Ai 
(хххш)] AD PLUTARCHI QUAE FERUNTUR MORALIA. | 357 
 Duebner ducem istum fallacem duxit, hie recte videtur edidisse: туф 
roûrov Säit помутфа xxi pyaxnv T, «Gv поі? оу. Iste enim verborum 
ordo, quem editor Parisinus quibus libris debeat, nescio, ego in codice 
Moscoviensi 352*), qui Wyttenbachio Mosc. 1 est, inveni, praeferendum 
arbitror ei, quem editiones antiquiores habent, huic dico: тігім 00 
тоотоу ebAaBerav xal quhaxny T, тӛу то4дөәу. Sed ea quae praecedunt: доу 
ж) тозуеутісу, num recte se habent? Soloecum esset xai 0627, soloecum 
&&oy 2: non minus, nisi fallor, soloecum est доу ad. Corrigendum ant Zen 
rêv тойуаутісу 7) aut, quod ex tradita scriptura aliquanto facilius elicitur: 
бу هی باه‎ тойуаутісу. Cfr: Plut. Mor. p. 646 С [p. 784, 8 Duebn.]: ёро 
yàp «отд дохеї тоймаутісу, si uut ў 9906 -- ATV عم‎ тадта т/с 
пбоуђе memotrio9at уйру. Krueg. Gr. gr. 1$46,3,3. Weil ad Demosth. 21,120. 
Eiusdem, ut credere licet, codicis D ope?), non sensu aut elegantia, sed 
syllabis duabus locupletiorem editores reddiderunt locum qui est eiusdem 
libelli c. 7 p. 5 BC [10,5 sqq. Bern. |: 76 ойу suußaiver tots Bauuagect: Tatok- 
رصع‎ пе! жжх® рёу доба хахф 0& толде0соост той зі, &Yà qoia. бтау 
үйр sic %уброс éyyaupévres той Dën бүшіуоутос ход тетаүрёуоо Dieu xataue- 
Answauwv, ini òè тас @т@хтоу xal дубралобобыс Nova Еләтоік хопим та, 
Tore ди иглодљећомтол ту TOV Tervwy пробебижотес Tut ela, бт ойдёу öpehos, 
то Ехеуюу Ovx Tate @ЭТОУОйутЕ$` бі (Atv yo Grën жоћажа xal таото!- 
Tous 00700۵090۷ аудротоцс тараст шоу Kal хатардто xal тїс 6 
буалротеас xal Элудефуас, ol DE тує етпірас xal уароптотос Әотродутой сођо- 
pas xal поћотећећ, d бі хатофора усели, 2 2 гіс x0Bouc xul 42ص چام‎ 
Моту, Dën dE туба xal TOY veavıxwutégoy Фттоутол хахФу, [ACLYEUOVTES xal 
eixopdopoüvres xai pixy доу» Әаудтоу тцмюршуо. фАотоф 6’ همه‎ 
۵0۱ où тоооток Кос TOY LAGE ёйотоус фу халаты  тареау0уто. Plura 
descripsi quo clarius appareret ойто: istud tam supervacaneum esse tamque 
languidum, ut scriptoris quamvis imperiti esse nequeat. Miror, si nemini 
adhue in mentem venit natum esse ex prava syllabarum où то: repetitione. 
Libera est ab: һас labe lectio quae ante Hercherum vulgo erat recepta, 
бӛтен cU тй сок, quam perspicuum est ad où тоюото іш recta via ducere. 
Non nimis, opinor, indignum est illud curaovrasuraz quod cum invento 
comparetur, quo Plutarchi vit. Caes. caput 17 est кейек кедеймін 
6) бей omissa ibi est 4 particula ante rv то!бөу. 
Т) rêy rodvavtiov sine dubio restituendum est in hoc Dionis Cassii (vol. I, p. 75 ей. Dind.) 
fragmento: Areito дету тду et dr? улоррђтоу три 9202 undevt ae TÒ т®р®тау épqui- 
ушу" собеуа. үйр ore tayupógpova eivaı Фе 3۵۵09۷۳4 т! паратпрӯса ха: смопўса: AUTO 
29 бо, ЗАЛАХ xui mavu тодуау vtov, доо ۷ Geet ту uh єїлеїу ті, тосо Wëllen aurov 
ітедәдеіу avrò ixAaAZzGut xxi обтюс ётероу тар ётёроо то флоррутоу ÓG хай џбусу ۷ص‎ 
Gebiet 
8) Neque enim Ушсођи leetiones Негеһег aut Bernardakis tanti fecisse videntur, ut earum 
causa codicum scripturas ne verbo quidem lectoribus monitis deseruerint. 
Mélanges gréco-romains, T. VI, p. 5. 24% 
