131 



Bulletin de I'Academle Imp^rlale 



133 



nihil 



Indicium quod de scriptis 



quae 1 fuerit ex grammaticorum sententia proprietas , locus 



officio, quod 



praeceptoris ferebantur esse, subtile 

 A. lam supra memoravi, primo 

 Varro grammatico tribuit, studia rlietorica videri ad- 

 iungeuda. ludicium Ateii Capitonis iurisconsulti a 

 Suetonio traditum, Ateium Philologum inter gramma- 

 ticos rhetorem, inter rhetores grammaticum fuisse, 

 tametsi notae, qua Asinius Pollio Ateium Philologum 

 affecit, appositum vituperationis in modum editum vi- 

 deri possit, equidem ita intellectum velim, ut eo signi- 

 ficetur August! temporibus rhetoris etgrammatici offi- 

 cia lam separata, Ateium vero veterem grammaticu 



DiomedisILpg. 449 docet: «proprieta 



quam 



Graeci analosiain 



quidam ex 



proportionem», quo sensu etiam ille Aelius Me 

 Gellio laudatus librum, quern ipse quasi c( 



123 



ambo coniuncferet, fuisse 



117 



Teste Asinio Pol 



lione 



118 



Ateius declamantium adiutor atque praece 



ptor fuit, ipse dicit se praecepisse multis et clans lu- 

 veuibus"^). Composuit praecepta de ratione scribendi, 

 quibus suasit, ut civilis et proprius serrao adhiberetur, 

 obscuritasSalustii et audacia vitarentur "°). Haec prae- 

 cepta in usum Asinii Pollionis historian! conscribere 

 meditantis composita en 

 inde patet, quod Sueto 

 probet Ateium 



121 



. Cuius generis fuerint 

 3 eo consilio iis utitur ut 

 iudicio usum a Ppllione, 

 proprietatem dicendi sectandam, Salustii obscuri- 



copiae habuit, de proprietate loquendi inscripserat 

 Fragmentum huius libri, quod extat, etymologiam et 

 synonyma spectat, quod aptissimum erat in libro ana- 

 logiam tractante, eodem sensu etiam Gellius negavit 

 quemquam recte et proprie loqui posse, nisi ilium Me- 



lissi librum secutus fuerit. 



B. Frequentiores adsunt testes de curis ab Ateio 

 in locorum sive quaestionum difficilium interpretatio- 

 ne positis. In Festi fragm. 1. XIII, pg. 181, Muell. 

 legitur: «ut Ateius Philologus in libro glossematorum 

 refert», verba ibifiunt de ocri,monte confragoso. Quas 

 Romani glossas vocaverint Quintilianus docet inst. 

 orat. I, 1, 35: interpretationem linguae secretions, 

 quas Graeci yXoacrag vocant, et I, 8, 15: circa glos- 

 semata etiam, id est voces iuusitatas, non ultima eius 

 professionis diligentia est. 



Prima Graeci vocabuli 



dialectum, peregrinam origmem 



fre 



tatem et audaciam vitandam commendasset 



tuperatum 



122 



lam in hoc Ateii 



perspicua sunt praeter propriura 



Q 



quenter usurpatas antiquioris linguae formas specta- 

 bat^^^). Harum glossarum interpretatio inter Graecos 



Tammaticos, ex quo ipsa ars effloruit, gravis fuit di 



117) Suet. ill. gr. 4 veteres grammatici et rLetoricen docebant, 

 ac multorum de utraque arte commeutarii feruntur. 



118) Suet. ill. gr. 10: Asinius Pollio in libro, quo Salustii scripta 

 xeprebendit. Idem fecisse videtur in epistola ad Plancum, quod 

 GelL n. Att X, 26 docet. Cf. I. R. Tborbeckei commentation, de 

 Asinii Pollion. vita et stud, doctrinae, Lugd. Bat. 1820 pg. 131 sqq. 



119) Suet. ill. gr. 10 loco iam saepius laudato: ipse ad Laelium 

 Hernxam scripit se — praecepisse multis et clai-is iuvenibus, in qui- 

 bus Appio quoque et Pulcbro Claudiis fratribus, quorum etiam co- 

 mes in provincia fuerit. 



120) Suet, 1. 1. coluit postea familiarissime — Asinium Pollionera, 

 quem bistoriam componere aggressum — instruxit praeceptis de ra- 

 tione scribendi. Quo magis miror Asinium PoUionem credidisse au- 

 tiqua eum verba et figuras solitum esse colligere Salustio, cum sibi 

 sciat nil aliud suadere, quam ut uoto civilique et proprio sermone 

 utatur, Titetqne maxime obscuritatem Salustii et audaciam in trans- 



lationibus. Graefeubanius in bist. philol. II, pg. 316 haec praecepta 



sciplina^^^). Ea vis, quam postea glossa habuit, ut mi- 

 nus voces inusitatas, quam earum interpretationem 

 significaret, iam locis exhibitis Quintiliani indicatur. 

 Glossae etiam glossemata vocabantur, id quod Festi 

 locus et alter Quintiliani monstrant. 



Ex iis qui prisca verba interpretati sunt 

 liberae reipublicaenominandi: L. Cincius multu 

 lebratus ille, uti videtur, Alimentus, annalium 



temp 



ptor ^ ^) , L. Aelius Stilo , Yarronis praeceptor , qui 



C. Ateio Capitoni tribuit, pg. 256 Aieio Pliilologo, cuius sunt, ad- 



123) Gell. noct. Att. XYIII, 6 Aelius Melissus in nostra memoria 

 fuit Romae sumnii quidem loci inter grammaticos id temporis 



brum composuit — ei libro titulus 



Q 



renun 



narura inter libros isagogicos iure rettuleris, inquos primus Merck- 

 linius in Pbilol. lY, pg. 413—429 doclorum animos convertit? 



121) De Asinio Pollioue bistorico cf. Thorbeckeum pg. 108—124, 

 de tempore bistoxiae ab eo conscriptae C. Frankei fast. Horatiun. 



pg. 172 sqq. • _ 



122) Suet. 1.1 quo mi\gU miror Asinium Pollionem credidisse cet. 



Bene cum his Ateii monitis ea consentiunt quae alii Asinium scri- 

 ptorem vituperautes dixere, cf. Dialog, de orat. 21. Senccae epist. 16. 





adeo existimet, loqui se recte atque proprie — posse, nisi illas Me- 

 lissi proprietates perdidicerit? ^ , , , ^ * 



124) Aristot. poet. 21, 4. aTrav 5' ovop.a 2cTtv tj xupicv tj yXtiSxxa if)— 

 et 5 sqq. X£yw ^^ x-jptov jjlev ca XP^^'^°^^ Exacrot, YXcorrav 5' co erepo'.^, 

 (dcrc 9av£pov oTt xal yXwrtav xal xupiav £*vat duvaiov to auro, i^t] 

 xol^ OL'JXolq Si' TO yap otyuvov Kuirpiot; jxev xuptov, i^fxtv dk yltorra. 



125) De glossarum apud Graecos interpretibus disputavit Ler- 



scbius 1. 1. in, pg. 62-78, > 



126) Eundem esse, qui de verbis priscis scripsit ct annalium scri- 

 ptorem Lerscbius contendit 1. L III, pg. 140 sqq., diversos habet M. 

 Hertzius, de L. Cinciis Berol. 1842. 



De verbis priscis in Festi fragm, 1. XVII, pg. 2G5 Muell, Cincius 

 de verbis priscis sic ait. ibid. l.XV pg. 214, XYII; pg. 277. ut Cin- 



/ 



