133 



des Sciences de Saint - P^tepsboarg-. 



134 



Festo et Varrone saepe 

 modo inscriptus fuerit ii 



127 



Musae a Yarrone et Festo 



cuius liber quo 

 Aurelius Opilius 



lies vocum inusitatarum praebent, Servius Clodius 

 Aelii gener, a Varrone in 1. Lat. VII saepius lauda 

 tus, qui fortasse magis etymologiae quam glossis in- 

 terpretandis operam dedit. Incertum est, utrum Ni- 



gidius Figulus, Vai 



qualis 



tentamina etymologica praeter alios praecipue Nonius 

 servavit, libros prisca verba interpretantes composue- 

 rit nee ne , at certum est Varronem in libris viginti 

 quatuor de 1. Lat. multis locis voces priscas tractasse, 

 praecipue autem, quod ipse dicit, libro septimo verba 

 a poetis posita expedivit. 



psit 



12S 



vit. Santra de verborum anti 



quo indice idem significasse vide 



^ atque alii suis: de verbis priscis et antiquis, Ver 



[3 Flaccus, de verborum significatione et de obscu 



Catonis, a Gell. n. Att. XVII, 6 laudatus. 



Ex his Varronis aequalibus solus Ateius nomina 



glossarum interp 



Nullo 



ap 



qui glossas scripserunt, a Varrone 



gis quos Festus dicit gl 



scriptores 



129 



Idoneos vocum antiquarum enarratores, quos Gell 

 Att. XVIlt, 6 ad explanandam vocis «matronae» 



tionem affer 



non 



interp 



hab 



quod Baebrius in Paulii Encycl. Ill, pg. 889 fecit, 

 sed eiusmodi homines, qualis Aelius Gallus fuit, qui 

 de significatione verborum. 



psit 



130 



im, quae ad ius c: 

 quod fragmenta doceut 



cum sensum et usum apud 



ped 



cius testatur in libro de verbis priscis. XVIII, pg, 330 Cincius in 

 libro, qui est de verbis priscis, dolabram ait esse pontificiam, 



127) Cf. van Heusde, de L. Aelio Stilone pg. 60. 



128) Festi fragm. 1. XIII, pg. 173 MuelL: at Sautra 1. II de verbo- 

 borum antiquitate, id. XVII, pg. 277 reciniati mimi planipedes. quam 

 rem diligenter exsequitur Sautra 1. II de antiquitate verborum. 



129) Yarro de 1. Lat. VII, 10 «quod addit templa ut siut tesca, 

 aiunt sancta esse qui glossas scripseruut. Id est falsum, nam curia 

 Hostilia templum est et sanctum non estw. Varro igitnr glossarum 

 luterpreti buic non adsentitur. Id. VII,84«camillam, qui glossemata 

 interpretati, dixerunt administrara, addi oportet in his quae occul- 

 tiora; itaque dicitur nuptiis camillus, qui cumerum fert, in quo quid 

 8it, in raiuisterio plerique extrinsecus nesciunt». Neque hie Varro 

 interpreU plane assentiri potuit, coercuit sententiam prolatam. Id. 

 VII, 107. iu Demetrio (Naevii) persibus, a perite, itaque sab hoc 

 glossema callide subscribunt. 



rest. 1. XIII, pg. 1G6 Muell. «glossematorura autem scriptores», 

 . qui Ateio, Cincio, Aelio oppositi sunt. 



1823 editum. 



libellum 



quam originem; praeterea matrona ut vo.^ 

 explicantem glossam minus desideravit. 



Glossae antiquitatum citantur a Charis 

 pg. 229, K. aast apud antiquos variam 



vocibus, pro atque, pro 



3 



pro ergo, pro sed 



tamen, pro turn, pro cum, ut in glossis antiquitatun 

 legimus scriptum^. Et^)g. 242: «Butubatta, hoc Plan- 

 tus pro nihilo et pro nugis posuit, ut in glossis v^tc- 

 rum. bututti, fluctus quidam vel sonus vocis effemina- 

 tior, ut esse in sacris Auagninorum vocum veterum 

 interpretes scribunt)), ubi glossae vetenim et vocum 

 veterum interpretes disiunguntur, qui acqiie ac vocum 

 antiquarum enarratores rem magis e scientia antiqni- 

 tatis explicabant, glossae simpUcissimam verborum ex- 



positionem praebebant. Itaque ad antiq 



temp 



referendum erit, quod Isid.I, 29 dicit: sglossa Graeca 

 interpretatione linguae sortitur nomen. Hanc philo- 

 sophi adverbium dicunt, quia vocem illam. 



de 



qualitate requiritur, uno et singulari verbo des 

 Quid enim est illud, in uno verbo declarat positura 

 ut: conticescere est tacere. Item: latus haurit aper- 

 tum. haurit percutit,» neque Lerschii nirais secundae 



1 scriptoribus sententiae assentiendum, 

 qui et ipse pg. 156 concessit glossarum explicationem 



necessario cum etymologia coniunctam 



de g 



non semper 



fuisse, quod apud Romanes non raris exemplis potest 

 probari. 



lam quaeritur num Afcius inter hos, .qui nullo no- 

 mine appellantur, glossematorum scriptores sit refe- 



131 



J 



rendus. Minime, etsi librum glossematorimi scrip 

 Festi frgm. 1. XIII, pg. 166, MuelL s. v. naucum 

 Ateii, Cincii, Aelii Stilonis interpretationes affert, op 

 positis glossematorum scriptoribus. Inde et ex eo 

 quod supra iam diximus, coniiciendum est, neque Cin- 

 cium, neque Aehum Stilonem, neque Ateium inter 

 illos glossematorum scriptores numerates esse, quo- 

 rum scripta iam antiquis teraporibus in corpus quod- 

 dam redacta voces simpliciter explicarunt, quum ilh 

 tres nominatim appellati, quos literarum et antiqui- 

 tatis peritissimos fuisse scimus, plus quam simplices 

 explicationes dederint. Videntur illi glossematorum 

 scriptores baud rare ab aliis viris doctis discessisse 



131) 1. 1. Naucum ait Ateius Philologus poni pro nugis. Cincivs 

 quod in oleae nucis quod f intus sit. Aelius Stilo omnium rcrum pu- 

 tamon. Glossematorum autem scriptores, fabae grani, quod haereat 



omiuem 



sisnificari. 



* 



I 



