342 



7) Plagiochila laxifolia G-. Ms. Plag, caule repente, ramis 

 suberectis dicliotomis, foliis semiverticalibus distantibus distiche 

 patentibus oblongo-ellipticis, apice angustato retusis vel lunulato- 

 bidentulis, margine ventrali prope basin angustatam leviter reflexis 

 integerrimis;* periantbio 



Folia caulina 1 mm. fere longa, et medio, ubi latissima sunt, 

 1 /2 — 1 I 3 mm. lata. Stirps maseulus in utroque ramo prope basin 

 spiculam fusiformem e 7 paribus foliorum perigonialium exstructam 

 monstrat; folia perigonalia saccato-ventricosa, interdum apice den- 

 ticulata, unicum vel bina antheridia flavescentia in gremio fovent. 

 Cetera desimt. — Gottsche Icon. Hepat. inedit. — 



In silva Ambaranavaranututa, 6. 12. 77. leg. Dr. Rutenberg. 



AdcLitamentum. 



Plagiochila repanda Lindenbg. Synops. Hepat. p. 43. 

 n. 50. In Synopsi Hepaticarum Javanicarum (Amstelaedami 1856) 

 pag. 16 n. 33. Dr. van der Sande-Lacoste docet „Plagiochilam 

 repandam" in Javae insula a clarissimo Teysmanno esse lectam, 

 cui addit banc plantam in Madagascaris insula collectam adesse 

 in I)ris Buse Herbario. Ut nemini dubium sit, quin haee planta 

 in Madagascaris insula vere crescat, addere volo me exemplaria 

 cum perianthiis ex illa terra babere et cum plantis ex iusulis Soti 

 Mauritii et Borboniae fusius comparasse, ut auctorum discrepan- 

 tiam, quae diu me vexaverat, mihi enuclearem; liceat igitur pauca 

 de bac re disserere. 



Schwaegricben primus in Historia Muscorum bepaticorum 

 Prodromo pag. 26. (Lipsiae 1814) plantam ex insula Scti Mauritii, 

 quam celeberr. Aubert du Petit Thouars ibi legerat et cum illustr. 

 W. Hooker et cum Schwaegricben communicaverat, „Jungermanniam 

 repandam" nominavit et bis verbis descripsit: „Jg. decumbens, 

 dichotoma, foliis distichis, oblongis, obtusis, subintegerrimis, 

 subtus basi repando-cristatis", quae verba Weber in Historia Mus- 

 corum hepaticorum prodromo pag. 132 (Kiliae 1815), cum plantam 

 nonclum vidissit, verbotenus repetivit. 



Hooker in Museis exoticis (Lond. 1818 — 1820) No. 86 plantae 

 sterilis imaginem optimam et diagnosin sequentem nobis reliquit: 

 Jungermannia repanda Schwaegricben. 



„Jg. caule repente ramoso, ramis erectis, foliis exacte distichis 

 arcte imbricatis horizontalibus oblongo - ovatis planis, basi in- 

 signiter decurrentibus omnino integerrimis." Quibus verbis addit: 

 „The fructification is unfortunately unknown." — „Schwaegricben 

 has placed this plant in his division foliis dentatis", but in 

 all my specimens I have observed that the leaves are entire 

 („folia horizontaliter patentia, plana, ovato-oblonga, omnino inte- 

 gerrima, basi inferna (dorsali conf. fg. 2) insigniter decurrentia, 

 superna (ventrali conf. fg. 3 et 4) subemarginata et undulata", in 

 textu). Lindenberg in Monographia Plagiochilarum Bonn. 1844, 

 pag. 62, No. 37 primus in tabula XII fructificationem femineam 

 secundum exemplaria archetypica (du Petit Thouars) delineavit et 



