(35) ACHILLES TERRACCIANO. GAGEAUUM SPECIES FLORiE ORIENTALIS. 107 



var. pumila : scapo abbreviato, longe a foliis radicalibus superato. 

 var. bulbillifera : foliis radicalibus et caulinis in axillas balbilliferis. 



Obsrrvationes : Nolis indicatis a G. arvensi, cum qua saepe con- 

 fusa, distinctissima; ab Meldreich in exsicc. n. 1290 (ex herb. Martelli) 

 cum G. amblyopetala confusa, sed sat foliis late lanceolatis et ad 

 axillas bulbilliferis, perigonii segmentis magnis, lanceolatis, oblusatis, 

 pedunculis villosis diversa; ab Orphanides cum G. arvensi, sed in 

 exsicc. n. 3392 quinque G. Granatelli specimina sistunt quae 

 simul cum illis in exsicc. n. 175 ad formam typicam lalifoliam spectant. 

 In his vero (exsicc. 175) umbella etiam ramosissima, pedunculi crebre 

 foholati sunt. G. Guicciardii Heldreichf exsicc. 1383 est vera 

 G. arvensis, dum ad G. Granatelli forma refertur quam ipse 

 eodem nomine in pi. exsicc. florae Hellenicae (24, IV, 1895) edidit ; haec 

 vero est foliis caulinis alternis, omnibus ad axillas fioriferis, subglabriu- 

 sculis, bracteolis secus pedunculos albo-cilialis v. villosis, perigonii seg- 

 mentis dorso intense barba to-villosis, medio praesertim. Specimina e 

 Tauria folia radicalia angusliora, 2-3-plo flores superantia, flores sub- 

 approximatos praebent; angustifolia etiam sunt quae sub G. Szovitsii 

 (n. 154) Balansa distribuit; scapo abbreviato, umbellis plurifloris pedun- 

 culis inaequalibus specimina sunt ab Olivier et Braguière lecla. Varietas 

 intermedia medium tenet inter G. dubiam et G. Granatelli typicam, et 

 certe transitus a G. arvensi ad stipem Granatellianam. — Ad var. 

 pamilam referenda est G. erubescens Boissf et Heldrf mss. (non 

 Bessf), quae vero folia radicalia praebet anguslissima,et caulina internodio 

 brevi separata, inferiore longissimo et vix flores eequante, perigonii 

 segmenta apice valde rubescentia. Hanc vero cum speciminibus sub 

 G. polymorpha ab Heldreichf «in monte Parnasso pr. Bachova, III, 

 IV, 1857» lectis vidi (n. 134 herb, graec. norm., ex herb, patavino); et a 

 cl. Heldreichf simul cum G. Szovitsii habui, in « regione abietina montis 

 Parnethis, 3, III, 1893 et 1896» leclam et sub G. bohemica. 



De G. Granatelli confer quod in « Esp. genre. Gagea fl. Afr. bor., in 

 Bull. Soc. bol. France (1905), mémoires II p. 14-16 » et in « Revis, monogr. 

 Gagea fl. Spagna, in Bol. soc. arag. (1905), p. 229 » dixi. Sub nomine, 

 G. maroccanœ et G. Chaberti duas novas subspecies florae algeriensis 

 descripsi. quae hactenus endemicae hujus loci videntur; de G. Chaberti 

 confer etiam meas « Gagearum novarum diagnoses, in Bull. soc. ort. mut. 

 Socc. Palermo, II (1904), p. 33. » 



Stirps omnino mediterranea, late per Africam borealem a Marocco ad 

 Tunisiam dispersa; sistit hic illic in Hispania meridionali, in Sicilia occi- 

 dentali locis montosis apricis, in Sardinia et Gorsica polius diffusa, rara 

 in insulis Igilio et Elba, in Italia meridionali et orienlali (Japygia praeser- 

 tim) perrara. Paucis abhinc annis in Gallia meridionali, loco « entre 

 Nissan et Colombier, garigues, en Hérault » delexit Sennen f; et sub 

 G. foliosa in Bull. soc. bot. France (1897), p. 162, ediderunt Sennen et 

 Malinvaud. 



X X Folia radicalia angusta, linearia, canaliculata. Perigonii segmenta 

 lanceolato-oblonga, apice atlenuata, dorso nervosa et villosula. 



22. G. Pinardi Terracc. A. — G. bulbo majore obovato pyriformi, 

 minore irregulariler areolato-foveolato v. cristulato, tunicis fuscis solidis 

 et fibris radicalibus adscendentibus intricalisque circumdatis, foliis radi- 



