— 770 — 



xit, Rostratas vero cum EdentuUs Steveni conjuiixit 

 et species ex affinitate naturali in snbseries ordinare 

 conatus est. 



Equidem, supellectili centrasiatica Przewalskii et 

 Potanini, nec non propria e Mandsharia et Japonia 

 nisus, genus difficillimura adii bis: 1877 synopsin to- 

 tius generis tentans et 1881 ad eandem addenda et 

 emendanda conferens^); summa specierum accrevit 

 ad 153. Quamvis characteres novos in systemate ad- 

 hibendos non invenerim , praeter inflorescentiam in 

 nonnullis centrifugo ordine evolutam, et hanc ob cau- 

 sam praecessores meos presso pede secutus sim, atta- 

 men nonnulla mutare coactus fui. Ita gregem Per- 

 sonatarMm retinere non potui, quia species siraillimae 

 tantum labii directione divellendae erant, tribum Fati- 

 cidentium a Bicuspidatis minime diversam essecom- 

 peri excepto dente ad faucem galeae, quem tamen in 

 aliis seriebus passim etiam occurrere inveni, Diacman- 

 drae species nova (P. centranthera A. Gray) docuit 

 hoc subgenus haud secernendum esse a Sceptro. Magna 

 copia specierum novarum ante oculos multo minus ex 

 habitu, quam ex forma corollae distinguenda erat, ita 

 ut coactus essem, principium fundamentale quaerere 

 non in habitu, sed in corolla et quidem in forma ga- 

 leae, in enumeratione formarum progrediens a longi- 

 rostrihus ad hrevirostres et erostres. Ita tribus sequen- 

 tes retinui: 1. Longirostres cum seriebus SiphonantM- 

 rum, Surrectartm et Gracilium, quae ultiraa foliis ver- 

 ticillatis gaudet; 2. Verticillatas, omnes foliis verticil- 



5) Bull. Acad. Petersb. XXIV. 26. XXVII. 425. vel iii Mi-l. biol. 

 X, 80 et XI, 278. 



