(ххх | AD PLUTARCHI QUAE FERUNTUR MORALIA. 367 
3 Na 
ойто VAY TOUS‏ اه бё yonou.ol xal шоутиеи — Evöckov Ze хой‏ ع 
AtYovzac, bs où Gef себиу тош "EX AnvEs — 00у». Obtemperavit Wytten-‏ 
bachio Hercher, Herchero Bernardakis. At si одто hoc loco est func,‏ 
statuendum est ab hoe iam adverbio apodosin quae dicitur incipere. Fac‏ 
hoc ita esse: quid tum verbis халас &Xmíóxc Бушу се Set — ouvéore fiet?‏ 
Ego Өстес adverbio in 6утео pronomen mutato et post &Andns et post oürw‏ 
interpungo, ut protasis usque ad verba ai тотоу duyai pertineat.‏ 
Quamquam mei fortasse iudicii culpa factum est, ut alibi etiam inter-‏ 
punctionis ab. Herchero introductae a novissimo editore servatae ratio me‏ 
lateat. Velut p. 77 В [p. 186, 12 Веги. |, ubi editur nune: ходатер оду čow-‏ 
ос̧ &pyopktvou бүшгібу істіу cU то успону тф халф торбуті (тодто үйр xotvóv)‏ 
тд даме ои xal 920۳6 дтостореуоу, Gene Жүоутай uev und философа‏ & 
xal собра ye сото dvriraußaveodaı Tod uavdaveıv Section, Фу‏ 7۲922۱ 
стосу Und траурбтоу Ау xal dey ory, роот тё 4‏ 
айту ёхеїмо, xal рибиос фёроџоту, ego non intellego, cur post асусмфу non‏ 
post апел) осту interpungatur, cum dubium esse non possit, quin Ша und‏ 
трлүмдтоу xal àcy oiv cum &zeooov, verbo non cum &x£A9octv sint iungenda.‏ 
Libri de puerorum educatione c. 14 p. 10 D [p. 23, 14 Bern.] legitur:‏ 
ПЛ@төу dE 620 Мууф xal 90 ур0 Эрос Tov Tic дес vièv Drevom-‏ 
mov хоћёсас: Totey- Ерусеу anEIdWv “хротђтоу yù үйр тауо Yupoüpar.‏ 
Corruptum esse хоотиссу dudum est perspectum. Vera fortasse est Heusin-‏ 
geri coniectura xoA«cow. Sed &«tA96v etiam vix ferri posse videtur in ista‏ 
praesertim huius loci interpunctione, quam a Menagio commendatam Hercher‏ 
et Bernardakis receperunt. Neque enim poterat Plato, postquam abiit, haec‏ 
dicere, nisi a Speusippo exaudiri nolebat, poterat, cum abiret, quod graece‏ 
esset дтифу 21). Sed neque ёте Әбу ex дтибу corruptum esse facile quis. |‏ 
credat et ita hoc апбодеујро ab aliis auctoribus referri solet??), ut parti-‏ 
cipium exspectetur, quod non ad épnoev, sed ad xékasev pertineat. Itaque‏ 
nihil iam restare videtur, nisi ut aut huius de educatione declamationis‏ 
auctorem атеддфу participium minus accurate pro eo quod dicere debebat‏ 
атогу гу adhibuisse concedamus atque sic verba interpungamus: Xm«sóstn-‏ 
тоу xahtoag ‘тобтоу к "— xóAacov', aut hac eadem interpungendi‏ 
а 
21) Cfr. p. 551 B Гр. 666, 41 Duebn)): ры дн otxETOV ۷ Siedler è ev m хә! drakiav 
xata uad, stra ёхотоб Chien “атада: TEPOV Еуоуто6 ха: x na аг" тр% AÜTOUS, 
0985, éroinsev ЗАА’ Я тосодтоу (t1 v. ebrugeite’ бітеу “Ort дру фора буду. 
22) Vid. Stob. Flor. 20, 57 [= Flor. Mon. 284 p. 286 Mein.; Maximi Conf. Loc. comm. 19 
p. 841C. Mign.; Gnomol. Vatie. a Sternbacho Wien. Stud. vol. 11 editi р. 200 п. 436, ubi сїт. eme? 
editoris.]; Пл\атоу дру ёреубс поте ТФ о!хётї|, ітистіутос Zevarparous aov! Zeg ۷ 
D 
Tocov, ero To бора, Plut. Mor. р. 1108 А Ir. 1355, 8 ‚Duebn.]: 5 Арттобтуио га. date 
Eon ётё тоб HAdcovos, бт тӘ та! yahernvas ойх одутфе évéreive Tnys, 22% Хле0сіттоу ёхё- 
Хосеу, erry айтдс و‎ da xx: в) тоуоу парилаВ Фу хода (sic Cobet pro xóptýe) тоу 
Яуӛролоу gros Booker #79 үйр Әрү орал. Quo de-loeo cfr. nunc Nauck 1. 1. 
Mélanges gréco-romains. T. VI, p. 15. 
