137 



des Sciences de Saint- P^tersbonrg-. 



13$ 



t!S 



137 



■bis 



I3S 



d c emur 



Aeneae fugam, errores, adventum in Italiam tetigerat, 

 cuius vestigiis saepe Vergilius institit ^^°). Enuius in 

 annalibus cecinerat Aeneam Italiae oris appulisse et 

 Roraulum eo ortum esse^'''}. Quomodo uterque poeta 

 Didonis cum Aenea congressum tractaverit '*') nesci- 



od 



len comperimus a Naevio Annam Didonis 

 )catam patremque earum nominatum esse 

 Aeneae fabula adumbranda factum esse ( 



1'.2 



iicias. Ennius Poenos Didone oriundos vocavit "') e 

 Aeneam in Africa versantem fecerat, id quod ex At 



duisse. Qua de re ubcrius egit L. Lerschius libro a. 

 1845 edito «roemische Diorthosenw inscripto. 



i>. Quarta grammaticae parte docuit Varro conti- 

 neri iudicium et aestimatiouem, qua pocma cetcraque 

 scripta perpendantur, qnam nos dicimus sublimiorem 

 artem criticam. Etiam huic rei Ateium openim de- 

 disse e Suet. ill. gr. 



iudicium exerciiissp 



7 elucet '•''). Narratur ibi Atcius 



de M. Antonii Guipl 



pi 



facta colligi potest 



Mi 



Si Varro teste Servio '") docuit Annam non Dido 



Aeneae compulsam 



6 



masse , inde intelligimus fabulam banc iam ante Ver- 

 gilium vulgatam fuisse, sed simul docemur quo sensu 

 Ateius librum ilium «an amaverit Didun Aeneas » con- 

 scripserit, itaque putandum' erit quaestionem fuisse 

 utrum Anna an Dido amata fuerit. 



C. Tertium e Varronis sententia officium gramma- 





ceptoris libris, quorum plerosque subditos a discipu 

 lis confectos babuit, cum ipse Gnipbo duo tantum vo 

 lumina de Latino sermone reli(iuisset. Scbuetzius lioi 

 iudicium parvi aestimat in prooem. rhet. ad Herenn 

 pg. LXI sqq.: quod vero idem Atcius retulit, Gnipbo 

 nem baec tantum de Latino sermone volumina scri 

 psisse, cetera discipulorum non ipsius esse, id nequ( 

 Suetonius probasse videtur, nee est credibile tot li 



bros omnes 



falso inscriptos fuisse, qn 



emendatio, quam expl 

 I, qui per scripturam 



dictionemve fian't. D 



C. Octa\' 



eiusmodi Ateii curis nil nobis traditum est 

 pertum habemus verbis emendandis inde a 



Lampadione et cum hoc a Suet. ill. gr. 2 



usque ad maximum bac in parte grammaticum, quem 



dixeris, M. Vale- 



essent a discipulis editi. Fieri contra facile potuit, ut 

 Gnipbonis libri, quum in bibliotbecis discipulorum re- 

 perirentur, bis tantum auctoribus tribuerentur, apud 



;rti». Ita Scbuetzius; nee tamen ne- 

 ligendum est his Suetonii verbis «etsi Ateius tradit» 



rep 



t>"o 





facil 



Aristarchum Roman 

 Probum, nobiles grammaticos nunquam 



Ateii iudicium non prorsus reiici, nedum refutari, at- 



que illud Schuctzii « fieri potuit » utique levius est 



quam Ateii, aequalis et discipuli Gnipbonis, iudicium. 



2. Praeter Ateii studia grammatica ea quoque no- 



r, quae rebus gestis et epistolis conscribendis 



mpend 



Historiarum scriptor ipse non fuit 



1854. I, 



137) Naevii rle bello Pun. rel. rec. I. Valilen, Lips. 

 2-11,3. • ' \ 



138) Cf. Serv. ad Verg. Aen. I, 270. 273. IX, 175. 



139) Serv. ad Aen. I, 198: totus hie locus de Naev. bell. Pun. lib. 

 ^ translatus est. Macrob. sat. VII, 2: in principio Aeueidos tempestas 



descnbitur et Venus apud lovem querilur de pericnlis filii, et lu- 

 piter earn de futurorum prosperitale solatur. Hie locus totus suratus 

 a Naevio est ex primo. libro belli Punici. Illic enim aeque Venus, 

 Iroiams tempestate laborantibus, cum love queritur: et sequuntur 

 verba lovis filiara consolantis spe futurorum. 



140) Eanii ann. frgm. ed. Valile/. Lips 1854. pg. 9 sqq. 



_ Serv. in Aen. VI, 778 ergo avo se addet comitem: aut avilo se 

 Junget imperio, aut certe secundum Enniura referetur inter deos 

 ^m Aeuea. Dicit namque Iliam fuisse filiam Aeneae; quod si est, 

 Aeneas avus est Rorauli. id. I, 273: Naevius et Ennius Aeneae ex 

 rilia nepotem Romulum couditorem urbis tradunt. 



141) Jjibellura ab A. Scbebenio «de poetis Aeneae fugam atque 

 lata ante Virgiliura describentibus)) 1S28. cd. non contigit mihi ut 

 compararem. 



142) Naevii frgm. ed. Vahlen. I, 12 e Servio in Aen. IV, 9 cuius 

 tiUae fuermt Anna et Dido Naevius dixit. 



143) Ennii ann. frgm. VIII, 24 Vablen. Prise, iust. VI, pg. 210 K. 



144) Serv. in Aen. 1, 741, IV, 246. Ennii annal. rel. ed. Vahlen pg. 9. 

 Ha) Serv. in Aen. IV, 682. Varro ait non Didonem sed Annam. 



amore Aeneae impulsam se super rogum interemisse. 



antiqua tempora, neque suae aetatis res gestas enar- 



sed eadem 



qua commotus supra 



rata praecepta de ratione scribendi composuit 

 illud breviarium rerum omnium Eomauarum s 

 quo Salustium historiam componere aggressum 

 xit, e quibus quas vellet eligeret. 



146) Suet. 1. 1. scripsit multa (Gnipho), quamvis annum aetatis 



um 





volumina de Latino sermone reliq^uisse eum tradit: nam cetera scripta 

 discipulorum eius esse, non ipsius: in quibus et suum alicubi reperiri 

 uomeri, ut hoc — [«ut hoc» additum vulgatae a Fr. Osanuo secun- 

 dum codd. Parisinum et Berolinens., videtur exempla qnaedam ad 

 sententiam pro*latam comprobandam introduxisse]. «Suum uomenu 

 Burmaunus et Wolfius censuere ad Ateium esse referendum. At ver- , 

 borum nexus docet haec dici de Gnipliouej quod neutiqunm loquen- 

 di USUI contrarium videtur. 



(La fin incessamment.) 



t 



