(xxxv)] DE COLEOPTERORUM FAMILIA NOVA. 613 
pressa; postica abdominis apicem saltem attingentia. — Tibiae omnes tenues, 
levissime subcompressae, simplices, 4 anteriores longitudini femorum fere 
aequales, posticae distincte longiores quam femora ejusdem paris; spinis 
apicalibus tenuibus acutisque, externa distinete longiore quam interna. — 
Tarsi angusti, simplices, elongati, subtus nec lamellati nec spinosi, simpli- 
citer tenue pubescentes, articulis omnibus apice subtruncatis; tarsi postici 
articulo basali elongato, sequentibus duobus unitis haud vel parum breviore, . 
ultimo penultimo multo longiore. — Unguiculi tarsorum integri, tenues. 
Quod ad vitae rationem specierum hujus singularis generis attinet, pauca 
tantum quae sequuntur dicere possum. 
Mares ambarum Petriae specierum, quae solummodo loca deserta sabu- 
losa vel argillacea habitare videntur, interdiu latitant, noctu autem ad 
lumen copiose advolare solent; volatu sunt rapido, cursu veloces, ita ut dum 
moventur Hymenoptera quaedam potius in mentem vocent. Quamquam spe- 
ciminum masculinorum haud exiguam collegimus copiam, tamen nulla femina 
inter ea nobis obvia fuit. Proinde praesumo hujus generis feminas organi- 
sationem aberrantem nec non vivendi modum ab illo marum omnino diver- 
sum habere. Differentia enim sexuum manifesta et acuta, quae cum in ha- 
bitu exteriore, tum in vivendi modo continetur, frequenter in insectis deser- 
ticolis observatur: numerosa hujus rei exempla praebent quidem faunae 
desertorum Asiae centralis et Africae septentrionalis. 
Ex analogia cum nonnullis Meloidis (velut cum speciebus generum 
Hapalus, Sitaris, cet.) et quibusdam Rhipiphoridis (ut Rhipiphorus, ut Rhi- 
picerus, alii) etiam suspicor specierum generis Petriae larvas, fortasse 
feminas quoque, parasitas esse aliquorum Hymenopterorum vel Orthoptero- 
rum. Quae cum ita sint, facile quoque fieri potest, ut Petrüdae sic dictam 
hypermetamorphosin complurium Meloidarum itidem praebeant. 
Hoc insigne genus, continens duas quae sequuntur species, patri meo 
Petro a Semenow grato venerabundoque animo dedicavi. 
1. Petria tachyptera, sp. n. 
ὁ, Tota pallide testaceo-flavescens, mandibularum tantum apicibus brun- 
nescentibus, levissime nitida, subglabra. Antennis dimidium elytrorum paulo 
superantibus, tenuibus, fere non compressis, articulis: 2" haud vel vix trans- 
verso, 3'— 7" apice extus parum subobtuseque angulatis, ultimo (11°) longi- 
tudinem antecedentis evidenter superante, apice distincte subacuminato. 
Capite pone oculos vix angustato, irregulariter subobsolete (in occipite den- 
sius) punctato, fronte sat angusta, indeterminate subrugata, inter antennas 
transversim callosa; clypeo obsolete subcoriaceo a fronte impressione leniter 
arcuata suturaque tenui vix conspicua separato; oculis magnis, prominulis, 
Mélanges biologiques. T. XIII, p. 365. 
