149 



des Sciences de Saint - Pefersbonrgf 



150 



ipse dicit ), volumina eiusvidit. Charisius bis Ateium ilacunam supplevit Ms: «in collectaneis», inanimoha- 

 citatjUtroque loco Plinio innisuSj itaut apparent ipsura pens Yidelicet librum coniectaueorum Ateii Capitonis 



Ateii libros non legisse ). Servius Vergilii Aeneidos apud Nonium semel memoratum, cf. Muelleri aniiot. 

 commentator res grammaticas et glossas ex Ateio ] crit. ad Festi 1. 1. 



■ |i I 



Philologo, quem ipse adhibuisse videtur, tradit 



Idem Ateii Philologi nomen falso legitur in indice 

 Priscianus nostrum semel ita laudat ut non facile per- 1 bistorico , qui adiunctus est editioni Cassii Dionis a 



spici possitj utrum ipse eum inspexerit an sicuti Cha- 

 risius aliunde eius notitiam acceperit'^' 



4. Grammatico nostro buius seculi bomines docti, 

 qui ab Ateio Capitone iurisconsulto eum non discer- 

 nerent vel parum probabiles coniecturas sequerentur, 

 aliquos libros tribuerunt, quorum auctor non fuit. 



Graefenbanius in libro, qui inscribitur «Geschicbte 

 der class. Pbilol.» II, pg. 256 ei vindicat librum de 

 iure pontificio, qui certissimis verbis apud Gellium 

 appellatur Capitonis '^^). Madvigius in opusculis aca- 

 dem. (Havniae 1834 editis) pg. 98 dicit apud Festum 

 s. V. Orchitis Ateii Philologi collectanea laudari, qua 

 in re viro doctissimo accidit ut librum Ateio falso 

 ascriptum abiudicaturus , alterum eidem falso tribue- 

 ret^^*). Collectanea omnino Festi verbis prodita non 

 sunt, quae secundum Muelleri supplementa hunc in 



modumleguntur: [Orchitin Ateius] Pbilologus in 



[ait esse genus oleae] ductum ex Graeco [opx^^?? Q^od 

 testiculorum sit magni]tudinis itaque v[ocari ex eo or- 

 chitin, quod sit genere consuejto grandior. Ursinus 





159) Suet. ill. gr. 10: multiplici variaque doctrina ceusebatur; 

 quodsaue ex commentariis eius apparet,quamquam paucissimi extent, 

 de quorum copia sic altera ad eundetn Hcrmam epistola significat cet. 



160) Charisii inst. gramra. I, pg. 127 et pg. 134 ed Keil. 



161) Serv. ad Aen. V, 45. «a sanguine divum. divura et deorum in- 

 differenter plcrumque ponit poeta, quamquara sit discretio, ut deos 

 perpetuos dicamus, divos ex hominibus factos, quasi qui diem ol)ie- 

 rint: unde divos etiam imperatores vocamus. Sed Yarro et Ateius 



Bekkero curatae, est ibi: Ateius Capitophilologus, 57, 

 17. Veruin res ibi narrata nil cum grammatico nostro 

 habet, eandem Suet. ill. gr. 22 de Ateio Capitone 

 iurisconsulto narrat'^'). 



Enumerati errores orti sunt incuria quadam , at 

 consulto Osannus in cap. Ill et IV analectorum cri- 

 ticorum, quibus poesis Romanorum scenicae reliqulas 

 illustravit, Berol. 1816 edit, aliquot locos veterum 

 scriptorum male ad Ateium nostrum rettulit. Quod ut 

 faceret adductus est vir doctissimus eo, quod Attii 

 errorem in Cic. Brut. XVIII, 27 vituperatum in hunc 

 cadere non passnrus, Ateius pro Attius scribendum 

 couiecit, quo facto coactus est ut causis procul petitis 

 rem probatum iret, ut Ateio non Attio didascalica tri- 

 bueret, atque etiam alibi libris invitis Attium Ateio 

 cedere iuberet. Decepti ista Osanni audacia quidara 

 ei assensere, ut Botheus in fragm. trag. Lat. Halberst. 

 1823 pg. 1, Baehrius in hist. lit. Eom. pg. 45, pg. 

 80 ed II. (in pag. 125 ed. Ill error sublatus est), 

 Weichert poet. Latinor. rel. Lips. 1830, pg. 46. 



Subtili et acri iudicio banc rem examinavit Mad- 

 in commentatione de L. Attii didascalicis. 



VlfflUS 



166 



progr. acad. Hai 



prolat 



o 



nihili esse ostendit, didascalicon libros Attio poetae 



vindicavit. Ex ipso 



fier 



Ateius noster male pulsatus abiit, minoris eum Mad 



vigius aestimavit. 



contra sentiunt, dicentes divos perpetuos, deos, qui propter sui con- lam mirari pOSSUmUS , qui factum sit, ut AteiuS 

 secrationem timentur, ut sint dii manes» Hoc loco videtur Servius ^ (.^j ^Hos libroS temcre tributOS eSSe vidimus, 



non auctor sit habitus rhetoricorum ad Herennium. 

 Ibi enim L 11, 18 «noster doctor Herraes» nominatur, 



in animo habuisse ^teium Capitonem librorum de iure pontificio 

 auctorem, quum' noster etiam a Servio alias cognomine consueto 

 Philologi appelletur: ad Aen. I, 601. Verum I, 273: wAteius adse- 

 ritRomam ante adventum Evandri diu Yalentiam vocitatam, sed post 

 Graeco nomine Eomam,» incertum est uter Ateius iutelligendus sit. 



162) Prise, inst. VIII, pg. 383 K.: ccAlpheus PhUologus: Themisto- 

 cles cum a formoso assectaretur, passive iQXoXou5etTo.» Cognomine 

 iam Ateius indicatur, itaque iam Osannus anal. crit. pg. 66 probaute 

 Madvigio opusc. pg. 98 emendavit, 



163) Gell. noct, Att. IV, 6 verba Atei Capitonis ex quiuto librorum, 

 quos de pontificio iure composuit, scripsi. 



164) Quo maior est Madvigii auctoritas, eo magis decet raros eius 

 errores notare. L, 1, pg. 101, annot. 1 0. M. Muellerum et Baehrium 

 vituperavit, qui in errorem inciderint contendentesSalustium extre- 

 mam vitae partem in consuetudine elegautis philosophi Ateii Prae- 

 textati transegisse. Quod sane Baebrius dixit; in Muelleri libro 

 aC. Salustius Crispus» Lips. 1817 dictum non est. 



taque, quum ipse Ateius se Hermae discipuluin 

 etj is facilius quam M. Antonius Gniplio a Scliii 



1G7 



165) Quia eiusmodi errores tetigi,liceatad(lere exemplum eximiae 

 iucuriae, qua indices componi solent: Ateius (C. Capito) 12, 2, 24 

 invenitur in Gell. noct. Att. ed. StepLan. Fraucof. 1603, ed. Bipout. 

 1784, ed. Lion. Goetting. 1824, ed. Tauchn. Lips. 1835. Xovissima 

 demum editio M. Hertzii Lips. 1853 hunc errorem sustulit, sed alinm 



um 



«Die Citiermethode des Gellius». Lips. 1860, anuot. 2. 



166) Dissertat. quarta in opusc. acad. pg. 87—110. 



167) Cb. G. Schuetzii prooem. in rhetor, ad Herenninm, pg. 58 sqq. 



