Vierter Nachtrag zur Flora von Bulgarien, 7 
tibus apice sat attenuato-apieulatis. Hanc plantam prius ad prae- 
cedentem posui (conf. Fl. bulg.), sed notis hie additis certe di- 
versa esse videtur et, quamquam cum diagnosi hujus speciei non 
accurate congruit, cum nulla alia quam cum P. mutica propius 
est comparanda (conf. Haussknecnt, Symbolae 1893 p. 67). 
Genista trifoliolata Jka. Proxime affinis est G. Jauberti Sp. anatolica, 
guae autem habet folia pro more breviora, flores majores Sae- 
peque oppositos, calycis dentes breviores, legumen triento minus, 
G. tinctoria L. B) var. campestris Jka. Ubigue in declivibus m. Vi- 
toša (Vel). 
G. spathulata Sp. In siccis ad Radomir et Belova (Stř). Ludit formis. 
G. depressa MB. Plantam hujus nominis in Cappadocia ab amico 
BoRNmMULLER lectam comparo cum bulgaricis. Omnia conveniunt, 
indumentum tantum plantae coppadocicae est densius et magis 
patulum. Utrague tamen ad eandem speciem spectat. 
Anthyllis Vulneraria L. Ad Radomir (Stř). 
Medicago rhodopea Vel. a simili et affini M. ruthenica Led. (comparo 
specimina dahurica) dignoseitur bene corollis luteis vel aureis, 
calycis dentibus longioribus, indumento copioso, peduneulis longis, 
stipulis subulatis integris (ergo non ovato-triangularibus vel lan- 
ceolatis dentatis). 
Trifolium medium L. b) subsp. pseudomedium Hausskn. 1886. Sym- 
bolae 1893 p. 71, hic definitio (= T. balcanicum Vel. 1891 defi- 
nitum). Planta haec provenit ergo non solum in Bulgariae mon- 
tibus sed etiam in Serbia nuperque a cel. Havssexecur in Pindo 
Graecae bor. detecta est. 
c) subsp. Škorpilů m. (Z T. medium Vel. Fl. bulg. p. 135). 
Caule graciliori, foliis minoribus nervo margineque ciliato ex- 
cepto glabris dense elevatim nervosis, stipularum appendieibus 
longioribus lineari-lanceolatis, pedunculo infra capitulum cano- 
puberulo, capitulis densioribus, flore tertia pate minori, calycis 
glabri laciniis porrectis tubo calycino longioribus tubumque co- 
rollinum aeguantibus vel saepius superantibus a typo recedit. — 
In m. Rhodope ubigue (Vel. Stř), in m. Vitoša (Sk), supra Sliven 
(Sk) — an etiam in m. Rilo (Pě). 
Hanc plantam prius ad typicum T. medium L. posui, sed nun, 
cum copiam speciminum locis diversis collectam comparo, cha- 
racteres propositos constantes reperio. Facie revocat quoque 
formas T. pratensis L. foliis magis elongatis, sed ab hisce omnibus 
(unacum T. expanso WK.) difiert glabritie, stipulis elongato- 
