(ххх) | AD PLUTARCHI QUAE FERUNTUR MORALIA. 359 
TOUTWV Еті Tapadiya ۱۵ атаћ\аборол то ёти тері AUTOY (rat, 
very, posterius Ет. non modo propter hiatum quem efficit, sed etiam propter 
repetitionem ingratum est. Bis in uno eodemque dicendi genere hiatum de- 
prehendimus eumque asperrimum с. 9 p. 7 A [p. 14, 22]: 6۳۵۷۵۲۵ үйр тр% 
ту #5 apyñe той 2бүоу оподету et c. 17 p. 12 F [p. 29, 1]: дуахаџлио біті 
Tv && арус тоб Acyou urödesıw. De codicum lectione cum Bernardakis hie 
etiam ut alibi saepius taceat, in Wyttenbachii acquiescendum testimonio, 
ex quo discimus loco posteriore omnes eius codices eo, quem D appellavit 
excepto, priore codices AC Harl. Mosc. 1. 2 non ۳۳۵0600 sed 0 
praebere. In codice Moscoviensi 352 utroque loco то69есіу legi ego testis 
oculatus confirmare possum. Codicem C, qui et ipse, si Wyttenbachius 
vera rettulit, utroque loco contra D facit, etiam Bernardakis plus semel 
vel codicis D auctoritate postposita secutus est. Dixit sane Plutarchus 
Moral. p. 423 С Тр. 515, 6 Duebn.]: метшеу ётї туу 65 ۵07 0 
et p. 431 B [р. 524,3]: @уосттёо ó 26үо5 — — ini түу 5 dere оподету. 
Sed auctor opusculi falso Plutarcho tributi potuit тродетс voce ita uti, ut 
usi sunt Aristoteles Anal. pr. 1, 32 p. 47 A 5: тёЛос йу fra ў ЕЁ denge 
zoó9ecic. De sophist. elench. 33 p. 183 A 34: Acımöv dE тері тїс #5 аруїс 
тродЕсео 00۷۵۵۵۵0۸ einelv Т! Poazh тері abris. Rhet. 2, 18 p. 1392 A 4: 
oruç та Мита mooadévres апобфиву түу ÈE арус продету et Polybius 2, 37: 
хата — «ny && руте тор09етіу. Itaque huius libelli non modo loco posteriore, 
ubi scriptura quam defendimus ante Hercherum vulgo erat recepta, sed 
etiam priore тродету auctorem scripsisse veri simile putamus. In c. 14 
p. 10 A [p. 22, 8], mid usque ad Hercherum Sun 6: pápzupz robrwv 
Eübomi?nw тӧу софёу inavayayésða, edi fere solitum erat, quo iure quave 
iniuria Bernardakis тоџтоџ forma recepta hiatum invexerit, tum videbimus, 
cum melius, quam adhuc fecit, editionis suae lectores de codicum lectionibus 
atque cognatione mutua docere voluerit. 
Huius loci р. 12 E: ‘пор npp uy exaAsüetv', буті той dupobpevov an 
грен иу verba extrema ut significent non moli, iaa сит sis, irritare, sed 
noli hominem iratum irritare, participio лбу articulus addendus est. Сїт. 
Porphyr. у. Pythag. $ 42 p. 39, 7 sq. ed. Nauck. sec.: ру zé тор тў 
وه رس‎ сходедыу, ӛтер Zu uh tv Ффуобобута хай öpyılöpevov жуєїу Або 
тӛӛлүшіуес. Viderat hoc Hercher qui edidit: аут 709 ph грен иу Tov 
Juuovuevov. Eam quam supra posui scripturam Bernardakis codieum sine 
dubio auctoritate fretus dedit. Eadem est editionis Duebnerianae, eandem 
vidi codicis esse Moscoviensis prioris. Sed hoc verborum ordine restituto 
Hercheri coniectura tantum abest ut supervacanea fiat, ut eo probabilior 
existat, quo nunc facilius intellegatur, quomodo factum sit ut zv illud in 
libris exciderit. | 
Melanges gréco-romains, T. VI, p. 7. 
