356 PETRUS NIKITIN, (5: 8.1 
quam, quod Из quae ab Herchero disputata sunt addam nisi hoc parvum 
habeo: videri mihi istius adnotationis auctorem, ut Archytam eodem atque 
Dionem sensu Platonis соусуслистиу diceret, Amatorii Demostheni falso tributi 
loco (88 44—46) esse inductum, quem, ut quam huie nostro similis 
sit appareat, adscribam: vópu(s 9% тасау piv Түу gthocogiay Hëräia тоў 
уреюрёусис pe, поду бё малта TV тері тос тр@ 5 кой той толико 
2бүсо6 топили. — — "уска D фу 22 Army те Toiv ход т@рж#єө- 
оттас тойс mob: cautod yeyevnmévous ёудобоос йудрас. roro меу Пеџжлет, ту 
тууёта .тћеїстоу тфу холу артбу беугүхеу ббежута паутеу, وم‎ TANTI- 
cata Avakayopı Tw KAatouevío хай Dar Exeivou үсудіеуоу тате TIS 
биудцеюс ретасу бута" тобто © موه‎ фота! piv «pog pey 
۳92۵6۵ yEloov Zaxsiusuen xad та рёу Әтерурауос та Ob татыу та ۵ опер- 
00 Wad пострпиуоу, бто бі б ۱ тој билм 20 MEY егауордюҘЕуто; 
тоб Biou тӛ $ Aoma cQ meyéder TOV. ФАЛОУ Seen رباج دوع‎ ei òè 67 
un taiar 6۵ коры; Еуоутас Әлоүлотірас пародеіушаст y Tat, 
тойто uiv Tınödeov сих ЕЁ фу vewrepos Фу Enerndeuoev, AAN && фу Таохрољећ 
соудито ас пробе меүістіс onc: xal тӛгістәу ug ebonasıg یه‎ 
toro à Apyizav түу Тараутіуәу тоу ойто) ход xat фоудротор نوت‎ 
саута, корюу aUis хатастаута, фот’ Eis Ятаутас ту Exelvou Wann Geer: 
ху: 66 Еу &pyT, xaTappovoumevos x той ПАФтоу: TÂnotacar тосайтау 
Елафеу Етібосіу. 
In c. 14 p. 10 E [р. 23, 24], 55 editur: tò тојуџу тўс. YAWTTNS хратећу 
(тері тотоу үйр, Gomes Ünsdéuny, einelv Хотбу)- ЕЁ oe џахобу xai Фобћоу 
отеле, плестоу Ölauapraveı Tie هکل‎ ea quae uncis inclusa-sunt 
aut fallor aut hune іп modum sunt emendanda: тері тоотоо үйр ۶۵ 
опедешту einelv ۰ e 
“6:16 p. 12 ]26 25 sqq.]: rod — شا نت‎ тоу ۷ 
ду yeyovöras cionyntäs, ۳۷6 ote міу пода! یاون دهشم‎ xai Ora wks 
ётёстисоу; ту BE TOV ширахіөу бори Ger elan: убреаол, eov ай т00- 
уаутісу тігім тфу Letpaxiwy zotzfoeäat thy ЕО Вени» xai фићажђу ў 
тӛу raidwv. Codicis D auctoritatem Hercher et Bernardakis sequi videntur, 
cum tovtov туу edunt. Nam ante Hercherum non тӧу pesaxiov, sed 
тозтоу legebatur, et голо дижу articulo carebat. Atqui, ut si тойтоу a scrip- 
tore profectum esse statueris, unde càv uersaxiov ortum sit, facillime intel- 
leges, ita si лбу рирахіоу genuinam esse scripturam credideris, quo modo 
in тоотоу mutata sit, non magis unquam explicabis, quam quae sit туу illius ` 
ratio syntactica. Quae cum ita sint, vereor ne hic locus iis, in quibus 
librum. D; quem Bernardakis certissimum atque adeo unicum in huius 
Moralium partis lectione constituenda ducem praedicat, interpolationis 
vitio laborare idem [p. XIX] concedat, sit addendus. Alibi fortasse iniuria 
. Mélanges gréeo-romains. T. VI, p. 4. ^ 
» 
