MO BU1.LKT1IS DK l'hKHMKR BOISSIER (2 me SIÏH.). 1905 (38) 



(ex herb. Burnal); 23, III, 1893 legil Kidikoivski/(n. 283 fl. polon. exsicc. , 

 in herb, vindobonensi); et am Schattigen aller Baume nicht häufig, 12, 

 IV, legit Bernhardt ! (n. 152, ex herb, berolinensi). — Flora Metlarabica, 

 ad Kilva, IV, 1890 legit Zelenetzky ! (ex herb. Boissier sub G. minima). — 

 Flora von Krima, ad Jalta, 20, IV, 1886 legit Zelenetzky ! (ex herb. Bois- 

 sier).» — Dubitanter : « Plant. Uman, a D r Golde! anno 1867. collect., ex 

 herb, ulyssiponensi, et ad Tujch supra Astrabad, simul cum G. dschun- 

 garica et G. anisanthos ex herb. Bunge in collectione Boissier ». 



Variationes : Speciminibus e locis indicatis cum hispanicis dili- 

 genler comparatis, plantae orientales ab occidentalibus differunt foliis 

 caulinis quam maxime ciliatis, interdum intus, basi preeserlim. exquisite 

 villosis, bulbis annotinis minoribus et omnibus fere subrotundis v. uno 

 tanlum oblongo et elliptico, perigonii segmenlis dorso hic illic pilosulis; 

 quaderepuliforma? omnino orientales habendse videntur. Flores cœlerum 

 quam in typicis europaeis minores, folium caulinum inferius spalhaceum 

 apice convolutum, sœpe anguslius et flores superans (in planus e Melle- 

 rabica et e Krima); tola vero planta gracilior, foliis anguslioribus et 

 omnibus partibus vix diminuta. Specimina lamen e Moldavia (Galatz ex 

 herb, berolinensi et n. 161 ex herb, parisiensi), humiliora sunt, idest 

 floribus, foliis radicalibus duobus et caulinis, scapo paucifloro, quam 

 maxime diminulis angustioribusque. Perigonii segmenta acutiuscula, dum 

 flores sunt majores, in speciminibus ad Odessam e Szovits lecla occur- 

 runt, et folia eliam angustiora. ;v 



Observationes : Hsec nostra G. Gussonei uti subspecies G. pratensis A. et 

 R. Schuttes (Syst. veget, VII, 536) est consideranda; confer quod in mea 

 « Rev. monogr.' Gag. II. spagn.,» dixi. — Cl. Boissier ad exsicc. n. 3418 

 herbarii graeci normalis sic adnotavit : « Ce n'est pas le G. pratensis, 

 de laquelle elle diffère par le bulbe arrondi et non ovale, les fleurs moins 

 grandes et non lancéolées, les anthères arrondies et non oblongues ». 

 Etiam in Flora (V, 204, adnol.) : « bulbi hornotini eis speciminum ex 

 Europa media et boreali minores et non slipitati » scripsit. — Confer 

 etiam Velenovsky (op cit.). 



X X Perigonii segmenta lanceolala, acutiuscula. Folium radicale stria- 

 tuin, subjunciforme, arcuatum. 



24. G. transversalis Steven. — G. bulbis minusculis, rolundis 

 v. uno tantum elliptico; folio radicali solitario, lineari v. anguslissime 

 lanceolato-lineari, gramineo, strialo et subtus acute carinato, plus minus 

 arcuato et flores superante, apicem versus subcylindraceo, altenuato, 

 floralibus binis oppositis, inferiore majore, flores œquante v. longiore, 

 obovalo-lanceolalo et spathaceo, apice cylindraceo et calloso, longe atte- 

 nuato, altero minore, lanceolato-acutalo v. oblongo-lanceolalo, subdiva- 

 ricato, omnibus intus parce villosulis et hic seepe 1-3 foliolis minutis- 

 simis apice ciliatis auctis; scapo brevissimo, gracili, striato, 1-3 floro, sed 

 semper paucifloro, pedunculis brevibus, rarissime duplo v. triplo floribus 

 longioribus; perigonii segmenlis intus luteis, extus dorso viridescenlibus, 

 yix hyalino-marginatis, ovato-oblongis v. lanceolalis, exlerioribus acu- 

 tiusculis. interioribus varie atlenuatis, vix obtusatis, apice cucullatis, 

 trinervibuSj slaminibus perigonio tertio brevioribus, filamentis a medio 

 ad basim dilatatis, antheris magnis, rotundatis, ovario oblongo, slylo 



