wigia, I, 19, c. icone), Sporotrichum macrosporum 
Grev. (Fl. Edin., p. 464), Torula botryoides et 
Epilobii Cord., multaque consimilia vegetabilia caute, 
monent auctores, ab Erysiphis sterilibus discernen- 
da sunt, sed discriminis signa, si qua fuerint, ne- 
mo, quantum sciam, demoustrare tentavit. Etenim 
hae sic dietae Mucedines ita inter se et cum floceis 
gemmiferis Erysipharum congruunt, ut ab hisce 
nentiquam discriminari valeant; quapropter si ge- 
nuinas inter Mucedincas legitime militarent,, nil ob- 
staret guin mycelia etiam Erysipharum 
promiscue eisdem consociarentur. Ne ideo indignen- 
tur ceitati auctores si Oidia Torulasque quibus bona 
mente sed scientiae detrimento propria nomina indi- 
derunt, e Fungorum numero quos absolutos et auto- 
nomos dicimus, rejiciendos aestimaverim. 
De solito Oidiorum aut potius sic falso credi- 
torum fungillorum cum Erysiphis consortio inprimis 
ceuravit el. Lindlaeus*); primus fortassis con- 
ceptacula harum plantularum fructifera in jisdem 
flocceis ex quibus gongylorum monilia ipsa nascun- 
tur, insidentia aperte vidit et eximias qua de re 
attulit icones. Nihilominus parum abest quin Erysi- 
phas in aliis fungis parasitari,omnino neget, cui vi- 
vendi rationi sane nullam adhihuisset fidem si fungo- 
rum mores et propagationem melius novisset. Cl.Le- 
veilleus qui postea Erysipharum historiam tra- | 
ctare conatus est**), dubitationes quibus mycologi 
ad illud tempus implicati haeserant prorsus omisit, 
et Linkium, Friesium Ungerumgque (Exaunth., 
?.390 et segq.) tacito secutus, corpuscula seminifor- 
mia mycelio fructifero inspersa Erysiphae haud 
eunctanter attribuit. 
Quod ad naturam munusque eorundem utriculo- 
rum attinet, ill. Friesius ea ut opinor recte in- 
terpretatus est, quum gongylis et propagulis eos 
analogos pronuntiaverit; hoc sentire a cl. Lind- 
laeo et novissimis his temporibus ill. Amicio ***) 
comprobatum est, nempe gongylos de quibus sermo 
actis Societ. Biolog., nec non in Bull, Soc. Centr. Arrie., 
ser. 2., tom. V, p. 699; cl, Leveille in diario PInsti- 
Zut, anno 1850, no. 868, p. 267, et collectaneis quae 
inseribuntur Revue horticole, serie 4, tom, 1 (Junio 
1851); cl. Duchartre (4Jnn. dgronomig. tom I, p.173, 
anno 1851), Guerin-Menneville (Journal d’Agricult. 
pratig., anno 1853, ser. 3, t. VI, p. 156) aliique quos ci- 
tatos videas in ill. Mohlii dissertatione Ueber die 
Traubenkrankheit anno praeterito edita (Bot, Zeitung, 
X, p. 9 et 31), et nostri Guerini commentario laudato, 
*) Conf. Gardeners, Chron,, anno 1851 (12 April,), 
no. 15, p. 227. 
**) Videas Annal. scient. natur., ser, 3, tom, XV (1851), 
p. 109, tab.6— 11. 
+, Ofr, Gl Atti dei Georgof. di Firenze, tom, XXX 
(1852). 
omnia | 
— 2360 — 
agitur, germinare et Erysiphen propagare comperti 
ısunt*). Ego ipse cum autumno MDCCCL, prope 
Heraldicastrum Pictonum, Erysiphen aduncam Dub. 
in foliis Populi observarem, permulta conidia ger- 
‚ minantia floccis thalli materni fila praelonga com- 
| miscueraut. Hac experientia edoctus monilium oidii- 
‚formium articulos pro gongylis seu conidiis semper 
\habui”*), etsi e Leveillei narratis sequi videa- 
tur quod aliter senserim, (Conf. enim Ann. sc, nat., 
‚ser. 3, tom. XV, p. 118.) 
Ejusdem physiologici aenigmatis tesseram alias 
tutius detegere sibi visus est mycologus noster cl. 
Leveilleus qui cum organa fungorum sexualia 
‚ quam facillime reperienda censeret ***), oblatam 
‚ noluit praetermittere occasionem ea apud Erysiphas 
| indigitandi. Utriculos ideo quos conidia et gongylos 
dieimus, paraphysibus contra Discomycetum et cy- 
‚ stidiis Hymenomycetum analogos, organaque ad foe- 
‚ cundationem aptata existimat7); sed quasi totam 
fidem in hac sententia non collocasset, eosdem spo- 
ras etiam nuncupavit (cefr, Ann. sc. nat., ser. 3, 
‚tom. XV, p. 118, 119, 120, 121 et 178), parum cu- 
rans utrum haec omnia enunciata inter se et cum 
Berkelaeo Lindlaeoque observatis quae nove- 
‚ rat, scilicet eorundem utriculorum germinandi facul- 
‚tatem, conciliari possint, necne. @uapropter non 
majori sollicitudine nos urgeri nec amplius conidia 
nostra vexare decet. 
*) Eandem germinationem observasse deelarant cl,Ber- 
'kelaeus in Lindlaei Garden. Chron., anno 1847, p. 779, 
et Fresenius in libro qui inscribitur Beiträge zur Hy- 
col,, fasc. HU, p. 76. 
**%) Cfr. Ann, se. nat., ser, 3, tom, XV, p: 378, infra, 
et Compt. rend, des seanc. de ! Acad, des sc,, tom. XXXHI, 
p- 647. 
*%*%%*) Pari modo miramur in doctissimi auctoris de 
Erysiphis supra laudata commentalione has enunciationes 
| paucissimis lineis discretas: ,„‚Jusqu’@ ce jour on a con- 
\sider€ les Champignons comme des plantes agames, et 
rien ne prowve en eflet quils aient des organes. sexuels“* 
2. et „a laide de la moindre pr&paration, on consta- 
era, je n’en doute pas, lexistence des organes de la 
fecondation‘“ (dans les Champignons), (Cfr. Ann. des sc. 
nat,, ser. 3, tom. XV (1851), p. 119 et 120.) 
#) „Les cystides des Champignons basidiospores, les 
paraphyses des thöcaspores, des Lichens, et les vesicules 
libres du mycelium des Erysiphe, me semblent repr&senter 
les organes de la f&condation,‘“ (Leveille in Ann. sc, nat., 
tom. cit., p. 120.) Antea tamen scripserat idem mycolo- 
gus inOrbinii Lexico uniy, bistoriae naturalis, tomo X 
(1848), p. 776, v. Uredinees: „Rien ne prouve jus- 
qwWa ce jour Pexistence des deux sexes dans les Cham- 
&lait ainsi, on trouverait des ceystides 
serait de meme des peraphyses, si elles 
destination, et leur absence dans un 
cas prouve manifestement que cette Taute 
sil en 
dans tous; il en 
| avaient la m&eme 
| grand nombre de 
| fonetion ne leur est pas. devolue,‘* 
pIgnons; 
| 
