse est. Maior autem natu Ateius, quo 

 tempore captivus factus est, esse vix potiiit, id quod 

 verisimile fit ex ipsa opera, quarn PoUionis liistoriae 

 navavit, nisi putes eum solitum Iiumanae vitae modum 

 excessisse. Quod si ita fuisset, Suetonius sive auctor 

 eius rem memoratu dignam non oraisisset. Nee pro- 

 babile est minorem Ateium fuisse, cum atrox in muris 

 Athenarum pugna committeretur. Neque enim nobis 

 persuadere possuraus admodum pueros exoptatam fu- 

 isse praedam, et semper Graeca lingua Graecorumqiie 

 literae praecipuum apud Ateium obtinuere locum, ita 

 ut ipse satis longo tempore post confiteretur se, La- 

 tinas literas si spectaret, in Graecis multo maiores 

 liabuisse progressus**^), hoc tantum fieri potuit, — prae- 

 sertim quum virum tot annos Eomae degisse undique 

 Latiuis literis circumdatum et hominibiis his in Uteris 

 maxime excellentibus coniunctissimum reputamus, 

 SI ea, qua in Graecia usus erat institutio altiores ra- 

 . dices egerat, itaque eo tempore, quo captivitatis sor- 

 tem subiit, admodum puer esse non potuit. Et ex ipso 

 cognomine Praetextato, si inditum putarimus ob aeta- 

 tem, quam agens in victoris maniis inciderit, nostra 

 sententia confirmari videtur. 



De studiis suis, uti Suetonius fert, ipse Ateius do- 

 cuit, se audiisse Antonium Gniphonem eiusque disci- 

 pulum Hermam^''). M. Antonius Gnipho, qui Suetonio 

 teste quinquagesimum aetatis annum non excessit, in 

 Caesaris etiam pueri domo, turn suae domi docuit et 

 multos clarosque viros discipulos, inter quos M. Ci- 



usquam ipse doceret, Hermam etiam audivit, Gnipho- 

 nis discipulum, virum alias ignotum. Inter discipulos, 

 quos turn habuit, viri nomiuantur, quibus baud facile 

 minor aetas quam ipsi Ateio tribui potest, uude con- 

 cluseris docendi initiura fecisse Ateium satis iuvenili- 

 bus annis. Inter multos et claros illos iuvenes, qui 

 Ateio praeceptore usi sunt, ab ipso ante omnes Ap- 

 pius et Pulcher Claudii fratres appellantur, quorum 

 etiam in provincia comes fuit^'). Qui Claudii non pos- 

 sunt non esse fratres Clodii istius, qui graves illas 

 inimicitias cum Cicerone egit, et si vitam eorum per- 

 lustraverimus, quae supra de vita Ateii computavimus, 

 facile probabuntur. 



Ipse Ateius dicit praecepisse se multis et claris iu- 

 venibus, in quibus Appio quoque et Pulchro Claudiis 

 fratribus. luvenis vocabulum tametsi non uunquam 

 apud Romanes latissimo usurpabatur ambitu, tamen 

 in his Ateii verbis proprie dictum est. Claudii appel- 

 lantur inter alios discipulos, quos vere iuvenes habeas 

 necesse est. Si Ateium iuvenes Claudii praeceptorem 

 habuere, certe paulo maiorem eum fuisse verisimile 

 est discipulis. lam animum advertas ad haec quae de 

 vita horum Claudiorum accepimus. Maior fratrum 

 Appius Claudius Ap. fil. Pulcher praetor fuit a. 697, 



Ki90 



51 



57"^*), consul 700, 54"0, proconsul Ciliciae 53 

 censor 50°'), denique paulo ante pugnam Pharsali- 





cam in Euboea^^) mortuus est. Hinc collata Ciceronis 



ceronem praetorem 



So 



habuit, eo tempore, quo in 



Caesaris domo degebat triceuarius fuisse et ab anno 

 fere 114 usque ad 64^. Chr. vixisse videtur. Caesar 

 enim hoc magistro puer tantum uti potuit, quum post 

 mortem patris a. 670, 84 sedecim annos natus egre- 

 gia matris Aureliae cura ab optimis magistris insti- 

 tutus sit"*'). Cicero vero praetura functus est a. 688, 

 66. Ateium Gniphonis discipulum fuisse puto circa 

 annum ante Christum octogesimum, postea enim, pri- 



83) Suet. ill. gr. Ipse a.! Laelium Hermam scripit se in Graecis 



fti'? •™''^°"°^ processum habere, et iu Latinis Ronnullura. 



q^ Q^'*^'' ^"^^^^® Antonium Gniphonem, eiusque Hermam. 



_ ) buet. I. 1. 7. Docuit priraum in Divi lulii domo piiori adhuc: 



'Q em sua privata. — Scholara eius claros quoque viros frequen- 



Sae aiunt, in his Marcum Ciceronem, etiam quum praetura fun- 

 geretur. 



^86) Dialog, do or. 28. Sic Corneliara Graechorum, sic Aureliam 

 aesans, sic Atiam Augusti matrem praefuisse educationibus ac pro- 

 aaxisse liberos accepimus. 



87) Suet. 1. 1. 10. Praecepisse autem multis et claris iuvcnibus; in 

 quibus Appio quoque et Pulchro Claudiis fratribus, quorum etiam 

 comes in provincia fuerit. ' 



88) Bio Cass. XXXIX, 6 xal exjCvu (Clodio) Si aXXoi re twv IvtoT; 



Cic. in L. Pison. XV, 35. wde me cum omnes magistratus promul- 

 gassent praeter unum praetorem, a quo non fuit postulandum, fra- 

 trem inimici mei.» et aliis plurimis locis testatur Ap. Claudiura eodeni 

 anno , quo ipse revocatus sit, praetorem fuisse , ita pro Sestio 

 XXXV, 77. XXXVI, 78. XXXIX, 85. XL, 89. LIX, 126. cf. Schol. 

 Bob. in Cic. pro Sest. LIX, 126. pg. 307. Orell. 



89) Dio Cass. XXXIX, GO. w; jxIvtoi Ixsivoi (Pomp, et Crassus) 

 Ix rriz apxin^ txTciQXXayTQCav xa\ auxoyi; o re Ao(iCito(; o Aojxlo; xoti 

 "A-LiZLOi KXaui^Lo; d-.zdiiazo—.XL, I. h $t xr^Ta.W^i'x. c Kalaap IttI 



TWV aUTWV £X£LVWV TOU Ao;JLlTlO\) ToG AoUX'loU Xai TOU KXauSlOU TO'J 



'ATtTiiou, UTCaTU'v — I; TiQv Bpetraviav aij3"i? eTcepaiwSir). Cf. fastos 



cons., Caes. bell. Gall. V, 1. L. Domitio, Ap. Claudio cousulibus (est 

 quintus belli Gallici annus). 



90) Cicero iu provincia Cilicia Appii est successor, itaque se ei 

 comraendat ep. ad fam. Ill, 2, cuius libri epistolae omnes Appio 

 scriptae sunt. Item Cicero in epist. ad Atticum et Q. Fratrem saepe 

 Appii administrationem rcspicit. 



91) Cic. ep. ad fam. Ill, 10 Appio scribit (a. 704, 50): te enim, nt 

 spero, propediem censorem audiemus. Bjidena ep. 13: cum haec 



^scribebam, censorem iam te esse sperabam. 



92) Val. Max. I, 8, 10 enarrato Pythiae in Appium vaticinio: at 



